Η Ταϊβάν προχωρά σε μια σημαντική αλλαγή στις αμυντικές της τακτικές, ενσωματώνοντας τους κληρωτούς ενός έτους απευθείας σε επιχειρήσεις συνδυασμένων όπλων πρώτης γραμμής. Στόχος είναι η ενίσχυση της ανθεκτικότητας απέναντι σε μια πιθανή επίθεση από το Πεκίνο, μέσω κοινών ασκήσεων με πραγματικά πυρά σε όλες τις υπηρεσίες. Ωστόσο, η προσπάθεια αυτή αντιμετωπίζει εμπόδια, με ειδικούς να εκφράζουν ανησυχίες ότι οι άπειροι νεοσύλλεκτοι θα μπορούσαν να αποτελέσουν βάρος στο πεδίο της μάχης, ενώ παράλληλα ο στρατός παλεύει με περιορισμούς στην ικανότητα εκπαίδευσης και την κάμψη του δημόσιου ηθικού σχετικά με την άμυνα του νησιού.
Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση πολιτικής του υπουργικού συμβουλίου της Ταϊβάν, από φέτος οι κληρωτοί θα οργανώνονται σε πλήρεις μονάδες επιπέδου τάγματος και θα εντάσσονται σε ταξιαρχίες συνδυασμένων όπλων που συμμετέχουν στις απαιτητικές ασκήσεις τριών κλάδων «Lien Yung» με πραγματικά πυρά. Στις ασκήσεις αυτές, οι κληρωτοί θα βιώσουν ρεαλιστικές συνθήκες πεδίου μάχης δίπλα σε επαγγελματίες στρατιώτες, εξοπλισμένους με προηγμένα όπλα. Οι ασκήσεις αυτές ενσωματώνουν μαχητικά αεροσκάφη της αεροπορίας, επιθετικά ελικόπτερα του στρατού, πυρά του πολεμικού ναυτικού και χερσαίες δυνάμεις σε ένα ενιαίο σενάριο μάχης.
Αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η αλλαγή αυτή σηματοδοτεί μια απομάκρυνση από την προηγούμενη πρακτική της Ταϊβάν, όπου οι κληρωτοί αντιμετωπίζονταν κυρίως ως στατικό ανθρώπινο δυναμικό φρουράς, μετατρέποντάς τους πλέον σε αναπόσπαστο μέρος της πολεμικής της αρχιτεκτονικής. «Πρόκειται για τη μετατροπή μονάδων φρουράς – που συνήθως αποτελούνται από κληρωτούς – σε κάτι που μπορεί πραγματικά να πολεμήσει με την κύρια δύναμη», δήλωσε ένας αξιωματούχος άμυνας εξοικειωμένος με το πρόγραμμα. «Δεν προετοιμάζουμε πλέον τους κληρωτούς μόνο για να κρατούν έδαφος. Πρέπει να είναι σε θέση να επιχειρούν μέσα σε ένα πεδίο μάχης συνδυασμένων όπλων.»
Η Ταϊβάν επανέφερε την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία ενός έτους το 2024, αφού η τότε πρόεδρος Τσάι Ινγκ-γουέν είχε καταργήσει το προηγούμενο σύστημα των τεσσάρων μηνών, το οποίο οι σχεδιαστές του στρατού θεωρούσαν ευρέως ως πολύ σύντομο για την παραγωγή ικανών στρατιωτών μάχης. Έκτοτε, οι κληρωτοί υποβάλλονται σε οκτώ εβδομάδες βασικής εκπαίδευσης, ακολουθούμενες από τοποθετήσεις σε μονάδες για 44 εβδομάδες εξειδικευμένης εκπαίδευσης και ασκήσεις πεδίου, οι οποίες επικεντρώνονται σε σύγχρονες δεξιότητες μάχης, επιχειρήσεις με drones, φορητούς πυραύλους Stinger, αντιαρματικούς πυραύλους και άλλα προηγμένα συστήματα όπλων.
Το τελευταίο βήμα πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα. Αντί να διασκορπίζονται σε υπάρχουσες μονάδες, οι κληρωτοί θα ομαδοποιούνται από το υπουργείο Άμυνας σε αυτόνομα τάγματα πεζικού και θα συμμετέχουν σε κοινές αξιολογήσεις μάχης με πραγματικά πυρά με επαγγελματικές ταξιαρχίες συνδυασμένων όπλων. Οι σχεδιαστές άμυνας δήλωσαν ότι τα τάγματα κληρωτών θα αναλαμβάνουν το έργο της κατάληψης εδάφους, της αναγνώρισης εχθρικών δυνάμεων και της ασφάλισης κρίσιμων περιοχών, ενώ οι επαγγελματικές τεθωρακισμένες και μηχανοκίνητες μονάδες θα διεξάγουν κινητές αντεπιθέσεις. Η προσέγγιση αυτή αντικατοπτρίζει την κλασική έννοια «σφυρί και αμόνι», όπου το πεζικό κληρωτών καθηλώνει τον εχθρό, ενώ οι κινητές επαγγελματικές μονάδες εξαπολύουν αποφασιστικά χτυπήματα.
«Αυτή είναι η πρώτη φορά που η Ταϊβάν προσπαθεί να κάνει τους κληρωτούς μέρος μιας πραγματικής αλυσίδας θανάτου συνδυασμένων όπλων», δήλωσε ο Su Tzu-yun, ανώτερος αναλυτής στο Ινστιτούτο Ερευνών Εθνικής Άμυνας και Ασφάλειας, που χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση. «Οι επαγγελματίες στρατιώτες γνωρίζουν ήδη πώς να χειρίζονται πολύπλοκα όπλα. Αυτό που φέρνουν οι κληρωτοί είναι μάζα και ικανότητα κατάληψης εδάφους. Όταν οι δύο εκπαιδεύονται μαζί, σταθεροποιούνται οι μονάδες και αυξάνεται η συνολική μαχητική ικανότητα.» Η κοινή εκπαίδευση επιτρέπει στους κληρωτούς να αποκτήσουν πραγματική εμπειρία στην αντιμετώπιση τεθωρακισμένων οχημάτων, αμφίβιων αποβάσεων και επιθέσεων με ελικόπτερα, αντί να βασίζονται σε προκαθορισμένες ασκήσεις.
Η αλλαγή αυτή έχει ισχυρή στήριξη από το κυβερνών Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα (DPP). Ο βουλευτής του DPP Wang Ting-yu, συν-επικεφαλής της επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων και άμυνας, δήλωσε ότι η ενσωμάτωση των ταγμάτων κληρωτών με τις μονάδες πρώτης γραμμής σηματοδοτεί ένα νέο ορόσημο στη μεταρρύθμιση άμυνας της Ταϊβάν. «Για δεκαετίες, οι κληρωτοί αντιμετωπίζονταν ως ελαφρά εκπαιδευμένο ανθρώπινο δυναμικό», δήλωσε ο Wang. «Τώρα εκπαιδεύονται υπό ρεαλιστικές συνθήκες υψηλών πραγματικών πυρών, τύπου ΗΠΑ, ενσωματωμένοι με τις κύριες μονάδες μάχης σε ασκήσεις Lien Yung, ακόμη και Han Kuang», πρόσθεσε, αναφερόμενος στο μεγαλύτερο ετήσιο πολεμικό παιχνίδι της Ταϊβάν. Οι κληρωτοί ενός έτους θα αποχωρούν από τον στρατό ως καταρτισμένοι στρατιώτες μάχης, σχηματίζοντας μια πιο αξιόπιστη εφεδρική δύναμη. «Αυτοί οι στρατιώτες θα γίνουν εκπαιδευμένοι εφέδροι που γνωρίζουν σύγχρονο εξοπλισμό και έχουν εμπειρία συνεργασίας με επαγγελματικές μονάδες.»
Ενώ οι αναλυτές δήλωσαν ότι το φιλόδοξο σχέδιο ήταν μια λογική κίνηση, προειδοποίησαν για σοβαρούς δομικούς περιορισμούς. Σύμφωνα με τον Chieh Chung, καθηγητή στρατηγικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο Tamkang στην Νέα Πόλη Ταϊπέι, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα θα είναι η ικανότητα εκπαίδευσης. Σημείωσε ότι η 13 εβδομάδων βασική εκπαίδευση πεδίου που απαιτείται για τη δημιουργία ενός τακτικά ικανού τάγματος πεζικού μπορεί να πραγματοποιηθεί σωστά σε δύο μεγάλες εγκαταστάσεις – το Hukou στην Hsinchu, βορειοδυτική Ταϊβάν, και το Baihe στην Tainan, νότια Ταϊβάν. «Ακόμη και οι επαγγελματικές ταξιαρχίες συνδυασμένων όπλων δυσκολεύονται να έχουν πρόσβαση σε αυτές τις βάσεις κάθε χρόνο», δήλωσε ο Chieh. «Τα περισσότερα τάγματα κληρωτών θα καταλήξουν να εκπαιδεύονται κοντά στις βάσεις τους, με μόνο την τελική αξιολόγηση να γίνεται σε μια κατάλληλη βάση.» Αυτό κινδυνεύει να μετατρέψει την εκπαίδευση σε επίπεδο βάσης σε ετικέτα παρά σε πραγματικότητα, παράγοντας μονάδες που στερούνται πραγματικής εμπειρίας μάχης σε επίπεδο τάγματος. Ένα άλλο σημείο συμφόρησης ήταν η ηγεσία. «Ο στρατός έχει ήδη σοβαρή έλλειψη κατωτέρων αξιωματικών και υπαξιωματικών. Αν διπλασιαστούν οι αριθμοί των στρατιωτών, ποιος θα τους εκπαιδεύσει και θα τους ηγηθεί;»
Ορισμένοι αναλυτές εξέφρασαν επίσης αμφιβολίες για το αν ένας χρόνος υπηρεσίας ήταν αρκετός, συμπεριλαμβανομένου του Max Lo, εκτελεστικού διευθυντή της Taiwan International Strategic Study Society με έδρα την Ταϊπέι. Ο Lo δήλωσε ότι η δημιουργία μιας μηχανοκίνητης ταξιαρχίας πεζικού με πραγματική μαχητική ισχύ απαιτεί συνήθως περίπου 55 εβδομάδες από τη βασική εκπαίδευση έως τις κοινές ασκήσεις. «Και το πεζικό είναι ο κλάδος με το χαμηλότερο τεχνικό όριο. Άλλοι κλάδοι χρειάζονται ακόμη περισσότερο.» Μέχρι να ολοκληρώσουν οι κληρωτοί την βασική τους εκπαίδευση, μπορεί να τους απομένουν μόνο ένα ή δύο μήνες για να ενσωματωθούν με επαγγελματικά στρατεύματα σε ασκήσεις υψηλής έντασης. «Αυτό δεν είναι αρκετός χρόνος για να ανταποκριθούν στα απαιτούμενα πρότυπα.» Ο Lo προειδοποίησε ότι οι κακώς προετοιμασμένοι κληρωτοί θα μπορούσαν να γίνουν βάρος αντί για πλεονέκτημα στη μάχη. «Αυτό θα μπορούσε να είναι μοιραίο σε περίπτωση πολέμου.» Επίσης, ανέφερε ότι η χαμηλή αμοιβή και η κακή πρόνοια έχουν οδηγήσει πολλούς επαγγελματίες στρατιώτες να αποχωρήσουν, αποδυναμώνοντας τη συνέχεια της εκπαίδευσης. «Αν δεν μπορείς να κρατήσεις έμπειρους ανθρώπους, δεν μπορείς να εκπαιδεύσεις την επόμενη γενιά.»
Η πολιτική θα αντιμετωπίσει επίσης ένα δημογραφικό αδιέξοδο, προειδοποιούν οι αναλυτές. Η δεξαμενή των νέων ανδρών της Ταϊβάν συρρικνώνεται λόγω των χαμηλών ποσοστών γεννήσεων, ακόμη και όταν ο αριθμός των κληρωτών ενός έτους αναμένεται να αυξηθεί από περίπου 15.000 φέτος σε πάνω από 50.000 ετησίως έως το 2029. Η απορρόφησή τους θα απαιτούσε τη δημιουργία ή την επαναδραστηριοποίηση πέντε έως 11 ταξιαρχιών παράκτιας άμυνας, δήλωσαν αναλυτές – εγείροντας ερωτήματα σχετικά με το αν ο στρατός είχε επαρκές ανθρώπινο δυναμικό, εκπαιδευτές και ικανότητα εκπαίδευσης για να υποστηρίξει μια τέτοια επέκταση. «Με το χαμηλό ποσοστό γεννήσεων της Ταϊβάν, ο στρατός δεν μπορεί πλέον να αντέξει οικονομικά να αντιμετωπίζει τους νεότερους στρατιώτες ή αξιωματικούς ως αναλώσιμους», δήλωσε ο Lin Ying-yu, άλλος ακαδημαϊκός του Πανεπιστημίου Tamkang. «Η Ταϊβάν δεν έχει πραγματικό ‘ενδοχώρα’. Ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός θα στοχεύσει τις κύριες μονάδες μάχης από την αρχή. Αυτό σημαίνει ότι οι κληρωτοί και οι μονάδες φρουράς πρέπει να είναι έτοιμοι να πολεμήσουν, όχι απλώς να κάθονται στις παραλίες.»
Οι αναλυτές επισήμαναν επίσης ότι υπάρχει αβεβαιότητα για το αν οι σημερινοί κληρωτοί θα γίνουν αποτελεσματικοί εφέδροι. «Αν οι κληρωτοί αποχωρήσουν από τον στρατό έχοντας εκπαιδευτεί κυρίως σε προσωρινές τοποθεσίες, η εφεδρική τους αξία θα είναι περιορισμένη», σημείωσε ο Chieh. «Η Ταϊβάν θα βασίζεται όλο και περισσότερο στους εφέδρους, αλλά η επέκταση της θητείας χωρίς να διορθωθεί η ικανότητα εκπαίδευσης και οι ελλείψεις στην ηγεσία είναι απλώς επέκταση χρόνου, όχι μαχητικής ικανότητας», προειδοποίησε.
Παρατηρητές σημείωσαν ότι η νέα πολιτική ανακοινώθηκε στο πλαίσιο μιας κάμψης της δημόσιας βούλησης. Μια έρευνα της My Formosa τον Σεπτέμβριο βρήκε ότι το 52% των ερωτηθέντων δεν ήταν πρόθυμοι να πληρώσουν κανένα τίμημα – συμπεριλαμβανομένου του θανάτου – για να προστατεύσουν την Ταϊβάν σε πόλεμο, έναντι 40,8% που δήλωσαν ότι ήταν. Τον περασμένο μήνα, σε μια ξεχωριστή δημοσκόπηση του Global View Monthly, το 63,9% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι δεν θα ήταν πρόθυμοι να πολεμήσουν, έναντι μόλις 25% που ήταν έτοιμοι να το κάνουν.
Ο στρατός ποντάρει ότι η ρεαλιστική εκπαίδευση, η ενσωμάτωση με επαγγελματικές δυνάμεις και οι καλύτερα προετοιμασμένοι έφεδροι θα ενισχύσουν τόσο την ικανότητα όσο και την αυτοπεποίθηση. Όμως, οι παρατηρητές δήλωσαν ότι οι δημοσκοπήσεις εγείρουν ένα δυσκολότερο ερώτημα: θα μπορούσε η Ταϊβάν να πολεμήσει αν η ίδια η κοινωνία δεν ήταν πεπεισμένη; Το Πεκίνο, το οποίο βλέπει την Ταϊβάν ως μέρος της Κίνας που πρέπει να επανενωθεί με τη βία αν χρειαστεί, έχει εντείνει τις στρατιωτικές απειλές κατά του νησιού από τότε που το DPP ανέλαβε την εξουσία το 2016 και αρνήθηκε να αποδεχτεί την αρχή «μία Κίνα». Οι περισσότερες χώρες – συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, του κύριου προμηθευτή όπλων της Ταϊβάν – δεν αναγνωρίζουν το αυτοδιοικούμενο νησί ως ανεξάρτητο κράτος, αν και η Ουάσινγκτον αντιτίθεται σε οποιαδήποτε προσπάθεια κατάληψης με τη βία και παραμένει δεσμευμένη στην παροχή όπλων για την άμυνά του.
