Η κινηματογραφική πορεία του Gerard Butler περιλαμβάνει πολλές συνέχειες, αλλά λίγες είχαν τη δυναμική του “Greenland 2: Migration”. Η αρχική ταινία “Greenland”, αν και δεν αποτέλεσε μια τυπική εμπορική επιτυχία, κυκλοφόρησε ταυτόχρονα σε αίθουσες και VOD στα τέλη του 2020, μια περίοδο όπου πολλά κινηματογραφικά θέατρα παρέμεναν κλειστά λόγω της πανδημίας COVID-19. Ωστόσο, κατάφερε να κερδίσει την προσοχή ως μια ασυνήθιστα σοβαρή και στοχαστική ταινία αποκάλυψης, ειδικά αν λάβουμε υπόψη προηγούμενες συμμετοχές του Butler σε έργα όπως το “Geostorm”. Δεδομένου ότι το “Greenland” εστίαζε στην επιβίωση μιας παγκόσμιας καταστροφής και όχι στην αποτροπή της, οποιαδήποτε συνέχεια θα έπρεπε να εξερευνήσει άγνωστα μονοπάτια με μια ριζικά διαφορετική πραγματικότητα.
Το “Greenland 2” ανταποκρίνεται σε αυτό για κάποιο διάστημα, αν και παραμελεί κάπως την αίσθηση ελπίδας που χαρακτήρισε το τέλος της πρώτης ταινίας. Η ιστορία επανενώνει τον μηχανικό John Garrity (Gerard Butler), τη σύζυγό του Allison (Morena Baccarin), η οποία εργάζεται ως διαχειρίστρια, και τον πλέον έφηβο γιο τους Nathan (με τον Roman Griffin Davis να αναλαμβάνει τον ρόλο) ως κατοίκους ενός καταφυγίου στη Γροιλανδία. Θεωρούνται τυχεροί που επιλέχθηκαν από την κυβέρνηση για να εισέλθουν, αφού η Γη είχε καταστεί σε μεγάλο βαθμό ακατοίκητη από θραύσματα κομήτη πέντε χρόνια νωρίτερα. Ωστόσο, νιώθουν την πίεση της στέρησης της ελευθερίας, των δύσκολων αποφάσεων και της γενικότερης κλειστοφοβίας που προκαλεί η συμβίωση υπόγεια με εκατοντάδες άλλους ανθρώπους.
Οι επιζώντες παραμένουν εκεί, καθώς αποδεικνύεται ότι η κάθαρση της ατμόσφαιρας που αναφέρθηκε στο τέλος της πρώτης ταινίας δεν ήταν τόσο εκτεταμένη όσο πίστευαν. Ο John εξέρχεται επανειλημμένα από το καταφύγιο, αλλά μόνο με τον κατάλληλο εξοπλισμό και για τη συλλογή επιπλέον πόρων. Επίσης, ανησυχεί για τον ανήσυχο Nathan, ο οποίος ρισκάρει να εξερευνήσει τον ευρύτερο κόσμο. Αυτή η σύγκρουση καθίσταται άνευ αντικειμένου όταν μια σειρά σεισμών καταστρέφει ολοσχερώς το καταφύγιο. Μια μικρή ομάδα επιζώντων, συμπεριλαμβανομένης της οικογένειας Garrity, ξεκινά τότε ένα ταξίδι για να βρει έναν φημολογούμενο κρατήρα που υποτίθεται ότι διαθέτει μια μεγάλη δεξαμενή αναπνεύσιμου αέρα, κάπου στη Γαλλία.
Αυτή η αποστολή που διασχίζει χώρες προσδίδει στο “Greenland 2” ένα ελαφρώς μεγαλύτερο εύρος από τον προκάτοχό του, ακόμη κι αν αναπαράγει ουσιαστικά τη βασική δυναμική του John Garrity να διαμορφώνει έναν αυτοσχέδιο δρόμο προς την πιθανή ασφάλεια για την οικογένειά του. Αυτή τη φορά, το χρονόμετρο της περιβαλλοντικής καταστροφής είναι λιγότερο αυστηρό – τα χειρότερα από τα θραύσματα του κομήτη έχουν ήδη συντριβεί στον πλανήτη, αλλά μικρότερα θραύσματα, καταιγίδες ακτινοβολίας και περιστασιακά παλιρροϊκά κύματα εξακολουθούν να εμφανίζονται σε ακανόνιστα διαστήματα – ενώ ορισμένα επιπλέον ζητήματα υγείας προσπαθούν να αναπληρώσουν τυχόν μειωμένη επείγουσα ανάγκη.
Ο Ric Roman Waugh, συχνός συνεργάτης του Butler (αυτή είναι η τέταρτη ταινία τους μαζί), διατηρεί τη δράση σε κίνηση, αν και όχι πάντα συναρπαστική. Τα πιο άμεσα αγχωτικά σκηνικά είναι επίσης από τα πιο παράλογα, όπως όταν η οικογένεια διασχίζει μια ξεραμένη Μάγχη και βρίσκεται έρμαιη σε μια κωμικά ασταθή σειρά από αμφίβολες γέφυρες. Τα όρια του προϋπολογισμού είναι εμφανή στις πανοραμικές λήψεις που απεικονίζουν συναρπαστικά τοπία μιας μετα-αποκαλυπτικής εποχής, ενώ οι κοντινές λήψεις επικεντρώνονται κυρίως σε ασταθείς σκάλες ή αμυδρά φωτισμένες ανταλλαγές πυροβολισμών.
Επιπλέον, η συνέχεια αυτή ενισχύει την ειλικρίνεια του προκατόχου της, φτάνοντας στο σημείο να εναλλάσσεται μεταξύ του σκληρού αποκεφαλισμού τυχαίων δευτερευόντων χαρακτήρων και της μελοδραματικής αντίδρασης στην ίδια της την αμείλικτη φύση. Είναι λογικό μια μετα-αποκαλυπτική ιστορία να διακατέχεται από θλίψη, αλλά το πρόβλημα είναι ότι ο Waugh διαθέτει έναν αδέξιο τρόπο χειρισμού του ανθρώπινου δράματος, που δεν κολακεύει καθόλου τον πρωταγωνιστή του. Ο Butler έχει εγκλιματιστεί σε μια αξιόπιστη, ατημέλητη παρουσία μέσης ηλικίας, ειδικά όταν του επιτρέπεται να χρησιμοποιεί τη σκωτσέζικη προφορά του. Όμως, εδώ κλίνει προς την καλοπροαίρετη πατρική μελοδραματικότητα.
Εκείνος και ο Waugh φαίνεται να είναι απεγνωσμένοι να μετατρέψουν αυτή την 98λεπτη περιπέτεια σε ένα περιοδικό επιτύμβιο, ενώ ταυτόχρονα αγνοούν τυχόν πραγματικότητες που θα μπορούσαν να αντικατοπτρίζουν άβολα τον δικό μας κόσμο. Αρχικά, το “Greenland 2” θυμίζει και επεκτείνει την τυχαία του ιδιότητα ως ταινία Covid, με τον εξοπλισμό προστασίας και την δικαιολογημένη παράνοια για την ασθένεια από ακτινοβολία που μπορεί να προσβάλει κανείς χωρίς αυτόν. Ωστόσο, ελάχιστα προκύπτουν από αυτό, πέρα από τη χρήση μιας συσκευής ανίχνευσης ακτινοβολίας για να διασφαλιστεί στους χαρακτήρες ότι δεν χρειάζονται πραγματικά τις μάσκες μετά από ένα ορισμένο σημείο του ταξιδιού τους. Το “Greenland 2: Migration” παίρνει τον εαυτό του στα σοβαρά με λάθος τρόπους· θέλει να διατηρήσει μια ασφαλή απόσταση από τον πραγματικό κόσμο, ενώ παράλληλα προτρέπει το κοινό να ρίξει ένα δάκρυ για κάποια φανταστική ευγένεια.
Το “Greenland 2: Migration” κυκλοφορεί στους κινηματογράφους των ΗΠΑ στις 9 Ιανουαρίου και σύντομα στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Αυστραλία.
