Στα τέλη του 2025, ο Masayoshi Takanaka ανακοίνωσε την πρώτη του σόλο εμφάνιση στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αρχικά προγραμματισμένο για το London’s Shepherd’s Bush Empire, η τεράστια ζήτηση οδήγησε στην αναβάθμιση σε δύο βραδιές στο Brixton Academy, με σχεδόν 10.000 θεατές να συρρέουν για να παρακολουθήσουν έναν 72χρονο Ιάπωνα βιρτουόζο της jazz fusion να παίζει μια κιθάρα σε σχήμα σανίδας του σερφ. Το καλοκαίρι, θα εμφανιστεί επικεφαλής σε ένα υπαίθριο φεστιβάλ στο Crystal Palace park του Λονδίνου. “Στην πραγματικότητα σχεδίαζα να αποσυρθώ [από την καριέρα μου]”, δηλώνει σε μια βιντεοκλήση. “Αλλά τώρα νιώθω ότι αυτή μπορεί να είναι η δεύτερη έλευσή μου. Η ζωή μου έχει αλλάξει τόσο πολύ τα τελευταία χρόνια.”
Γεννημένος στο Τόκιο το 1953, ο Takanaka άρχισε να παίζει κιθάρα στο γυμνάσιο, αντλώντας έμπνευση από δυτικούς καλλιτέχνες όπως οι Cream, οι Beatles και οι Ten Years After. Στεκόταν σε jazz clubs του Shibuya φορώντας ακόμα τη σχολική του στολή, ζητώντας από τα συγκροτήματα να τον αφήσουν να παίξει μαζί τους, και μέχρι το 1972 έπαιζε με τους Sadistic Mika Band, οι οποίοι έγιναν το πρώτο ιαπωνικό ροκ συγκρότημα που περιόδευσε στο Ηνωμένο Βασίλειο, όταν προσκλήθηκαν να υποστηρίξουν τους Roxy Music σε αρένες. “Ήταν ήδη ροκ σταρ, οπότε είχαν λιμουζίνα”, θυμάται ο Takanaka. “Εμείς οδηγούσαμε ένα Rover.”
Οι Sadistic Mika Band εμφανίστηκαν στην μουσική τηλεοπτική εκπομπή του BBC “the Old Grey Whistle Test” κατά τη διάρκεια εκείνης της επίσκεψης, σε μια εμφάνιση για την οποία ο Takanaka θυμάται περήφανα ότι επαινέθηκε από τον συνάδελφο κιθαρίστα Jeff Beck. Όταν όμως η τραγουδίστρια Mika Kato επέλεξε να μην επιστρέψει στην Ιαπωνία με τον Takanaka και το υπόλοιπο συγκρότημα, εν μέσω της διάλυσης του γάμου της με τον κιθαρίστα Kazuhiko Kato, αυτό σηματοδότησε το τέλος. “Δεν έχω επιστρέψει στο Ηνωμένο Βασίλειο εδώ και 50 χρόνια”, λέει ο Takanaka.
Έτσι, το Ηνωμένο Βασίλειο έχασε ολόκληρη την μακρά και εξαιρετικά επιτυχημένη σόλο καριέρα του Takanaka στην Ιαπωνία. Το ντεμπούτο του το 1976, “Seychelles”, “βοήθησε στην πρωτοπορία της ιαπωνικής σκηνής fusion rock”, σύμφωνα με τους Japan Times το 2015. Το “Brasilian Skies” του 1978, ηχογραφημένο στο Ρίο ντε Τζανέιρο και στο Λος Άντζελες, περιλάμβανε τον Ryuichi Sakamoto και μέλη των Toto, αντλώντας έμπνευση από την bossa nova και τη samba. Το 1979, το instrumental “Blue Lagoon” έγινε single επιτυχία στην Ιαπωνία, και το “Saudade” του 1982 έφτασε στο Νο 1 των charts άλμπουμ της χώρας. “Κάποια στιγμή, η δισκογραφική μου εταιρεία με ρώτησε αν υπήρχε κάποιος με τον οποίο ήθελα να συνεργαστώ”, θυμάται ο Takanaka. “Κατέληξα να δώσω μια κοινή συναυλία με τον Santana στο στάδιο μπέιζμπολ της Γιοκοχάμα.”
Συνεργασίες με την Tina Turner και τον Little Richard ακολούθησαν σε μια καριέρα που τον καθιέρωσε ως κιθαριστικό ήρωα στην Ιαπωνία. “Τελικά”, λέει, “αγόρασα ένα διαμέρισμα και ένα κρουαζιερόπλοιο στις Μπαχάμες. Έχω μια τεράστια αγάπη για τα τροπικά νησιά και το καλοκαίρι, και έτσι περνούσα μερικούς μήνες εκεί κάθε χρόνο κατά τη διάρκεια του χειμώνα, δημιουργώντας μουσική.”
Λίγες δεκαετίες αργότερα, η ιαπωνική jazz και pop μουσική των δεκαετιών του ’70 και ’80 άρχισε απροσδόκητα να συγκεντρώνει εκατομμύρια αναπαραγωγές στο YouTube, ως αποτέλεσμα του αλγορίθμου που την πρότεινε σε δυτικούς ακροατές. Ο ανώνυμος ιδρυτής της σελίδας θαυμαστών στο Instagram, Takanaka Vibes – που δημιουργήθηκε το 2023, και πλέον έχει 122.000 ακόλουθους – θυμάται την ανακάλυψη του Takanaka μέσω ενός βίντεο μιας εμφάνισης του 1981 στο Budokan του Τόκιο. “Η αισθητική ήταν πολύ ωραία· είναι ένας παιχνιδιάρης χαρακτήρας και αυτό αναδύεται πραγματικά στις εμφανίσεις του.” Μέσα στην εμφάνιση, θυμάται, ο Takanaka “και το συγκρότημα φορούν μάσκες γκόμπλιν. Από εκεί, μπήκα στο λαγούμι.”
Εν τω μεταξύ, το 2019, η δισκογραφική εταιρεία επανεκδόσεων Light in the Attic Records αδειοδότησε το κομμάτι του Takanaka “Bamboo Vender” του 1979 για την πρώτη από τις εξαιρετικά δημοφιλείς συλλογές Pacific Breeze ιαπωνικής “city pop” μουσικής. Ο Greg Gouty της εταιρείας πιστεύει ότι η αναβίωση του ενδιαφέροντος για την retro ιαπωνική pop οφείλεται στην αποτύπωση του πνεύματος της χώρας στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και του ’80, καθώς κατευθυνόταν προς μια οικονομική άνθηση.
«Ήταν μια εποχή που η Ιαπωνία ήταν ένα είδος ονειρικής χώρας, όπου όλοι είχαν δουλειά και χρήματα. Και μπορείς να το νιώσεις να αντικατοπτρίζεται στη μουσική που παραγόταν εκείνη την εποχή, ακόμα και στα έργα τέχνης.» Ο Gouty αναφέρεται στο εξώφυλλο της συλλογής του Takanaka “All of Me” του 1979: ο κιθαρίστας κάνει thumbs up ενώ κάνει αλεξίπτωτο. «Θέλεις να αγοράσεις το δίσκο γιατί χαμογελάει τόσο πολύ», λέει ο Gouty. «Αυτή είναι μουσική καλών δονήσεων.»
Ο Takanaka έγινε επίσης τεράστια επιτυχία στις streaming υπηρεσίες. Πέρυσι, καθώς οι ξέφρενες κιθαριστικές του σόλο εμφανίστηκαν στο soundtrack του αθλητικού δράματος του Dwayne Johnson, “The Smashing Machine”, εμφανίστηκε στο Λος Άντζελες για πρώτη φορά μετά από σχεδόν 40 χρόνια. “Στην Ιαπωνία, οι περισσότεροι άνθρωποι στις συναυλίες μου είναι γύρω στα 50, 60 ή 70”, λέει ο Takanaka. “Αλλά στο LA, οι περισσότεροι ήταν γύρω στα 20. Μπορούσες πραγματικά να νιώσεις την ενέργειά τους, και να ακούσεις το κοινό να φωνάζει τόσο δυνατά. Με συγκίνησε πολύ.”
Τώρα, η πρώτη του παγκόσμια περιοδεία περιλαμβάνει το Ηνωμένο Βασίλειο, τις ΗΠΑ, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, και σχεδόν όλες οι ημερομηνίες έχουν εξαντληθεί. “Είναι δύσκολο να το συλλάβω και να το καταλάβω”, λέει ο Takanaka. “Δεν μοιάζει αληθινό.”
Οι θαυμαστές που κατάφεραν να εξασφαλίσουν εισιτήρια μπορούν να περιμένουν ένα set list από δεκάδες άλμπουμ από την 50χρονη καριέρα του βιρτουόζου. Τι γίνεται όμως με την χαρακτηριστική κόκκινη κιθάρα του σε σχήμα σανίδας του σερφ;
“Στην πραγματικότητα, την χάρισα αφού την χρησιμοποίησα σε πολλές από τις συναυλίες μου στην Ιαπωνία”, λέει ο Takanaka, αλλά την πήρε πίσω για να την χρησιμοποιήσει στην παγκόσμια περιοδεία. “Νόμιζα ότι δεν την χρειαζόμουν πια. Αλλά η ζωή είναι σύντομη, και πρέπει να κάνεις αυτό που πραγματικά θέλεις να κάνεις όσο είσαι ζωντανός – γι’ αυτό έφτιαξα την κιθάρα εξαρχής.”
Ο Masayoshi Takanaka παίζει στο Brixton Academy στις 31 Μαρτίου και 1 Απριλίου, και στη συνέχεια περιοδεύει παγκοσμίως. Θα είναι επικεφαλής στο φεστιβάλ City Pop Waves, Crystal Palace Bowl στις 7 Αυγούστου.
