Τρεις εβδομάδες μετά την εκτέλεση μιας στρατιωτικής επιχείρησης των Ηνωμένων Πολιτειών σε έδαφος της Βενεζουέλας, που οδήγησε στην απαγωγή του επί χρόνια ηγέτη της χώρας, Νικολάς Μαδούρο, το κλίμα στη χώρα παραμένει τεταμένο, παρά την εμφανή ηρεμία. Η ενέργεια αυτή, η οποία έχει καταδικαστεί ευρέως ως προσβολή του διεθνούς δικαίου και πιθανή εναρκτήρια κίνηση για την επίτευξη του δηλωμένου στόχου της κυβέρνησης Ντόναλντ Τραμπ για “υπεροχή” στο Δυτικό Ημισφαίριο, έχει αφήσει ένα ασαφές πλαίσιο για το σχέδιο της Ουάσινγκτον.
Ο Μαδούρο βρίσκεται υπό κράτηση στη Νέα Υόρκη, αντιμετωπίζοντας κατηγορίες για διακίνηση ναρκωτικών και “ναρκοτρομοκρατία”. Ωστόσο, πολλές από τις συνθήκες που οδήγησαν στην απαγωγή του παραμένουν. Ένα σημαντικό μέρος του στρατιωτικού οπλοστασίου των ΗΠΑ παραμένει διατεταγμένο στα ανοιχτά των ακτών της Βενεζουέλας, ενώ η επιβολή αποκλεισμού σε δεξαμενόπλοια πετρελαίου που έχουν υποστεί αμερικανικές κυρώσεις συνεχίζεται. Η κυβέρνηση Τραμπ έχει δεσμευτεί να συνεχίσει τις επιθέσεις σε πλοία που φέρονται να εμπλέκονται στη διακίνηση ναρκωτικών στην Καραϊβική, χωρίς να αποκλείει μελλοντικές επιχειρήσεις στη Βενεζουέλα.
Αναλυτές εκτιμούν ότι η αμερικανική στρατηγική είναι σε εξέλιξη και όχι πλήρως διαμορφωμένη, εστιάζοντας στην “απομακρυσμένη επιβολή”, η οποία βασίζεται στον φόβο, την πίεση του πετρελαίου και την απειλή εκ νέου χρήσης βίας. Η έμφαση δίνεται στην εξασφάλιση της πρόσβασης στο πετρέλαιο της Βενεζουέλας, με σχέδια για εξαγωγή ακατέργαστου πετρελαίου αξίας έως και 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Παρά τις ανακοινώσεις για πωλήσεις και την είσπραξη εσόδων, η διαφάνεια γύρω από τη διαχείριση των κεφαλαίων παραμένει αμφίβολη, θέτοντας ερωτήματα σχετικά με το πώς θα δαπανηθούν τα χρήματα και υπό ποιαν κατεύθυνση.
Η προσέγγιση υψηλής πίεσης των ΗΠΑ δημιουργεί μια αντίφαση: το καταναγκαστικό μοντέλο που σχεδιάστηκε για να διασφαλίσει τον αμερικανικό έλεγχο επί του πετρελαίου της Βενεζουέλας, μπορεί τελικά να υπονομεύσει το επενδυτικό κλίμα που απαιτείται για την εξόρυξη του πετρελαίου σε μεγάλη κλίμακα.
Στην εσωτερική σκηνή, η ατμόσφαιρα στην Καράκας χαρακτηρίζεται ως “τεταμένη αλλά ήρεμη”. Παρά την ενεργή παρουσία φιλοκυβερνητικών παραστρατιωτικών ομάδων και της μονάδας DAE, δεν παρατηρούνται μαζικές διαδηλώσεις ή εορτασμοί. Η κυβέρνηση, η οποία συνήθως είναι επικριτική απέναντι στις ΗΠΑ, τηρεί στάση αναμονής, με στόχο την αποφυγή πρόκλησης του προέδρου Τραμπ. Η εντολή του Ντελσύ Ροντρίγκεζ, προσωρινής προέδρου, έχει μετατοπιστεί από την αρχική δημόσια αντίδραση προς έναν πιο συμβιβαστικό τόνο, περιλαμβάνοντας αναδιαρθρώσεις και την απελευθέρωση πολιτικών κρατουμένων.
Ωστόσο, οι αναλυτές προειδοποιούν ότι η αρχική συμμόρφωση των ηγετών της Βενεζουέλας δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως σταθερότητα. Οι εσωτερικές διαιρέσεις, ειδικά μεταξύ της πολιτικής ηγεσίας και του στρατού, παραμένουν. Η πιθανότητα ανατροπής των αδελφών Ροντρίγκεζ από παρατάξεις με την εξουσία των όπλων είναι υπαρκτή, ενώ τόσο ο υπουργός Άμυνας Ποντρίνο Λόπεζ όσο και ο υπουργός Εσωτερικών Ντιόςνταδο Καμπέγιο, αντιμετωπίζουν κατηγορίες από τις ΗΠΑ. Η έλλειψη σαφήνειας σχετικά με τις εσωτερικές συλλογιστικές, τις ρωγμές εντός των ενόπλων δυνάμεων και τις πραγματικές πιστότητες, καθιστά δύσκολη την πρόβλεψη της μελλοντικής πορείας.
