Στην Κίνα, παρά την παγκόσμια διάδοση του εορτασμού των Χριστουγέννων, η 25η Δεκεμβρίου δεν αποτελεί επίσημη αργία, με την κύρια εορταστική περίοδο να εστιάζεται στην Σεληνιακή Πρωτοχρονιά, που ξεκινάει μεταξύ Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου. Παρόλα αυτά, φέτος παρατηρούνται αλλαγές, χάρη σε μια νέα κυβερνητική πολιτική που φέρνει «χιονο-άδεια» στα σχολεία, συμπίπτοντας με την περίοδο των Χριστουγέννων, κάτι που έχει επεκταθεί και στους εργαζόμενους.
Στην περιοχή Hulunbuir, οι μαθητές γυμνασίου, αλλά και οι εργαζόμενοι, απολαμβάνουν μια πενθήμερη άδεια, με την κυβέρνηση να ενθαρρύνει τους νέους να συμμετέχουν στις δραστηριότητες του φεστιβάλ πάγου και χιονιού. Οι εργαζόμενοι, ανεξαρτήτως αν έχουν παιδιά, ενθαρρύνονται να πάρουν άδεια, εφόσον δεν υπάρχουν επείγουσες υποχρεώσεις. Αυτή η πρωτοβουλία εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια της χώρας, που συγκαταλέγεται στις πιο εργατικές παγκοσμίως, να ενθαρρύνει τους πολίτες να αφιερώνουν περισσότερο χρόνο στην ξεκούραση και την ψυχαγωγία.
Με τη μακρά εργασιακή εβδομάδα στην Κίνα, η αύξηση των αδειών αναγνωρίζεται ως κίνητρο για αύξηση της καταναλωτικής δαπάνης, συμβάλλοντας στην τόνωση της οικονομίας. Ενώ άλλες χώρες εξετάζουν περικοπές στις δημόσιες αργίες, η Κίνα ερευνά τα οφέλη της παροχής περισσότερου ελεύθερου χρόνου. Οι αναλυτές εκτιμούν ότι οι εκτεταμένες άδειες μπορούν να οδηγήσουν σε αυξημένη τουριστική κίνηση και να ενισχύσουν την οικιακή κατανάλωση ως βασικό μοχλό ανάπτυξης, αντί για τις επενδύσεις και τις εξαγωγές.
Η Zhang, κάτοικος Hulunbuir, αναφέρει ότι η «χιονο-άδεια» συμβάλλει στην ανάκαμψη του τουρισμού, ο οποίος έχει πληγεί από την πανδημία. Η οικογένειά της σκοπεύει να επισκεφθεί το νέο πάρκο ψυχαγωγίας πάγου και χιονιού, ενώ ένα μέρος του χρόνου θα αφιερωθεί σε εκπαιδευτική εκδρομή. Πέρα από τις επίσημες αργίες, η Zhang λαμβάνει κανονικά επτά ημέρες αμειβόμενης άδειας ετησίως, με τη «χιονο-άδεια» να αποτελεί ένα επιπλέον όφελος.
Σύμφωνα με στοιχεία, οι Κινέζοι εργαζόμενοι συμπληρώνουν κατά μέσο όρο 48,5 ώρες εργασίας την εβδομάδα, σημαντικά περισσότερες από χώρες του ΟΟΣΑ. Η κεντρική κυβέρνηση στηρίζει τις περιοχές που εφαρμόζουν εποχικές σχολικές άδειες (άνοιξη και φθινόπωρο) και προωθεί την απρόσκοπτη χορήγηση αμειβόμενων αδειών. Πολλές τοπικές κυβερνήσεις ακολουθούν αυτές τις οδηγίες, με επαρχίες όπως η Sichuan και η Zhejiang να προσφέρουν επιπλέον ημέρες άδειας, ενώ άλλες, όπως η Jilin και η Xinjiang, έχουν θεσπίσει «χιονο-άδειες».
Η έλλειψη επαρκούς ελεύθερου χρόνου έχει αναγνωριστεί ως παράγοντας που περιορίζει την εγχώρια ζήτηση. Ο Luo Zhiheng, επικεφαλής οικονομολόγος στην Yuekai Securities, επεσήμανε ότι οι μακρές ώρες εργασίας των Κινέζων εργαζομένων επηρεάζουν την κατανάλωση υπηρεσιών. Την ίδια στιγμή, τα στοιχεία για τις λιανικές πωλήσεις το Νοέμβριο έδειξαν τη μεγαλύτερη επιβράδυνση σχεδόν τριών ετών, καθιστώντας την ενίσχυση της εγχώριας ζήτησης κορυφαία προτεραιότητα για το 2026.
Ο Luo προτείνει την προσθήκη νέων δημόσιων αργιών στο δεύτερο εξάμηνο του έτους, πέραν των παραδοσιακών εορτών, υποστηρίζοντας ότι η αύξηση των αδειών, παρά τις πιθανές επιπτώσεις στην παραγωγή, θα ενισχύσει την καταναλωτική δαπάνη και θα οδηγήσει σε καλύτερη ισορροπία προσφοράς-ζήτησης.
Αντίθετα, σε χώρες όπως η Ευρώπη, όπου οι κοινωνικές παροχές είναι υψηλές και οι ώρες εργασίας σύντομες, ορισμένοι βλέπουν ένα μοντέλο που θυσιάζει πιθανή οικονομική ανάπτυξη. Η Σλοβακία περιέκοψε μια δημόσια αργία για δημοσιονομικούς λόγους, ενώ η Γαλλία προσπάθησε να καταργήσει δύο αργίες για δημοσιονομικούς λόγους, αλλά συνάντησε σφοδρή αντίδραση.
Για την Κίνα, η προσθήκη εποχικών σχολικών αδειών θεωρείται μια σχετικά απλή κίνηση. Ωστόσο, η παροχή αντίστοιχης άδειας στους γονείς παραμένει πρόκληση, δεδομένης της τρέχουσας εργασιακής κουλτούρας. Η Liu Simin, μέλος του Beijing Tourism Society, αναφέρει ότι σε περιόδους οικονομικής αβεβαιότητας, η εργασιακή σταθερότητα υπερισχύει των αμειβόμενων αδειών, και η κουλτούρα «996» (9 το πρωί έως 9 το βράδυ, 6 ημέρες την εβδομάδα) δυσκολεύει τους εργαζόμενους να διεκδικήσουν τις άδειες τους. Η δημιουργία εκτεταμένων διακοπών μέσω της αναδιάταξης των εργάσιμων ημερών, παρά τις επικρίσεις, παραμένει μια πρακτική εναλλακτική λύση για την αύξηση του ελεύθερου χρόνου, χωρίς να διαταράσσονται οι εργασιακές σχέσεις.
