Η δημιουργία του εμβληματικού τραγουδιού “Iris” από τους Goo Goo Dolls, ένα από τα πιο αγαπημένα κομμάτια που ακούστηκαν στην ταινία “City of Angels”, είναι μια ιστορία γεμάτη απρόοπτα και προσωπική ειλικρίνεια. Ο τραγουδιστής, στιχουργός και κιθαρίστας John Rzeznik, σε μια περίοδο προσωπικής δυσκολίας, βρέθηκε αντιμέτωπος με την πρόκληση να γράψει ένα τραγούδι για την ταινία. Με ανταγωνισμό από γνωστούς καλλιτέχνες όπως οι U2, Peter Gabriel και Alanis Morissette, ο Rzeznik είδε την ευκαιρία να τραβήξει την προσοχή προς το συγκρότημά του.
Η έμπνευση ήρθε από την παρακολούθηση της ταινίας, η οποία θύμιζε το “Wings of Desire” του Wim Wenders. Ο Rzeznik κατανόησε ότι η Warner Brothers αναζητούσαν ένα τραγούδι για τη σκηνή όπου ο άγγελος, τον οποίο υποδύεται ο Nicolas Cage, επιλέγει να γίνει άνθρωπος για την αγάπη της γυναίκας που υποδύεται η Meg Ryan. Αναρωτώμενος “Τι θα της έλεγα αν ήμουν εγώ εκείνος;”, ο Rzeznik επέστρεψε στο ξενοδοχείο του, όπου, με μια κιθάρα με τέσσερις χορδές και μια ασυνήθιστη ρύθμιση (όλα ρε και ένα σι), άρχισε να συνθέτει. Το αποτέλεσμα ήταν ένα τραγούδι για τη χαρά και τον πόνο της ανθρώπινης ύπαρξης, που ολοκληρώθηκε σε περίπου τέσσερις ώρες. Η αρχική εκδοχή, με τον Rzeznik να περιγράφει τον σόλο κιθάρας ως “σαν να μαλώνουν γάτες”, ενθουσίασε την εταιρεία.
Η ονομασία του τραγουδιού “Iris” προέκυψε τυχαία. Ο Rzeznik, ψάχνοντας τον οδηγό συναυλιών LA Weekly, είδε το όνομα “Iris DeMent” και σκέφτηκε πόσο όμορφο ήταν. Η μπάντα, αφού εξασκήθηκε στα Swing House rehearsal rooms, ανέπτυξε το τραγούδι, με το τμήμα της γέφυρας να “ξεπηδά” από τα δάχτυλά του. Η ηχογράφηση έγινε στο Λος Άντζελες με τον παραγωγό Rob Cavallo, ο οποίος προσέλαβε τον συνθέτη David Campbell για μια ενορχήστρωση με έγχορδα – μια πρωτόγνωρη εμπειρία για τους Goo Goo Dolls. Ο session κιθαρίστας Tim Pierce συνέβαλε με τις μελωδικές γραμμές της μαντολίνας, ενώ ανέλαβε και το σόλο κιθάρας, δίνοντάς του την τελική του πινελιά.
Παρότι η Warner Brothers δεν έδειξε αρχικά ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την προώθηση του “Iris” ως single, η θυγατρική τους, Reprise, ανέλαβε την υπόθεση. Ο Rzeznik εκφράζει την ευγνωμοσύνη του σε καλλιτέχνες όπως η Taylor Swift, που το έχουν διασκευάσει, εισάγοντάς το σε νέες γενιές, ενώ τα τρία δισεκατομμύρια streams στο Spotify είναι μια αδιανόητη επιτυχία.
Ο μπασίστας Robby Takac μοιράζεται τις δικές του αναμνήσεις. Θυμάται την αρχική τους δόξα, όταν ζούσαν σε ένα υπνοδωμάτιο με όνειρα να κατακτήσουν τον κόσμο, μιμούμενοι τις αγαπημένες τους punk rock μπάντες. Η ζωή τους τότε ήταν γεμάτη συναυλίες, ακόμη και για λίγους θεατές, χτίζοντας σταδιακά την ικανότητά τους να διασκεδάζουν το κοινό. Η κλήση του Rzeznik για την ταινία και η εκτέλεση του “Iris” μέσω τηλεφώνου τον ενθουσίασαν, αν και δεν περίμενε την τεράστια απήχησή του.
Η studio εκδοχή του “Iris” διέφερε από το demo, με αλλαγές στις χρονικές υπογραφές και το “freaky” μεσαίο τμήμα. Ωστόσο, το μπάσο παρέμεινε απλό, διατηρώντας την αίσθηση των κλασικών τραγουδιών τους, μέχρι που βρέθηκαν μπροστά σε μια ορχήστρα. Το πιο παράδοξο ήταν ότι η ταινία χρησιμοποίησε μια διαφορετική, σόλο ακουστική εκδοχή του Rzeznik, παρόλο που η ορχηστρική εκδοχή ήταν έτοιμη. Τελικά, η ορχηστρική εκδοχή συμπεριλήφθηκε στο soundtrack. Το “Iris” μπορεί να έχει επισκιάσει τα υπόλοιπα τραγούδια των Goo Goo Dolls, αλλά αποτελεί μια τεράστια δύναμη που τους υποστηρίζει.
