Την περασμένη εβδομάδα, οι διαδηλωτές στο Ιράν χαρακτηρίστηκαν από το κράτος ως «τρομοκράτες» και «σαμποτέρ». Η κρατική ρητορική συνοδεύτηκε από ένα «μαύρο» στο διαδίκτυο και μια έξαρση της βίας, με τον αριθμό των θυμάτων να παραμένει αδιευκρίνιστος. Παράλληλα, οι εντάσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν κλιμακώθηκαν, ανεβάζοντας τους κινδύνους σε μια από τις σοβαρότερες πολιτικές αναταραχές που έχει βιώσει η χώρα τα τελευταία χρόνια.

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ο πυροβολισμός μιας γυναίκας από μετανάστες αξιωματικούς, που συνέβη δημοσίως πριν από δύο εβδομάδες, έχει εξελιχθεί σε μια υπόθεση κατάφωρης παραπλάνησης, αξιοσημείωτης ακόμη και για τα δεδομένα της κυβέρνησης Τραμπ. Ο Ryan Kohls αναφέρεται στο πώς επίσημοι λογαριασμοί, συμμαχικά μέσα ενημέρωσης, ακόμη και εκπρόσωποι που δημιουργήθηκαν με τεχνητή νοημοσύνη, χρησιμοποιήθηκαν για να δικαιολογήσουν τον πυροβολισμό.

Σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη, η «μηχανή υπέρ-διαφήμισης» (hype machine) της AI παρουσιάζεται συχνά ως ασταμάτητη, μια τεχνολογία στην οποία ο κόσμος πρέπει να προσαρμοστεί, όχι να αμφισβητήσει. Ωστόσο, καθώς οι εταιρείες επενδύουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια και η «υπέρ-διαφήμιση» επιταχύνεται, η κριτική παραμέριζει. Ο Cory Doctorow αναλύει ποιος ελέγχει την αφήγηση γύρω από την AI και γιατί προηγούμενες «επαναστάσεις» της τεχνολογίας προσφέρουν μια προειδοποίηση.