Ο πόλεμος στο Σουδάν εντείνεται, καθώς οι Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης (RSF) κλιμακώνουν την προέλασή τους προς την κεντρική περιοχή Kordofan. Η επιτυχία των RSF στην κατάληψη πόλεων και κωμοπόλεων, όπως η Babnusa και η el-Obeid, μπορεί να οδηγήσει στον διαμελισμό της χώρας, καθώς οι δυνάμεις του Σουδανού Στρατού (SAF) δυσκολεύονται να αναχαιτίσουν την προέλαση.
Η πρόσφατη πτώση της el-Fasher στην Νταρφούρ, όπου τουλάχιστον 1.500 άνθρωποι σκοτώθηκαν και χιλιάδες εκτοπίστηκαν, αποτελεί ξεκάθαρο προμήνυμα για την επικείμενη κρίση στο Kordofan. Η Babnusa, σημαντικός κόμβος μεταφορών, παραμένει υπό την κατοχή του SAF, αλλά η συνέχιση της άμυνας είναι δύσκολη. Αν η πόλη πέσει, οι RSF αναμένεται να προχωρήσουν προς την el-Obeid, η οποία αποτελεί κρίσιμη πύλη προς την πρωτεύουσα Χαρτούμ.

Η δυναμική φαίνεται να έχει αλλάξει υπέρ των RSF, οι οποίες είχαν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τη Χαρτούμ τον Μάρτιο. Αναλυτές εκτιμούν ότι οι RSF, με την υποστήριξη συμμάχων όπως η SPLM-N που ελέγχει τα Όρη Nuba στο Νότιο Kordofan, επιδιώκουν να κατακτήσουν ολόκληρη τη χώρα. Η αποδυναμωμένη SAF, αντιμετωπίζοντας ελλείψεις σε προμήθειες όπλων, δυσκολεύεται να ανταποκριθεί.
Παρά τις διαπραγματεύσεις για εκεχειρία από την “Τετράδα” (Αίγυπτος, Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ, ΗΠΑ), ο επικεφαλής των SAF, Abdel Fattah al-Burhan, απέρριψε μια πρόσφατη πρόταση, κατηγορώντας τα ΗΑΕ για υποστήριξη των RSF. Οι RSF, από την πλευρά τους, ανακοίνωσαν μονομερώς κατάπαυση του πυρός τριών μηνών, συνεχίζοντας ωστόσο τις επιθέσεις. Η πίεση για εκεχειρία, σύμφωνα με αναλυτές, μπορεί να ωθεί τις αντιμαχόμενες πλευρές να αποκτήσουν εδαφικό πλεονέκτημα πριν τις διαπραγματεύσεις.
Η στρατηγική σημασία του Kordofan, λόγω των αγροτικών, κτηνοτροφικών και πετρελαϊκών του πόρων, το καθιστά κρίσιμο για τον έλεγχο της οικονομικής ραχοκοκαλιάς του Σουδάν. Η κατάληψη της Babnusa θα επιτρέψει στους RSF να απειλήσουν άμεσα την el-Obeid, η οποία αποτελεί σημαντικό οικονομικό κέντρο και περιφερειακή πρωτεύουσα.
Πέρα από τις στρατιωτικές εξελίξεις, η κλιμάκωση στο Kordofan εντείνει τις εθνοτικές διαμάχες, που αποτελούν τον κύριο καταλύτη της διάλυσης του Σουδάν. Οι αναλυτές προειδοποιούν για πιθανή εθνοτική βία και εκτοπισμούς, συγκρίνοντας την κατάσταση με τα εγκλήματα στο Darfur. Η διεθνής αδράνεια ενισχύει την αίσθηση ατιμωρησίας, ενώ η πρόσβαση για ανθρωπιστική βοήθεια καθίσταται ολοένα και πιο δύσκολη.