Το ανώτατο δικαστήριο της Κίνας χαιρέτισε μια συμβιβαστική επίλυση σε μια διεθνή διαφορά ναυπηγικής, χαρακτηρίζοντάς την ως ένα ορόσημο στην εφαρμογή του κινεζικού νόμου κατά των κυρώσεων, ο οποίος προστατεύει την εγχώρια βιομηχανία.
Σε ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την Παρασκευή, το Ανώτατο Λαϊκό Δικαστήριο δήλωσε ότι η υπόθεση αποτελεί ορόσημο στην νομική απάντηση της Κίνας στην ξένη “εκφοβισμό” και την “δικαιοδοσία μακράς χείρας”. “Οι αρχές της απόφασής της καταδεικνύουν τη σταθερή δέσμευση της Κίνας να προστατεύσει το πολυμερές εμπορικό σύστημα και προσφέρουν δικαστική διορατικότητα για τη δημιουργία μιας δίκαιης και ισότιμης διεθνούς οικονομικής τάξης”, ανέφερε το δικαστήριο.
Η υπόθεση επικεντρώνεται σε μια σύμβαση υπεργολαβίας του 2023 μεταξύ μιας ανώνυμης κινεζικής εταιρείας με έδρα το Shandong και μιας ελβετικής εταιρείας θαλάσσιου εξοπλισμού. Η ελβετική εταιρεία ανέθεσε στην κινεζική την κατασκευή μονάδων για ένα πλωτό σκάφος παραγωγής, αποθήκευσης και εκφόρτωσης που χρησιμοποιείται για την επεξεργασία, αποθήκευση και μεταφορά πετρελαίου στη θάλασσα. Η αξία της σύμβασης ήταν 19,45 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ και η ελβετική εταιρεία είχε καταβάλει αρχικές πληρωμές άνω των 7 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ.
Σύμφωνα με ανακοίνωση δικαστικών αρχών της Κίνας, η κινεζική εταιρεία ολοκλήρωσε την κατασκευή και την κύρια συναρμολόγηση των μονάδων στο πλοίο σε λιμάνι της επαρχίας Jiangsu τον Ιούνιο του 2024. Λίγες ημέρες αργότερα, ωστόσο, η εταιρεία προστέθηκε στη λίστα ειδικών κυρώσεων του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ (Specially Designated Nationals) για φερόμενη εμπλοκή σε ρωσικά έργα, σύμφωνα με κινεζικά μέσα ενημέρωσης. Η ελβετική εταιρεία, η οποία κατείχε το σκάφος, ανέστειλε στη συνέχεια την πληρωμή των υπολοίπων 11,86 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ, επικαλούμενη τη συμμόρφωση με διαταγή κυρώσεων τρίτης χώρας, και διέκοψε την επικοινωνία, σύμφωνα με το δικαστήριο.
Η κινεζική εταιρεία προσέφυγε στο Ναυτικό Δικαστήριο της Ναντζίνγκ ζητώντας προδικαστική κατάσχεση για να “προστατεύσει τα δικαιώματά της”, εμποδίζοντας το πλοίο να φύγει από την Κίνα. Το δικαστήριο έκανε δεκτή την αίτησή της τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, εκδίδοντας “ενεργή κατάσχεση” για να διασφαλίσει ότι το πλοίο θα παρέμενε στην Κίνα και οι εργασίες θα μπορούσαν να συνεχιστούν. Τον Οκτώβριο του 2024, η κινεζική εταιρεία κατέθεσε αγωγή βάσει του Άρθρου 12 του Νόμου κατά των Ξένων Κυρώσεων, ο οποίος επιτρέπει σε κινεζικές οντότητες να ζητούν αποζημίωση εάν άλλοι εφαρμόζουν ή συνδράμουν στην επιβολή αυτού που ο νόμος ονομάζει “διακριτικές ξένες περιοριστικές μέτρα”.
Ο νόμος, που ψηφίστηκε τον Ιούνιο του 2021, αποτελεί μέρος της προσπάθειας του Πεκίνου να επεκτείνει τα νομικά του εργαλεία για να αντιδράσει στους περιορισμούς των ΗΠΑ που αποσκοπούν στην επέκταση της νομικής τους εμβέλειας πέραν των συνόρων τους. Η κινεζική εταιρεία είναι μία από τις πολλές που έχουν προστεθεί στις λίστες κυρώσεων των ΗΠΑ και της Ευρώπης από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Αυτές οι κυρώσεις έχουν παγώσει κινεζικά περιουσιακά στοιχεία, έχουν περιορίσει συναλλαγές και έχουν διαταράξει τη λειτουργία σε διάφορους τομείς.
Αφού το δικαστήριο της Ναντζίνγκ δέχτηκε την υπόθεση, η ελβετική εταιρεία κατέθεσε περίπου 14 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ στο δικαστήριο για να αρθεί η κατάσχεση του πλοίου. Στη συνέχεια, τα μέρη υπέβαλαν αίτημα για διαμεσολάβηση υπό την καθοδήγηση του δικαστηρίου, η οποία κατέληξε σε συμβιβασμό και πλήρη πληρωμή.
Ο Λι Τζιε, δικαστής στο δικαστήριο της Ναντζίνγκ, δήλωσε ότι η απώλεια πληρωμής θα επηρέαζε την ικανότητα των προμηθευτών να πληρώσουν μισθούς στους εργαζομένους τους. Κατά τη διάρκεια της νομικής διαδικασίας, το δικαστήριο ενημέρωσε την ελβετική εταιρεία για τις πιθανές συνέπειες βάσει της κινεζικής νομοθεσίας της “συνδρομής στην επιβολή ξένων μονομερών κυρώσεων”, σύμφωνα με δικαστικά έγγραφα.
“Ο κατάλληλος χειρισμός της υπόθεσης από το δικαστήριο αντιπροσωπεύει ένα αποτελεσματικό βήμα στην πρακτική εφαρμογή του Νόμου κατά των Ξένων Κυρώσεων της Κίνας, από το κείμενο στην πραγματική εφαρμογή”, δήλωσε ο προεδρεύων δικαστής Σεν Γιαν. Ο Σεν πρόσθεσε ότι το δικαστήριο ελαχιστοποίησε τον αντίκτυπο στην κατασκευή πλοίων και τις επιχειρηματικές δραστηριότητες, και ότι η επίλυση απέφυγε πιθανές διεθνείς νομικές συγκρούσεις, διατήρησε τη σταθερότητα της εφοδιαστικής αλυσίδας και έδειξε “μια κινεζική νομική λύση” σε παγκόσμιες διαμάχες.
