Κινέζοι επιστήμονες και μηχανικοί βρίσκονται στα πρόθυρα να αλλάξουν τα δεδομένα στον τομέα της αερομαχίας, αναπτύσσοντας έναν έξυπνο, υπερ-μικρό υπερηχητικό πύραυλο ολίσθησης. Το εντυπωσιακότερο; Αυτό το βλήμα μπορεί να εκτοξευθεί από ένα απλό αντιαεροπορικό πυροβόλο 80 χιλιοστών.
Μόλις εγκαταλείψει την κάννη, ο πύραυλος φτάνει σε ταχύτητα κοντά στο Mach 6, δηλαδή πολύ ταχύτερα από ένα συμβατικό αντιαεροπορικό βλήμα. Αυτή η ιλιγγιώδης ταχύτητα του επιτρέπει να πλήξει μαχητικά αεροσκάφη ή drones σε απόσταση μεγαλύτερη των 20 χιλιομέτρων, ακόμη και σε υψόμετρα που φτάνουν τα 10.000 μέτρα. Η τρομακτική του ταχύτητα σε συνδυασμό με το μικρό του μέγεθος σημαίνει ότι ένα εχθρικό αεροσκάφος μπορεί να τον ανιχνεύσει μόνο όταν βρίσκεται περίπου 3 χιλιόμετρα μακριά, αφήνοντας ελάχιστα δευτερόλεπτα για αντίδραση. Ακόμα και τότε, ο πύραυλος θα εξακολουθεί να κινείται με Mach 3.6.
Οι προσομοιώσεις που έγιναν σε υπολογιστή είναι εντυπωσιακές: ακόμα κι αν ο στόχος εκτελέσει μια στροφή σχεδόν 90 μοιρών, ο πύραυλος μπορεί να προσαρμόσει την πορεία του και να επιτύχει πιθανότητα εξουδετέρωσης 99%. Ένα τυπικό αντιαεροπορικό πυροβόλο μπορεί να εκτοξεύει περίπου μία βολή ανά δευτερόλεπτο. Με χαμηλό κόστος και σχεδόν απεριόριστη διαθεσιμότητα, τα συστήματα αυτά θα μπορούσαν να ξαναγράψουν τους κανόνες του πολέμου, εάν αναπτυχθούν ευρέως για να αντικαταστήσουν πυραύλους αεράμυνας μεσαίας και μικρής εμβέλειας.
«Οι υπερηχητικές κατευθυνόμενες βολές αντιπροσωπεύουν μια νέα γενιά όπλων ακριβείας», αναφέρει η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον Wang Xugang, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Επιστημών και Τεχνολογίας του Ναντζίνγκ, σε δημοσίευσή της στο Journal of Naval Aviation University. «Με πλεονεκτήματα όπως η ταχεία προσβολή, η ακριβής καθοδήγηση και η υψηλή θανατηφόρος δράση, αναδιαμορφώνουν ριζικά τα παραδοσιακά μοντέλα μάχης με πυροβολικό και έχουν ευρείες προοπτικές εφαρμογής στον μελλοντικό αεροπορικό πόλεμο».
Ωστόσο, η ακραία ταχύτητα δημιουργεί και προκλήσεις. Κατά τη διάρκεια ελιγμών ελικοειδούς πορείας ή απότομων στροφών, οι παραδοσιακές μέθοδοι καθοδήγησης μπορεί να μην είναι επαρκείς, οδηγώντας σε αστοχίες. Η ομάδα του Wang σχεδίασε ένα σύστημα καθοδήγησης δύο σταδίων: αρχικά, μια φάση μέσης πορείας που σχεδιάζει μια αποτελεσματική τροχιά πτήσης, και στη συνέχεια μια τελική φάση που κάνει λεπτές προσαρμογές για να κλειδώσει στον στόχο.
Χρησιμοποιώντας μια μαθηματική προσέγγιση που ονομάζεται «βελτιστοποίηση πολλαπλών στόχων», εξασφάλισαν ότι το βλήμα όχι μόνο διατηρεί υψηλή ταχύτητα και ενέργεια κατά τη διάρκεια της πτήσης, αλλά και ελίσσεται ομαλά. Στα τελευταία δευτερόλεπτα, ένας προηγμένος νόμος καθοδήγησης «sliding-mode variable-structure guidance» επιτρέπει στον πύραυλο να προβλέπει και να ακολουθεί στενά ακόμη και τους πιο ευέλικτους στόχους. Η μέθοδος καθοδήγησης που δημοσίευσαν μειώνει το φορτίο ελιγμών στην τελική φάση κατά περισσότερο από 90% σε σύγκριση με τις συμβατικές προσεγγίσεις, ενώ παράλληλα καθιστά την πορεία πτήσης πιο ομαλή. Οι προσομοιώσεις υποδεικνύουν ελάχιστη απόσταση αστοχίας, ισχυρή αντίσταση στις παρεμβολές και υψηλή αξιοπιστία, σύμφωνα με τους ερευνητές.
