Η Κίνα αυξάνει τον προϋπολογισμό της για τη διπλωματία κατά 9,3%, σηματοδοτώντας την πρόθεση του Πεκίνου να ενισχύσει την παγκόσμια επιρροή του, καθώς η αστάθεια γύρω από τον κόσμο κορυφώνεται, σύμφωνα με αναλυτές. Το Υπουργείο Οικονομικών πρότεινε τη διάθεση 70,975 δισεκατομμυρίων γουάν (10,28 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ) για τις διπλωματικές δαπάνες του Πεκίνου το 2026, μια αύξηση 9,3% σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Αυτή είναι η πέμπτη συνεχόμενη χρονιά που η Κίνα αυξάνει τις δαπάνες για τις εξωτερικές υποθέσεις της.
Ο προτεινόμενος προϋπολογισμός, ο οποίος υποβλήθηκε στο Εθνικό Λαϊκό Κογκρέσο (NPC), το ανώτατο νομοθετικό σώμα της χώρας, σκιαγραφεί τα σχέδια της Κίνας για επέκταση της διεθνούς χρηματοοικονομικής και οικονομικής συνεργασίας, καθώς και για “δράση” στις παγκόσμιες πρωτοβουλίες της που καλύπτουν την ανάπτυξη, την ασφάλεια και τη διακυβέρνηση. “Θα υποστηρίξουμε την επέκταση του ανοίγματος υψηλών προδιαγραφών, θα επιδιώξουμε συνεργασία υψηλής ποιότητας για τη Ζώνη και το Δρόμο, και θα εργαστούμε για την οικοδόμηση μιας κοινότητας με κοινό μέλλον για την ανθρωπότητα”, αναφέρεται στην έκθεση του προϋπολογισμού, κάνοντας λόγο για την πρωτοβουλία Belt and Road. Η προγραμματισμένη αύξηση του προϋπολογισμού κατά 9,3% για τις δαπάνες εξωτερικών υποθέσεων του Πεκίνου φέτος είναι υψηλότερη από την αύξηση του στρατιωτικού προϋπολογισμού, ο οποίος ορίστηκε στο 7%. Πέρυσι, η Κίνα αύξησε τον διπλωματικό της προϋπολογισμό κατά 8,4%.
Η πρόσθετη διπλωματική δαπάνη της Κίνας έρχεται καθώς η παγκόσμια αστάθεια κλιμακώνεται και οι Ηνωμένες Πολιτείες δείχνουν σημάδια αποχώρησης από τον ρόλο τους ως παγκόσμιος ηγέτης. Για το Πεκίνο, η δημοσιονομική αυτή κίνηση αποτελεί επίσης μια στρατηγική απάντηση στις εξωτερικές πιέσεις, με στόχο την προστασία της εγχώριας ανάπτυξης και σταθερότητας. Ο Dylan Loh, αναπληρωτής καθηγητής εξωτερικής πολιτικής στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Nanyang της Σιγκαπούρης, δήλωσε ότι ο υψηλότερος αμυντικός προϋπολογισμός της Κίνας σηματοδοτεί “έναν σαφή στρατηγικό στόχο για την εδραίωση της παγκόσμιας διπλωματικής της επιρροής”. “Αυτό δείχνει ότι το Πεκίνο βλέπει την τρέχουσα εποχή παγκόσμιων εντάσεων όχι μόνο ως μια πρόκληση ασφαλείας, αλλά ως ένα σημαντικό παράθυρο για την εδραίωση της ηγεσίας του στον Παγκόσμιο Νότο και την θεσμοθέτηση των δικών του κανόνων. Η αύξηση του προϋπολογισμού αντικατοπτρίζει αυτή τη φιλοδοξία”, δήλωσε ο Loh.
Ο Πρωθυπουργός Li Qiang, κατά την παρουσίαση της ετήσιας έκθεσης εργασίας της κυβέρνησης την Πέμπτη, κατέστησε σαφές ότι “οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι αυξάνονται” και ότι “το εξελισσόμενο εξωτερικό περιβάλλον ασκεί μεγαλύτερη επίδραση στην Κίνα”. Ταυτόχρονα, ο Li σημείωσε τις διπλωματικές επιτυχίες της Κίνας το 2025, δηλώνοντας ότι η χώρα είχε σημειώσει “νέες προόδους στη διεξαγωγή διπλωματίας μεγάλης χώρας με κινεζικά χαρακτηριστικά”. “[Εμείς] παίξαμε θετικό και εποικοδομητικό ρόλο στην αντιμετώπιση παγκόσμιων προκλήσεων και στην επίλυση περιφερειακών και διεθνών καυτών ζητημάτων”, είπε. “Με αυτές τις προσπάθειες, η Κίνα συνέβαλε σημαντικά στην παγκόσμια ειρήνη και ανάπτυξη”. Ο Cui Hongjian, επικεφαλής σπουδών για την Ευρωπαϊκή Ένωση στο Beijing Foreign Studies University, δήλωσε ότι η ανάπτυξη του διπλωματικού προϋπολογισμού του Πεκίνου θα μπορούσε να ιδωθεί σε σχέση με την ανάδειξη της Κίνας ως μεγάλης δύναμης.
Ο Cui ανέφερε ότι η εξωτερική πολιτική του Πεκίνου έχει σταδιακά μετατοπιστεί από την εστίαση στις διμερείς σχέσεις στην περιφερειακή συνεργασία και τώρα κινείται προς την παγκόσμια διπλωματία, συμπεριλαμβανομένων των προσπαθειών της για τη βελτίωση της παγκόσμιας διακυβέρνησης, η οποία απαιτεί μεγαλύτερες δαπάνες. Υποστήριξε ότι η Κίνα χρειάζεται μεγαλύτερο διπλωματικό προϋπολογισμό και λόγω της αυξημένης ανάγκης για το Πεκίνο να διαδραματίζει πιο ενεργό ρόλο στη διαμεσολάβηση συγκρούσεων σε όλο τον κόσμο. Για παράδειγμα, το Πεκίνο ανακοίνωσε την Πέμπτη ότι θα στείλει τον Zhai Jun, ειδικό απεσταλμένο της Κίνας για θέματα Μέσης Ανατολής, στην περιοχή, μετά από στρατιωτικά πλήγματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν. Σύμφωνα με κινεζική έκθεση για τον περσινό διπλωματικό προϋπολογισμό, οι δαπάνες εξωτερικών υποθέσεων κάλυπταν στοιχεία όπως τέλη συμμετοχής σε παγκόσμιους οργανισμούς, συνεισφορές στην ειρήνη, χρηματοδότηση για εξωτερικές συνεργασίες και ανταλλαγές, και διεθνείς διασκέψεις που φιλοξενούνταν στην Κίνα.
Ο Cui πρότεινε ότι ο διευρυμένος διπλωματικός προϋπολογισμός προέκυψε επίσης καθώς οι ΗΠΑ αποσύρθηκαν από διεθνή πλαίσια και οργανισμούς, πράγμα που σήμαινε ότι υπήρχε ένα “δημοσιονομικό κενό” που η Κίνα έπρεπε να καλύψει. Ο Loh δήλωσε ότι μέρος του προϋπολογισμού θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την εμβάθυνση των δεσμών με τις χώρες του Παγκόσμιου Νότου, σημειώνοντας μια μετατόπιση στη διπλωματία της Κίνας προς την εστίαση στην περιφέρειά της και τη γειτονιά της. “Προβλέπω μεγαλύτερη κινητικότητα στην οικοδόμηση νέων πρωτοβουλιών και μια διπλή έμφαση στον πολυμερή κόσμο”, πρόσθεσε. “Περιμένω επίσης να δω μεγαλύτερη έμφαση στη διπλωματία μεταξύ κομμάτων και περισσότερες ανταλλαγές μεταξύ ανθρώπων”. Ο Loh δήλωσε ότι ενισχύοντας την επιρροή της σε όλο τον κόσμο, ειδικά όταν οι ΗΠΑ φαίνονται λιγότερο εμπλεκόμενες, η Κίνα έχει “τη δυνατότητα να φέρει τις χώρες πιο κοντά στην [τροχιά της]”.
