Το Εθνικό Θέατρο του Λονδίνου πειραματίζεται, παρουσιάζοντας αυτή τη φορά το λιγότερο γνωστό έργο του Terence Rattigan, “Man and Boy”, που γράφτηκε το 1963. Το έργο, που αφηγείται την πτώση ενός μεγαλομανή Ρουμάνου χρηματιστή, του Gregor Antonescu (Ben Daniels), και την επανένωσή του με τον αποξενωμένο γιο του, Basil Anthony (Laurie Kynaston), φέρει τη σφραγίδα μιας τολμηρής σκηνοθετικής ματιάς από τον Anthony Lau.
Η παράσταση τοποθετεί την ιστορία σε ένα διαμέρισμα στο Greenwich Village της Νέας Υόρκης, τη δεκαετία του 1930, προσδίδοντας μια ατμόσφαιρα τζαζ εποχής. Η σκηνική διαμόρφωση της Georgia Lowe, με τις επιγραφές που φωτίζονται για κάθε χαρακτήρα, και η γενικότερη χρήση πράσινου τσόχινου υφάσματος, παραπέμπουν σε ένα σκηνικό παιχνίδι, ίσως σαν σνούκερ, όπου οι χαρακτήρες αλληλεπιδρούν μετακινώντας αντικείμενα.
Η πρώτη πράξη, ωστόσο, φορτίζεται από την υπερβολική προσπάθεια επανεφεύρεσης του έργου, με το δράμα να αποκτά οπερατικές διαστάσεις που απομακρύνουν τον θεατή από τα υπαινικτικά νοήματα του Rattigan. Ο Kynaston μεταφέρει την αμηχανία και την οργή, αλλά η ερμηνεία του δεν αγγίζει. Η προδοσία του Basil από τον Gregor, ο οποίος προσπαθεί να τον εκπορνεύσει σε έναν Αμερικανό επιχειρηματία, τον Mark Herries (Malcolm Sinclair), για να σώσει τον εαυτό του, χάνεται μέσα στην υπερβολική εννοιολογική σύγχυση.
Χαρακτήρες όπως η Carol Penn (Phoebe Campbell), με την έντονη προφορά της, και ο δικηγόρος του Herries (Leo Wan), προσδίδουν μια καρτουνίστικη διάσταση. Η σύζυγος του Gregor (Isabella Laughland) εντυπωσιάζει με την ερμηνεία της, αλλά ως πρώην δακτυλογράφος που μετατρέπεται σε ψευδοαριστοκράτισσα, παραμένει ένας στερεότυπος χαρακτήρας. Η παράξενη, αργή κίνηση, ιδίως του Gregor, δημιουργεί μια στιλιζαρισμένη, μπερδεμένη μίξη screwball comedy και financial thriller.
Η παράσταση κερδίζει έδαφος όταν τα θεατρικά τεχνάσματα μειώνονται, αν και κάπως αργά. Ο Gregor, παρομοιαζόμενος με μια σκοτεινότερη εκδοχή του Jay Gatsby, αποδεικνύεται συναισθηματικά απομακρυσμένος. Η αποκήρυξη της πατρικής αγάπης γίνεται κατανοητή, παρά αισθητή.
Πρόκειται για μια πικρή ιστορία για τη διαφθορά του καπιταλισμού, με σύγχρονες απηχήσεις στο πρόσωπο του Jeffrey Epstein, αλλά η υπερβολή των εννοιών επισκιάζει το δράμα. Το έργο παρουσιάζεται στο Dorfman Theatre, National Theatre, London, έως τις 14 Μαρτίου.
