Στη Βρετανία, τρεις ακτιβιστές της οργάνωσης Palestine Action βρίσκονται σε απεργία πείνας, έχοντας ξεπεράσει τις 70 ημέρες χωρίς τροφή, με τους φίλους και συγγενείς τους να εκφράζουν έντονη ανησυχία για την κατάσταση της υγείας τους, καθώς πλησιάζουν επικίνδυνα τα όρια της ανθρώπινης επιβίωσης. Οι Heba Muraisi και Kamran Ahmed, βρίσκονται σε απεργία πείνας εδώ και 70 και 63 ημέρες αντίστοιχα, στο πλαίσιο μιας κυλιόμενης διαμαρτυρίας που ξεκίνησε τον Νοέμβριο. Ένας τρίτος κρατούμενος, ο Lewie Chiaramello, ο οποίος πάσχει από διαβήτη τύπου 1, συμμετέχει επίσης, αρνούμενος τροφή εναλλάξ.
Πέντε από τα οκτώ άτομα που συμμετείχαν αρχικά στην κινητοποίηση έχουν διακόψει την απεργία πείνας λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας. Οι ακτιβιστές κρατούνται σε διαφορετικές φυλακές, αντιμετωπίζοντας κατηγορίες για συμμετοχή σε εισβολές στα γραφεία της βρετανικής θυγατρικής της ισραηλινής αμυντικής εταιρείας Elbit Systems στο Μπρίστολ, όπου προκλήθηκαν ζημιές, καθώς και σε στρατιωτική βάση της RAF στην Οξφόρδη, όπου βάφτηκαν με κόκκινη μπογιά δύο στρατιωτικά αεροσκάφη. Οι ίδιοι αρνούνται όλες τις κατηγορίες.
Οι βασικές απαιτήσεις της ομάδας περιλαμβάνουν την αποφυλάκιση με εγγύηση και το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη, καθώς και την ανάκληση του χαρακτηρισμού της Palestine Action ως «τρομοκρατικής οργάνωσης» από την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, θέση που την εξισώνει με οργανώσεις όπως το ISIL (ISIS) και η αλ-Κάιντα. Επιπλέον, ζητούν το κλείσιμο όλων των εγκαταστάσεων της Elbit Systems στη Βρετανία, που κατασκευάζει στρατιωτική τεχνολογία για τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις και άλλες κυβερνήσεις. Τέλος, απαιτούν τον τερματισμό της λογοκρισίας εντός των φυλακών, η οποία περιλαμβάνει την κατάσχεση αλληλογραφίας, τη στέρηση τηλεφωνικών κλήσεων και την απαγόρευση αποστολής βιβλίων. Σημειώνεται ότι και οι οκτώ κρατούμενοι θα έχουν συμπληρώσει πάνω από ένα έτος κράτησης χωρίς δίκη, υπερβαίνοντας το συνήθες όριο των έξι μηνών προφυλάκισης στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Οι ιατρικές εκτιμήσεις τοποθετούν την επιβίωση χωρίς τροφή μεταξύ 45 και 61 ημερών. Σε αυτές τις πρώτες φάσεις της στέρησης τροφής, ο οργανισμός αρχίζει να διασπά μυϊκή μάζα για την παραγωγή ενέργειας. Με τη συνέχιση της νηστείας, ο μεταβολισμός επιβραδύνεται, η ικανότητα ρύθμισης της θερμοκρασίας μειώνεται, η νεφρική λειτουργία επιδεινώνεται και το ανοσοποιητικό σύστημα αποδυναμώνεται. Όταν τα αποθέματα του σώματος εξαντλούνται, η καρδιά και οι πνεύμονες γίνονται λιγότερο αποτελεσματικά, οι μύες συρρικνώνονται και επέρχεται βαθιά αδυναμία. Σε τελική ανάλυση, η διάσπαση των πρωτεϊνικών αποθεμάτων μπορεί να οδηγήσει σε άμεσο κίνδυνο θανάτου.
Οι απεργίες πείνας αποτελούν μια ακραία, μη βίαιη μορφή διαμαρτυρίας, που αποσκοπεί στην άσκηση ηθικής πίεσης στους αρμόδιους. Ιστορικά, αυτή η πρακτική ανάγεται στην αρχαία Ινδία και την Ιρλανδία. Στη σύγχρονη εποχή, οι απεργίες πείνας παραμένουν ισχυρές πολιτικές δηλώσεις, προσελκύοντας διεθνή προσοχή σε περιπτώσεις φυλάκισης, αδικίας ή καταπίεσης, ακόμη και με τίμημα τη ζωή του απεργού. Εκατοντάδες Παλαιστίνιοι κρατούμενοι, που βρίσκονται φυλακισμένοι χωρίς κατηγορίες από το Ισραήλ, έχουν καταφύγει σε απεργίες πείνας για να αναδείξουν τις υποθέσεις τους. Ειδικοί των Ηνωμένων Εθνών έχουν δηλώσει ότι οι απεργίες πείνας αποτελούν «συχνά την τελευταία λύση για άτομα που πιστεύουν ότι έχουν εξαντλήσει τα δικαιώματά τους για διαμαρτυρία και αποτελεσματική προσφυγή». Τονίζουν επίσης ότι το καθήκον φροντίδας του κράτους προς τους απεργούς πείνας αυξάνεται και όχι μειώνεται, και ότι οι αρχές οφείλουν να διασφαλίζουν έγκαιρη πρόσβαση σε επείγουσα και νοσοκομειακή περίθαλψη, να αποφεύγουν πιέσεις ή αντίποινα και να σέβονται την ιατρική δεοντολογία. Η Kerry Moscogiuri, διευθύντρια εκστρατειών και επικοινωνίας στην Amnesty International UK, χαρακτήρισε την κατάσταση «αποκαρδιωτική» και «σοκαριστικό» το γεγονός ότι οι ακτιβιστές αναγκάστηκαν να καταφύγουν σε τόσο απελπιστικά μέτρα, προσθέτοντας ότι η κρίση αντικατοπτρίζει «κατάφωρη κατάχρηση των αντιτρομοκρατικών εξουσιών».
