Πρωτοφανείς πλημμύρες πλήττουν την Κένυα, καθώς τα νερά της λίμνης Νεϊβάσα έχουν υπερχειλίσει, κατακλύζοντας οικιστικές περιοχές και εξαναγκάζοντας χιλιάδες κατοίκους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Τουριστικά σκάφη έχουν μετατραπεί σε μέσα έκτακτης ανάγκης, ενώ οι εικόνες από την περιοχή «Κεχούτο» κόβουν την ανάσα: σπίτια βυθισμένα στο νερό, με τις συνθήκες υγιεινής να επιδεινώνονται ραγδαία.
«Τίποτα τέτοιο δεν έχει συμβεί ποτέ ξανά», λέει η 51χρονη Ρόουζ Αλέρο, που βλέπει το σπίτι της να βουλιάζει. «Οι άνθρωποι υποφέρουν, πολλοί είναι άρρωστοι, οι τουαλέτες υπερχειλίζουν και κανείς δεν ξέρει πού να πάει».
Σύμφωνα με τοπικές αρχές, τα νερά της λίμνης έχουν προχωρήσει κατά 1,5 χιλιόμετρο προς την ξηρά, σε μια πρωτοφανή εξέλιξη. Εκατοντάδες σπίτια έχουν καταστραφεί, εκκλησίες έχουν βυθιστεί, ακόμη και αστυνομικά τμήματα έχουν πληγεί, ενώ οχήματα και βάρκες πλέουν ανάμεσα στα κατεστραμμένα κτίρια.
Η κατάσταση είναι τόσο δραματική που σχολεία αναγκάστηκαν να εκκενώσουν μαθητές χρησιμοποιώντας αυτοσχέδια πλωτά μέσα. Η Τζόις Τσίτσι, επικεφαλής της διαχείρισης κινδύνων καταστροφών στην επαρχία Νακούρου, εκτιμά ότι περίπου 7.000 άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί. Οι πλημμύρες απειλούν όχι μόνο τους κατοίκους, αλλά και την άγρια ζωή, ενώ πλήττουν σοβαρά τον τουρισμό και το εμπόριο.
Οι τοπικές αρχές έχουν παράσχει έκτακτη μεταφορά και μέτρα υγιεινής, ωστόσο, μέχρι στιγμής, καμία οικονομική αποζημίωση δεν έχει δοθεί. Στον κρίσιμο για την τοπική οικονομία τομέα εξαγωγής λουλουδιών, οι εργαζόμενοι διστάζουν να πάνε στα χωράφια, φοβούμενοι την πανώλη ή κατολισθήσεις.
Η Τσίτσι προειδοποιεί επίσης για τον κίνδυνο από ιπποπόταμους που πλησιάζουν τις κατοικημένες περιοχές, δηλώνοντας: «Δεν το περιμέναμε αυτό».
Η εικόνα στις όχθες της λίμνης είναι συγκλονιστική: γυμνοί κορμοί ακακιών, άλλοτε γεμάτοι φύλλα, βρίσκονται βυθισμένοι στα νερά που προχωρούν κατά ένα μέτρο την ημέρα, μια οδυνηρή απόδειξη της περιβαλλοντικής αλλαγής.
Αυτό το φαινόμενο δεν περιορίζεται στη Νεϊβάσα. Άλλες λίμνες στην Κοιλάδα του Ρήγματος έχουν επίσης πληγεί, οδηγώντας σε εκτοπισμό εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων. Πολλές μελέτες αποδίδουν αυτή την κατάσταση στην αυξημένη βροχόπτωση, ως συνέπεια της κλιματικής αλλαγής.
Ωστόσο, ο Κενυάτης γεωλόγος Τζον Λαγκάτ, περιφερειακός διευθυντής της Geothermal Development Company, θεωρεί ότι η βαθύτερη αιτία είναι η τεκτονική δραστηριότητα, καθώς οι λίμνες βρίσκονται πάνω σε ένα κύριο γεωλογικό ρήγμα. Εξηγεί ότι οι κινήσεις των τεκτονικών πλακών από τις αρχές του 20ου αιώνα έχουν οδηγήσει σε σταδιακό κλείσιμο των υπόγειων αποστραγγίσεων, παγιδεύοντας τα νερά στις λεκάνες.
Ο Λαγκάτ παραδέχεται ότι η κλιματική αλλαγή και η υποβάθμιση της γης λόγω της δημογραφικής αύξησης επιδεινώνουν την κρίση, αλλά χαρακτηρίζει τον τεκτονικό παράγοντα «κεντρικό».
Η Ρόουζ Αλέρο, κοιτάζοντας τα νερά που συνεχίζουν να ανεβαίνουν, εκφράζει την αγωνία της: «Είμαστε πολύ ανήσυχοι… δεν ξέρουμε τι θα συμβεί με την επόμενη περίοδο των βροχών».
