Για κάποιους, οι παιδικές διακοπές σήμαιναν βαρκάδα στο κανάλι Grand Union ή περιπλάνηση στα λιμάνια του Whitby αναζητώντας βρικόλακες. Η ιδέα της κατάβασης ενός λόφου με οτιδήποτε άλλο εκτός από πλαστικό έλκηθρο φάνταζε εντελώς ξένη. Κι όμως, η παρακολούθηση των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων, ιδίως των αγωνισμάτων snowboarding και freestyle skiing, έχει κερδίσει την προσοχή. Η εξήγηση ίσως κρύβεται στην έντονη αίσθηση των χειμερινών αθλητικών παιχνιδιών που αγαπήθηκαν, ειδικά εκείνων που κυκλοφόρησαν κατά τη χρυσή περίοδο των μέσων της δεκαετίας του ’90.
Αυτή η εποχή σηματοδότησε την εκρηκτική άνοδο του snowboarding, ιδιαίτερα ανάμεσα σε είκοσιρηδες με διαθέσιμα εισοδήματα και μηδενικές ευθύνες – συμπτωματικά, το κύριο κοινό-στόχος της βιομηχανίας των βιντεοπαιχνιδιών εκείνη την περίοδο. Ίσως ο πρώτος τίτλος που εκμεταλλεύτηκε αυτή την τάση ήταν το arcade παιχνίδι της Namco, Alpine Surfer, το 1996. Οι παίκτες καλούνταν να σταθούν σε ένα χειριστήριο σε σχήμα snowboard και να κατέβουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα μια πλαγιά – ήταν από τα πιο σωματικά εξαντλητικά coin-ops που βιώθηκαν. Αργότερα την ίδια χρονιά, κυκλοφόρησε το στιλάτο για την εποχή PlayStation sim, Cool Boarders, και το 1998, ο απόλυτος αγαπημένος, το 1080° Snowboarding στο N64, με τα διαισθητικά αναλογικά χειριστήρια και τα απίστευτα αυθεντικά ηχητικά εφέ των σανίδων που διέσχιζαν το βαθύ, κρυστάλλινο χιόνι.
Αυτό που φέρνει αυτά τα κλασικά παιχνίδια στο προσκήνιο είναι η άκρως καθηλωτική παρουσίαση των αγωνισμάτων στο Milano Cortina. Το πιο εμφανές είναι η καινοτόμος χρήση καμερών drone από πρώτο πρόσωπο, οι οποίες παρέχουν ζωντανή λήψη chase-cam από πίσω και ελαφρώς πάνω από τους αθλητές. Η παρακολούθηση των αγώνων snowboard cross, όπου τέσσερις αθλητές αγωνίζονται μεταξύ τους σε απότομες, ραμπωτές πίστες, μοιάζει πλέον σχεδόν εξ ολοκλήρου με το mode Race του 1080° Snowboarding, το οποίο είχε παρόμοια γωνία θέασης και αντιμετώπιζε τους παίκτες με αντιπάλους ελεγχόμενους από AI. Και στις δύο εμπειρίες, βρίσκεσαι κυριολεκτικά ανάμεσα στους αναβάτες, ωθώντας και στρογγυλεύοντας για την τέλεια γραμμή αγώνα.
Παράλληλα, η χρήση ανάλυσης με στροβοσκοπική κίνηση και συστημάτων επανάληψης 360 μοιρών, τα οποία επιτρέπουν στους broadcasters να παγώνουν, να κάνουν ζουμ και να επιβραδύνουν πολύ συγκεκριμένες στιγμές, μιμείται τις εξαιρετικά περίτεχνες επαναλήψεις που απολαμβάνουν τα σύγχρονα 3D αθλητικά sims. Μια δεκαετία πριν, αθλητικά κανάλια όπως το ESPN άρχισαν να αντλούν έμπνευση από τα παιχνίδια Fifa Football χρησιμοποιώντας CGI για να ζωντανέψουν τις επαναλήψεις και στατιστικά στην οθόνη, φέρνοντας τους θεατές πιο κοντά στη δράση και βοηθώντας τους να κατανοήσουν τις δεξιότητες και τακτικές που επιδεικνύονται. Θα μπορούσαν οι Olympic Broadcasting Services να ανασύρουν τις ρετρό κονσόλες τους για παρόμοια έμπνευση;
Το BBC, ίσως ακούσια, αντλεί έμπνευση από αυτή την εποχή των βιντεοπαιχνιδιών και στο σχολιασμό του για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Για τα freestyle events, η εταιρεία χρησιμοποιεί τον πρώην αθλητή Tim Warwood και τον βετεράνο παρουσιαστή extreme sports Ed Leigh. Το δίδυμο έχει φέρει τεράστιο τεχνικό πλούτο στα αγωνίσματα, αλλά και μια αίσθηση χαλαρού, παιχνιδιάρικου ενθουσιασμού, θυμίζοντας τους άγρια ενθουσιώδεις σχολιασμούς εντός παιχνιδιού που χρησιμοποιούνταν στους τίτλους Cool Boarders και SSX, όπου έμπειροι ηθοποιοί φωνής, όπως ο Mark Hildreth (Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots) και ο Mel McMurrin (Twisted Metal), φώναζαν όλη την αργκό των ’90s για τους αναβάτες που μπορούσαν να συγκεντρώσουν. Το SSX μάλιστα περιλάμβανε τον διάσημο beatboxer Rahzel που πρόσθετε τη γκάμα ηχητικών εφέ του. Αυτά τα παιχνίδια αναγνώριζαν το επαγγελματικό snowboarding όχι μόνο ως άθλημα, αλλά ως κουλτούρα, παρόμοια με το skateboarding, με τη δική του μουσική, γλώσσα και αισθητική μόδας – και οι αγώνες στο Milano Cortina αντικατοπτρίζουν αυτή την πραγματικότητα.
Το 1999, η Activision κυκλοφόρησε το Tony Hawk’s Pro Skater, τη σειρά που πραγματικά εδραίωσε τη σχέση μεταξύ street/extreme sports και βιντεοπαιχνιδιών – αλλά οι τίτλοι snowboarding πήγαν πρώτοι, και ήταν συγκινητικό να βρίσκεις την αναλογία τους στην κάλυψη του Milano Cortina. Μετά την κατάκτηση του χρυσού από τους Huw Nightingale και Charlotte Bankes στο snowboard cross την Κυριακή το απόγευμα, ξέθαψα το 1080° Snowboarding και το δοκίμασα. Παρόλο που τα γραφικά είναι ξεπερασμένα, διατηρεί ακόμη την υπέροχη αίσθηση της ομαλής κίνησης μέσα στο βαθύ χιόνι, με την κάμερα να παραμονεύει ακριβώς πίσω από τους αναβάτες καθώς αυτοί ζιγκ-ζαγκ κατεβαίνουν τις στενές πλαγιές. Τα παιχνίδια δανείζονται από τον αθλητισμό και το αντίστροφο, και αυτή η συμβιωτική σχέση έχει αναμφίβολα αποδειχθεί επικερδής και για τα δύο. Μπορεί όμως να δημιουργήσει και απροσδόκητες στιγμές μαγείας και νοσταλγίας – και αυτό σίγουρα συνέβη στο Milano Cortina, ακόμα και για όσους από εμάς δεν έχουμε σταθεί ποτέ σε snowboard, πόσο μάλλον στην κορυφή μιας παγωμένης ορεινής διαδρομής.
