Ενώ το Ιράν βρίσκεται αντιμέτωπο με εσωτερική αναταραχή, η Ρωσία διατηρεί μια στάση αναμονής, αποφεύγοντας την έντονη αντίδραση ή την παροχή άμεσης υποστήριξης στον σύμμαχό της. Σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών, το Κρεμλίνο πιστεύει ότι οι μαζικές διαδηλώσεις στο Ιράν έχουν φτάσει στην κορύφωσή τους και ότι η Τεχεράνη έχει καταφέρει να καταστείλει την εσωτερική αντίσταση.
Ρωσική Πρεσβεία στην Τεχεράνη έχει ενημερώσει τη Μόσχα ότι οι διαδηλώσεις έχουν κοπάσει, επιτρέποντας έτσι στο Κρεμλίνο να “αναπνεύσει με ανακούφιση”, όπως δήλωσε ο Νικήτα Σμάγκιν, εξέχων Ρώσος αναλυτής για το Ιράν, σε συνέντευξή του στο Al Jazeera. Οι διαδηλώσεις, που ξέσπασαν στις 28 Δεκεμβρίου λόγω οικονομικών δυσχερειών, εξαπλώθηκαν σε εκατοντάδες πόλεις και κωμοπόλεις σε ολόκληρη τη χώρα, η οποία πλήττεται από κυρώσεις και έχει πληθυσμό άνω των 90 εκατομμυρίων.
Οι ιρανικές αρχές επιβολής του νόμου, πιθανώς με βίαιες μεθόδους, κατέστειλαν τις κινητοποιήσεις. Η Μόσχα, σύμφωνα με τον Σμάγκιν, εκτιμά ότι “τίποτα δεν απειλεί το Ιράν από το εσωτερικό”. Το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών καταδίκασε “την παράνομη δυτική πίεση” και επέκρινε “εξωτερικές δυνάμεις” που επιδιώκουν να “αποσταθεροποιήσουν και να καταστρέψουν” την Ισλαμική Δημοκρατία, κάνοντας λόγο για “γνωστές μεθόδους ‘έγχρωμων επαναστάσεων'”.
Η εκπρόσωπος του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα, δήλωσε ότι οι απειλές του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Donald Trump, για παρέμβαση στις ιρανικές διαδηλώσεις είναι “κατηγορηματικά απαράδεκτες”. Πρόσθεσε ότι η “μείωση των τεχνητά υποκινούμενων διαδηλώσεων” μπορεί να οδηγήσει σε σταθεροποίηση στο Ιράν. Ο Trump, μέσω αναρτήσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είχε προτρέψει τους Ιρανούς να “καταλάβουν θεσμούς” και είχε δηλώσει ότι η βοήθεια των ΗΠΑ “έρχεται”.
Ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin, ωστόσο, δεν έχει σχολιάσει τις διαδηλώσεις, όπως είχε παραλείψει να κάνει και στην περίπτωση της απαγωγής του προέδρου της Βενεζουέλας, Nicolas Maduro. Παρά τις επικρίσεις προς τον Trump, η Μόσχα “δύσκολα μπορεί να κάνει κάτι γι’ αυτό”, σύμφωνα με τον Σμάγκιν.
Η σιωπή της Μόσχας για σχεδόν δύο εβδομάδες πριν από τις δηλώσεις της Ζαχάροβα, οφειλόταν στην αβεβαιότητα του Κρεμλίνου σχετικά με την επιβίωση της κυβέρνησης Khamenei και τον φόβο ότι τυχόν αυστηρές δηλώσεις θα “εμποδίσουν την επανεξομάλυνση των σχέσεων με νέες αρχές” που θα μπορούσαν να την αντικαταστήσουν.
Η στάση της Ρωσίας φαίνεται να είναι παρόμοια με την αντίδρασή της στην πτώση του πρώην Σύρου προέδρου Bashar al-Assad το Δεκέμβριο του 2024. Η Μόσχα ερμηνεύει “οποιαδήποτε διαμαρτυρία κατά της δικτατορίας και μαζικές συγκεντρώσεις για εκδημοκρατισμό ως αποτέλεσμα εξωτερικής ανάμειξης”, όπως δήλωσε ο Κιέβος-αναλυτής Vyacheslav Likhachev.
Το Ιράν έχει κατηγορήσει ξένες χώρες για την υποκίνηση της αναταραχής, ενώ αναλυτές υποστηρίζουν ότι το Ισραήλ διαδραματίζει ρόλο στην κλιμάκωση των εντάσεων. Περισσότεροι από 100 αστυνομικοί έχουν σκοτωθεί, σύμφωνα με ιρανικά κρατικά μέσα, αν και ακτιβιστές της αντιπολίτευσης αναφέρουν υψηλότερο αριθμό νεκρών, συμπεριλαμβανομένων χιλιάδων διαδηλωτών.
Η Ρωσία, παρά τους ιστορικούς δεσμούς και την τρέχουσα στρατηγική συνεργασία με το Ιράν, η οποία περιλαμβάνει την προμήθεια οπλικών συστημάτων, δεν φαίνεται διατεθειμένη να ρισκάρει περαιτέρω “αποτυχία φήμης”, όπως δήλωσε ο πρώην διπλωμάτης Boris Bondarev. Η Ρωσία, επηρεαζόμενη από τις δυτικές κυρώσεις και εξαντλημένη από τον πόλεμο στην Ουκρανία, εστιάζει στα εσωτερικά της προβλήματα, αφήνοντας το Ιράν να διαχειριστεί τη δική του κρίση.
