Θα μπορούσε ο Γουίλιαμ Λάι Τσινγκ-τε, ο ηγέτης της Ταϊβάν, να υποκλιθεί ακόμη και στον Καλιγούλα αν αυτός ήταν πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών; Φαίνεται πλέον αρκετά ξεκάθαρο πως ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, δεν διαθέτει πραγματικές πολιτικές, παρά μόνο αυθαιρεσία και αόριστες ιδεολογικές προτιμήσεις. Έτσι συμπεριφέρονταν οι παλιοί αυτοκράτορες, και ο Τραμπ προφανώς βλέπει τον εαυτό του ως κάποιον βασιλιά, ανεξέλεγκτο από οτιδήποτε άλλο εκτός από τις προσωπικές του παρορμήσεις. Δεν είναι λοιπόν περίεργο που σημειώνονται διαμαρτυρίες “Όχι σε Βασιλιάδες” σε όλη την Αμερική.
Από τη μακροχρόνια επιχειρηματική του συνήθεια, ο Τραμπ είναι ένας εκμεταλλευτής και παραβάτης του νόμου. Τώρα, λοιπόν, συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο απέναντι στους συμμάχους και εταίρους των ΗΠΑ. Η Ταϊβάν δεν αποτελεί εξαίρεση. Πολλοί από αυτούς αντιλαμβάνονται αυτή την πραγματικότητα, αλλά όχι ο Λάι και το Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα του.
Τυφλωμένος από τον αυτονομισμό, ο Λάι είναι ένας μονότονος πολιτικός. Αυτό σημαίνει ότι θα είναι όσο το δυνατόν πιο υπάκουος στην Ουάσινγκτον και όσο το δυνατόν πιο αντιπαραθετικός με το Πεκίνο. Αν αυτό σημαίνει ότι θα παραδώσει ένα μεγάλο κομμάτι της κρίσιμης βιομηχανίας ημιαγωγών του νησιού στις ΗΠΑ, τότε ας είναι. Ξεχάστε το λεγόμενο “ασπίδα πυριτίου”.
Ωστόσο, η ατελείωτη υποταγή στις διαθέσεις του Τραμπ δεν θα τον ικανοποιήσει. Τώρα επαναλαμβάνει την παράπονό του για την Ταϊβάν, υποστηρίζοντας ότι η χώρα “έκλεψε” τη βιομηχανία ημιαγωγών των ΗΠΑ. Αυτό συμβαίνει παρά τη συμφωνία που επιτεύχθηκε τον Ιανουάριο και οριστικοποιήθηκε τον Φεβρουάριο, όπου η Ταϊβάν έκανε τα πάντα για να ικανοποιήσει τον Τραμπ.
Η αφορμή; Η απόφαση της πλειοψηφίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ ότι οι δασμοί του Τραμπ ήταν αντισυνταγματικοί. Ούτε που πρόλαβαν να στεγνώσουν τα μελάνια της απόφασης των δικαστών, όταν αυτός κήρυξε ότι θα επέβαλε δασμό 15% σε όλες τις εισαγωγές, επικαλούμενος έναν διαφορετικό νόμο των ΗΠΑ.
Ο υποτιθέμενος ηγέτης του ελεύθερου κόσμου δεν δείχνει κανέναν περιορισμό στο να προσβάλλει λεκτικά όποιον δεν του αρέσει, είτε πρόκειται για γυναίκες δημοσιογράφους που θέτουν ερωτήσεις, είτε για δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ που αποφάσισαν εναντίον των δασμών του. “Ηλίθιοι και λακέδες”, αποκάλεσε τους δικαστές.
Αφού εξαπέλυσε προσωπικές προσβολές εναντίον τους, όλη η οργή του έπεσε πάνω στην Ταϊβάν. “Η Ταϊβάν ήρθε… έκλεψαν την επιχείρησή μας με τα τσιπ”, είπε σε δημοσιογράφους.
Παλιές εκκρεμότητες που θεωρούνταν εδώ και καιρό διευθετημένες αναβιώνουν. Δεν έχουν περάσει ούτε δύο μήνες και η Ταϊβάν δεν ξέρει πού πατάει.
Είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί ο Τραμπ επέλεξε ξανά το νησί. Προηγουμένως είχε διατυπώσει την ίδια κατηγορία, αναγκάζοντας την κυβέρνηση του Λάι και τη βιομηχανία ημιαγωγών του νησιού να δεσμευτούν από κοινού για επένδυση 500 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ στις ΗΠΑ, ως προϋπόθεση για χαμηλότερους δασμούς 15%, από 20%, μαζί με την υπόσχεση των ΗΠΑ για μηδενικούς δασμούς σε γενόσημα φάρμακα, τα συστατικά τους, εξαρτήματα αεροσκαφών και ορισμένους φυσικούς πόρους.
Ίσως ο Τραμπ ελπίζει ότι η τελευταία του επίθεση θα του εξασφαλίσει μια ακόμα καλύτερη συμφωνία. Η Ταϊπέι τώρα τρέχει να ζητήσει διευκρινίσεις, ειδικά όσον αφορά τις εμπορικές εξαιρέσεις που έχουν ήδη συμφωνηθεί. Όμως, η αντιπολίτευση της Ταϊβάν και οι επικριτές της κυβέρνησης προειδοποιούν ότι η απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου των ΗΠΑ έχει “ανατρέψει πλήρως” τη συμφωνία.
Ο Λάι και ο αντιπρόεδρος του νησιού, Τσενγκ Λι-τσιούν, ο οποίος ηγήθηκε των διαπραγματεύσεων με τις ΗΠΑ, θα έπρεπε τουλάχιστον να πάρουν παράδειγμα από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία, για μία φορά, επέδειξε αρκετό θάρρος για να επιμείνει ότι “μια συμφωνία είναι μια συμφωνία” με τον Τραμπ.
Η συμφωνία μεταξύ της Ταϊβάν και των ΗΠΑ δεσμεύει εταιρείες της Ταϊβάν να επενδύσουν 250 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ για την ενίσχυση της παραγωγής ημιαγωγών, ενέργειας και τεχνητής νοημοσύνης στις Ηνωμένες Πολιτείες, συμπεριλαμβανομένων των 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων που έχει ήδη δεσμευτεί η Taiwan Semiconductor Manufacturing Company (TSMC) το 2025.
Συνολικά, η TSMC έχει ήδη δεσμεύσει 165 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ από το 2020, κατά τη διάρκεια του πρώτου και του τρέχοντος δεύτερου όρου του Τραμπ, η οποία περιλαμβάνει έξι εργοστάσια τσιπ, δύο εγκαταστάσεις συσκευασίας και ένα μεγάλο κέντρο έρευνας και ανάπτυξης στις ΗΠΑ. Επιπλέον, η κυβέρνηση του αυτοδιοικούμενου νησιού θα παράσχει άλλα 250 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ σε πιστωτικές εγγυήσεις για να βοηθήσει στην υποστήριξη περαιτέρω επενδύσεων από επιχειρήσεις με έδρα την Ταϊβάν στις ΗΠΑ, βάζοντας έτσι το νησί στη δύσκολη θέση να αναλάβει την ευθύνη για 500 δισεκατομμύρια δολάρια.
Η κρίση θυμού του Τραμπ δεν φταίει ο Λάι, αλλά η συνεχής ανοχή στην αντιμετώπιση της Ταϊβάν σαν σάκος του μποξ, όπως και η συνεχής περιφρόνηση του Λάι απέναντι στο Πεκίνο. Ο “θείος Σαμ” δεν είναι πλέον αξιόπιστος. Ο Τραμπ φέρεται να εξετάζει την ακύρωση μιας πώλησης όπλων 11 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ στην Ταϊβάν, καθώς προετοιμάζεται για συνάντηση με τον Πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ την άνοιξη.
Ειρωνικά, η απρόβλεπτη συμπεριφορά του Τραμπ μπορεί να ωφελήσει τους Κινέζους εξαγωγείς, καθώς υπόκεινται πλέον σε δασμό 15%, όπως όλοι οι άλλοι, αντί για 20% – ένα αμοιβαίο ποσοστό 10% και επιπλέον 10% σε δασμούς που σχετίζονται με την φαιντανύλη. Ωστόσο, η κατάσταση είναι ρευστή, καθώς η Ουάσινγκτον έχει σηματοδοτήσει την πρόθεσή της να διατηρήσει υψηλούς δασμούς στην Κίνα.
Η μείωση των δασμών δεν είναι πρόβλεψη του Πεκίνου, αλλά δείχνει το όφελος της αντίστασης σε μια αρπακτική Αμερική. Όλοι κάνουν hedging με την ηπειρωτική Κίνα. Δυστυχώς, η Ταϊπέι του Λάι εξακολουθεί να προτιμά να ποντάρει τα πάντα στον Τραμπ.
