Σύμφωνα με έναν κορυφαίο Κινέζο αναλυτή, το Πεκίνο θα πρέπει να επιδείξει «στρατηγική υπομονή» στην διαχείριση των θαλάσσιων διαφορών του, αναμένοντας προκλήσεις από τις Φιλιππίνες στη Νότια Σινική Θάλασσα και από την Ιαπωνία στην Ανατολική Σινική Θάλασσα.
Ο Hu Bo, διευθυντής της Πρωτοβουλίας Διερεύνησης Στρατηγικής Κατάστασης της Νότιας Σινικής Θάλασσας (SCSPI), ανέπτυξε την άποψή του σε άρθρο που δημοσιεύτηκε αυτόν τον μήνα στο τελευταίο τεύχος του αμυντικού περιοδικού Modern Ship. Οι εντάσεις μεταξύ του Πεκίνου και των γειτονικών του χωρών, της Μανίλας και του Τόκιο, συνεχίζονται λόγω διεκδικήσεων εδαφών στη θάλασσα. Στο άρθρο του, ο Hu προέβλεψε ότι οι ενέργειες από τις Φιλιππίνες και την Ιαπωνία είναι απίθανο να σταματήσουν.
«Για την Κίνα, αυτό σημαίνει την αναγνώριση της πολυπλοκότητας και της μακροπρόθεσμης φύσης των διαφορών και στις δύο θάλασσες, την άσκηση στρατηγικής υπομονής και την εξοικείωση με την κανονικότητα των θαλάσσιων διαφορών, αντί να βιάζεται μονομερώς να τις άρει ή να τις επιλύσει», έγραψε. Ο Hu συμβούλευσε κατά της υπερβολικής ανησυχίας και της υπερβολικής αντίδρασης. Παρά την ανάγκη για συνεχή επαγρύπνηση, η Κίνα θα πρέπει να έχει επαρκή εμπιστοσύνη στη δύναμή της και στις ικανότητές της για τη διαχείριση των ζητημάτων και να διατηρεί μια ψύχραιμη νοοτροπία, ανέφερε.
Οι θαλάσσιες διαφορές μεταξύ του Πεκίνου και ορισμένων γειτόνων του –ιδιαίτερα της Ιαπωνίας και των Φιλιππίνων– έχουν συχνά μετατραπεί σε γεωπολιτικές εστίες έντασης τα τελευταία χρόνια, με συγκρούσεις ακτοφυλακών και ανταγωνισμό για πόρους, που πηγάζουν σε μεγάλο βαθμό από αλληλοεπικαλυπτόμενες εδαφικές διεκδικήσεις. Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, η Ιαπωνία διαμαρτυρήθηκε για τις «μονομερείς δραστηριότητες ανάπτυξης» της Κίνας, όταν η μεγαλύτερη γειτονική της ανέπτυξε ένα κινητό πλωτό γεωτρύπανο σε τμήμα της Ανατολικής Σινικής Θάλασσας, γνωστό για τα αποθέματά του σε φυσικό αέριο. Οι διπλωματικές εντάσεις συνέχισαν να κλιμακώνονται μεταξύ των δύο χωρών, των οποίων οι αποκλειστικές οικονομικές ζώνες αλληλοεπικαλύπτονται στην περιοχή, με τα όρια να παραμένουν αντικείμενο διαφωνίας.
Σύμφωνα με τον Hu, η Κίνα ακολουθεί εδώ και καιρό την πολιτική της «αναβολής των διαφορών» στην Ανατολική Σινική Θάλασσα και στη Νότια Σινική Θάλασσα. Η προσέγγιση αυτή αντικατόπτριζε μια ολοκληρωμένη αξιολόγηση των ιστορικών τάσεων και των συνολικών εθνικών συμφερόντων της Κίνας και ήταν αποτέλεσμα συνειδητών πολιτικών επιλογών, αντί για έλλειψη ικανότητας, ανέφερε. «Η Κίνα έχει εδώ και καιρό την ικανότητα να ανακτήσει κατεχόμενα στοιχεία στη Νότια Σινική Θάλασσα, αλλά έχει επιλέξει να μην το κάνει». Ο Hu πρόσθεσε ότι η Κίνα επί του παρόντος δεν διαθέτει ευνοϊκές συνθήκες για την επίλυση των θαλάσσιων διαφορών. Ο έντονος περιφερειακός εθνικισμός, η περιορισμένη πολιτική βούληση μεταξύ των γειτονικών κυβερνήσεων και το υψηλό κόστος χρήσης βίας καθιστούν δύσκολη την επίλυση, ανέφερε.
«Η Κίνα κατέχει συντριπτικά πλεονεκτήματα έναντι των γειτονικών χωρών σε πολλαπλές διαστάσεις, και η ισορροπία δυνάμεων μεταξύ της Κίνας και των Ηνωμένων Πολιτειών στον δυτικό Ειρηνικό έχει αντιστραφεί», έγραψε. «Είτε στη Νότια Σινική Θάλασσα είτε στην Ανατολική Σινική Θάλασσα, η Κίνα απολαμβάνει σχετικό πλεονέκτημα στο πεδίο, καθιστώντας τις προκλήσεις από άλλους διεκδικητές απίθανο να επιτύχουν». Σημειώνοντας ότι η Κίνα αντιμετωπίζει μειονεκτήματα στη διπλωματία και την διεθνή δημόσια γνώμη σχετικά με αυτές τις διαφορές, ο Hu δήλωσε ότι αυτά δεν θα είναι επαρκή για να αλλάξουν την τρέχουσα κατάσταση. «Όσο η Κίνα παραμένει αποφασισμένη στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων της, καμία χώρα δεν μπορεί να της επιβάλει τη θέλησή της», δήλωσε.
