Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, αντιμετωπίζει σφοδρές επικρίσεις, με μία ανώτερη πολιτικό της ΕΕ να τον παρομοιάζει υποτιμητικά με τον «υπάλληλο του μήνα» στα McDonald’s, σε μια άγρια κριτική του για το μήνυμά του προς τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.

Η τοποθέτηση, που αναρτήθηκε στο X από τη Γαλλίδα ευρωβουλευτή και πρώην πρόεδρο της υποεπιτροπής Άμυνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ναταλί Λουιζό, ακολούθησε τη δημοσιοποίηση ενός ιδιωτικού μηνύματος. Σε αυτό, ο Ρούτε απευθυνόταν στον Τραμπ ως «αγαπητέ Ντόναλντ», επαινούσε τα «απίστευτα» επιτεύγματά του και διαβεβαίωνε για τη δέσμευσή του στην εύρεση «μιας λύσης» σχετικά με την επιθυμία του Αμερικανού προέδρου να αποκτήσει τη Γροιλανδία.

«Ο Μαρκ Ρούτε δεν διοικεί το ΝΑΤΟ, είναι αντίστοιχος του υπαλλήλου του μήνα στα McDonald’s», έγραψε η Λουιζό στο X την Τρίτη.

Η οξύτητα της κριτικής της στοχεύει μια πάγια στρατηγική. Η θητεία του Ρούτε χαρακτηρίζεται από μια σταθερή τακτική ακατανόητου δημόσιου κολακείας προς τον Τραμπ, κάτι που οι επικριτές του απορρίπτουν ως υποταγή, ενώ ο ίδιος ο Γενικός Γραμματέας το υπερασπίζεται ως πραγματιστική διπλωματία.

Η προσέγγιση αυτή φάνηκε ξεκάθαρα στην περσινή σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ. Σε μηνύματα πριν από τη σύνοδο, ο Ρούτε έλεγε στον Τραμπ ότι «πετάει προς μια ακόμη μεγάλη επιτυχία», καθώς τα ευρωπαϊκά μέλη συμφώνησαν να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες. Κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου, όταν ο Τραμπ παρομοίασε τις εντάσεις στη Μέση Ανατολή με καυγά στην αυλή του σχολείου, ο Ρούτε παρενέβη λέγοντας ότι «τότε ο μπαμπάς πρέπει μερικές φορές να χρησιμοποιεί σκληρή γλώσσα για να τους σταματήσει».

Η παρατήρηση «μπαμπά» και τα ενθουσιώδη μηνύματα καταδικάστηκαν ευρέως στα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης ως «επιεικώς αμήχανα» και «ενορχηστρωμένη υποταγή». Η μεταφορά της Λουιζό για τον «Υπάλληλο του Μήνα», ένα συνηθισμένο εταιρικό βραβείο για την αφοσιωμένη υπηρεσία, παρουσιάζει τον Ρούτε όχι ως ανεξάρτητο ηγέτη, αλλά ως υφιστάμενο που επιζητά την έγκριση ενός ανωτέρου.

Η διαμάχη εκτυλίσσεται εν μέσω μιας διατλαντικής κρίσης σχετικά με την πίεση του Τραμπ για την απόκτηση της Γροιλανδίας, μιας αυτόνομης περιοχής της Δανίας, μέλους του ΝΑΤΟ. Αφού οι Ευρωπαίοι ηγέτες απέρριψαν ομόφωνα την ιδέα, ο Τραμπ απείλησε με δασμούς σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, προκαλώντας προετοιμασίες για αντίμετρα.

Η ένταση τροφοδοτείται από τα μακροχρόνια παράπονα του Τραμπ προς τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ, τα οποία έχει κατηγορήσει ότι ιστορικά απέτυχαν να επιτύχουν τους στόχους των αμυντικών δαπανών, και αμφισβήτησε ότι η στρατιωτική συμμαχία θα υπερασπιζόταν τις ΗΠΑ, υποστηρίζοντας ότι είναι αδύναμη χωρίς την αμερικανική ισχύ.