Μια νέα, ανησυχητική έκθεση αποκαλύπτει άνευ προηγουμένου αυξήσεις της θερμοκρασίας και σημαντική απώλεια χιονιού και πάγου στην Αρκτική, μια περιοχή που πλέον περιγράφεται ως “η πιο γρήγορα θερμαινόμενη περιοχή του πλανήτη”. Η ετήσια Έκθεση Κλιματικής Αλλαγής της Αρκτικής (Arctic Report Card), που δημοσιεύθηκε από την Εθνική Ωκεανογραφική και Ατμοσφαιρική Υπηρεσία των ΗΠΑ (NOAA), κατέδειξε ότι οι επιφανειακές θερμοκρασίες αέρα σε ολόκληρη την Αρκτική, από τον Οκτώβριο του 2024 έως τον Σεπτέμβριο του 2025, ήταν οι “υψηλότερες που έχουν καταγραφεί από το 1900”.
Οι ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες του περασμένου έτους επισφράγισαν μια δεκαετία ρεκόρ στη γύρω περιοχή του Βορείου Πόλου, σύμφωνα με την έκθεση, η οποία αποτελεί συνεργασία 112 συγγραφέων από 13 διαφορετικές χώρες. Τα τελευταία 47 χρόνια, κατά τα οποία χρησιμοποιούνται δορυφορικές εικόνες για καταγραφή και μέτρηση, η θαλάσσια πάγωση κατά τη διάρκεια του χειμώνα έφτασε στα χαμηλότερα επίπεδά της τον Μάρτιο του 2025, ενώ η κάλυψη χιονιού πάνω από την Αρκτική τον Ιούνιο ήταν η μισή σε σχέση με έξι δεκαετίες πριν, όπως διαπίστωσε η έκθεση.
Η έκθεση, η 20η που εκδίδεται ετησίως από τη NOAA, έναν αμερικανικό κυβερνητικό οργανισμό, φαίνεται να έχει υποστεί αλλαγές στο πεδίο εργασίας της υπό την κυβέρνηση Trump. Κατά την παρουσίαση των ευρημάτων τους σε συνέντευξη Τύπου, οι συγγραφείς της έκθεσης κλήθηκαν να σχολιάσουν δηλώσεις αξιωματούχων της NOAA από προηγούμενες αμερικανικές διοικήσεις, οι οποίες συνέδεαν τις περιβαλλοντικές αλλαγές στην Αρκτική με τη ρύπανση από ορυκτά καύσιμα. Ο Steven Thur, εν ενεργεία επικεφαλής επιστήμονας της NOAA, απάντησε στην ερώτηση χωρίς να αναφερθεί άμεσα σε ορυκτά καύσιμα ή κλιματική αλλαγή, λέγοντας: «Αναγνωρίζουμε ότι ο πλανήτης αλλάζει δραματικά. Ο ρόλος μας εντός της NOAA είναι να προσπαθούμε να προβλέπουμε τι θα συμβεί στο μέλλον, τεκμηριώνοντας αυτό που συμβαίνει σήμερα».
Σύμφωνα με το Sabin Center for Climate Change Law στο Πανεπιστήμιο Columbia, πολλαπλές ομοσπονδιακές υπηρεσίες έχουν αφαιρέσει αναφορές για την κλιματική αλλαγή από τις ιστοσελίδες τους κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας της κυβέρνησης Trump. Αυτό περιλαμβάνει “ολόκληρη τη σελίδα για την κλιματική αλλαγή στον ιστότοπο του Λευκού Οίκου” και “περιεχόμενο που παρείχε αξιολογήσεις για την ευπάθεια μιας περιοχής στην πυρκαγιά” στον ιστότοπο του Υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ. Ομοσπονδιακοί ερευνητές έχουν επίσης “δει τις μελέτες τους να εξαφανίζονται από τις ιστοσελίδες των υπηρεσιών”, αναφέρει η σχολή Sabin.
Παρά τις καταστροφικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Νορβηγίας, φέρονται να σχεδιάζουν την επέκταση των εξορυκτικών τους δραστηριοτήτων στην Αρκτική. Τον Οκτώβριο, ο επενδυτικός απεσταλμένος του Κρεμλίνου Kirill Dmitriev δήλωσε στο X ότι μια “σιδηροδρομική και εμπορευματική σύνδεση” 112 χιλιομέτρων μεταξύ Σιβηρίας και Αλάσκας θα “ξεκλειδώσει κοινή εξερεύνηση πόρων” μεταξύ των δύο χωρών. “Βεβαίως, η Ρωσία βλέπει την ευκαιρία για κοινά έργα Ρωσίας-Κίνας-ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένης της Αρκτικής, ειδικά στον ενεργειακό τομέα”, δήλωσε ο Dmitriev σε δηλώσεις που μετέδωσε το ρωσικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων TASS ένα μήνα νωρίτερα.
Η κυβέρνηση Trump έχει επίσης ανακοινώσει νέα σχέδια για υπεράκτιες γεωτρήσεις πετρελαίου, τα οποία περιλαμβάνουν 21 νέες πενταετείς άδειες εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου από τον Κόλπο της Αλάσκας έως την Υψηλή Αρκτική, σύμφωνα με την εφημερίδα Alaska Beacon, εκπληρώνοντας την υπόσχεση του Trump στις εκλογές για “drill, baby drill”. Τα σχέδια των ΗΠΑ και της Ρωσίας έρχονται σε αντίθεση με τα αποτελέσματα δημοσκόπησης του 2024 του Προγράμματος Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (UNDP) και του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, η οποία έδειξε ότι το 80% των παγκοσμίως ερωτηθέντων επιθυμούν να γίνουν περισσότερα για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.
Χώρες και εταιρείες που προχωρούν σε περισσότερα έργα ορυκτών καυσίμων, παρά τους κινδύνους, αντιμετωπίζουν επίσης αυξανόμενες νομικές προκλήσεις, συμπεριλαμβανομένης μιας πρόσφατης απόφασης από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (ICJ), η οποία έκρινε ότι οι ρυπαντές έχουν ευθύνη να καθαρίσουν τις πράξεις τους.
