Η δολοφονία του Quentin Deranque, ενός 23χρονου Γάλλου ακροδεξιού ακτιβιστή, ο οποίος ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από αριστερούς εξτρεμιστές στη Λυών, έχει προκαλέσει σφοδρή αντιπαράθεση μεταξύ του Γάλλου Προέδρου Εμανουέλ Μακρόν και της Ιταλίδας Πρωθυπουργού Τζόρτζια Μελόνι.
Η κα Μελόνι, η οποία ανήκει στην συντηρητική παράταξη, δήλωσε μέσω κοινωνικών δικτύων ότι ο θάνατος «από ομάδες που συνδέονται με την αριστερή εξτρεμιστική βία… αποτελεί πληγή για ολόκληρη την Ευρώπη». Ο κ. Μακρόν, μιλώντας σε δημοσιογράφους κατά τη διάρκεια επίσκεψης στην Ινδία, απάντησε οργισμένα, λέγοντας ότι όλοι πρέπει «να μένουν στη θέση τους». «Πάντα με εκπλήσσει πώς οι εθνικιστές, που δεν θέλουν να τους ενοχλούν στη χώρα τους, είναι οι πρώτοι που σχολιάζουν τι συμβαίνει σε άλλες χώρες», είπε, επιβεβαιώνοντας ερωτώμενος ότι τα σχόλιά του αναφέρονταν στην κα Μελόνι.
Η Ιταλίδα πρωθυπουργός, σε συνέντευξή της στο ιταλικό τηλεοπτικό κανάλι Sky TG24, εξέφρασε τη λύπη της για την αντίδραση του Γάλλου Προέδρου, λέγοντας: «Λυπάμαι που ο Μακρόν το αντιλήφθηκε ως παρέμβαση».
Ο Quentin Deranque έχασε τη ζωή του στις 12 Φεβρουαρίου, μετά από ξυλοδαρμό που υπέστη κατά τη διάρκεια ακροδεξιάς διαδήλωσης στη Λυών. Την Πέμπτη, ο εισαγγελέας της Λυών, Thierry Dran, ανακοίνωσε ότι επτά άτομα, συμπεριλαμβανομένου ενός βοηθού βουλευτή του αριστερού κόμματος France Unbowed (LFI), θα αντιμετωπίσουν κατηγορίες για ανθρωποκτονία. Οι συλληφθέντες, μεταξύ των οποίων και ο βοηθός, αρνούνται τις κατηγορίες.
Το περιστατικό έχει αναστατώσει την πολιτική σκηνή της Γαλλίας και έχει οξύνει τις εντάσεις μεταξύ ακροδεξιάς και αριστεράς, ενόψει των δημοτικών εκλογών τον Μάρτιο και των προεδρικών εκλογών του 2027. Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, η ακροδεξιά προηγείται για την προεδρία το 2027, καθώς ο νυν κεντρώος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν θα έχει ολοκληρώσει τη δεύτερη και τελευταία θητεία του.
Η ένταση μεταξύ Μακρόν και Μελόνι δεν είναι νέα, καθώς οι δύο ηγέτες έχουν συγκρουστεί και στο παρελθόν για διάφορα θέματα, από την σύγκρουση στην Ουκρανία έως εμπορικές πολιτικές και την ευρωπαϊκή πολιτική. Η κα Μελόνι, υπενθυμίζοντας τις «Μολυβένιες Χρονιές» της Ιταλίας (1969-1980), περίοδο έντονης πολιτικής βίας από ριζοσπαστικές μαρξιστικές οργανώσεις, όπως οι Ερυθρές Ταξιαρχίες, έκανε λόγο για την ανάγκη προβληματισμού των κυβερνώντων «για το πώς να καταπολεμήσουμε ένα κλίμα που θα μπορούσε να μας πάει δεκαετίες πίσω, μια ιστορία που η Ιταλία γνωρίζει πολύ καλά και η Γαλλία γνωρίζει πολύ καλά, έχοντας χορηγήσει πολιτικό άσυλο στην αφρόκρεμα των Ερυθρών Ταξιαρχιών».
