Η περιοχή του Αζάντ Τζαμού και Κασμίρ (AJK), που διοικείται από το Πακιστάν, βρίσκεται εδώ και μήνες σε κατάσταση ανεπίσημης έκτακτης ανάγκης, εν μέσω έντονων πολιτικών αναταραχών. Από τις αρχές Ιουνίου, σχεδόν 40 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους σε συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και δυνάμεων ασφαλείας, ενώ η περιοχή έχει παραλύσει από απεργίες, αποκλεισμούς δρόμων και την αναστολή των υπηρεσιών διαδικτύου και κινητής τηλεφωνίας.

Στο επίκεντρο της κρίσης βρίσκεται η Επιτροπή Joint Awami Action Committee (JAAC), η οποία από τις αρχές του καλοκαιριού προβάλλει 38 συγκεκριμένα αιτήματα. Το σημαντικότερο εξ αυτών αφορά την κατάργηση των 12 εδρών στο Νομοθετικό Σώμα που προορίζονται για πρόσφυγες από το υπό ινδική διοίκηση Κασμίρ. Οι διαδηλωτές υποστηρίζουν ότι αυτές οι έδρες, οι οποίες εκπροσωπούν περίπου 439.000 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους διασκορπισμένους σε πόλεις όπως η Λαχόρη και το Ραβαλπίντι, δεν θα έπρεπε να υφίστανται, καθώς δεν αντικατοπτρίζουν την τοπική πραγματικότητα του AJK.

Η κυβέρνηση, ωστόσο, παραμένει ανένδοτη, επικαλούμενη το Σύνταγμα του 1974 και την 13η Τροπολογία του 2018. Σύμφωνα με το Ανώτατο Δικαστήιο, οι έδρες αυτές είναι συνταγματικά κατοχυρωμένες και η κατάργησή τους απαιτεί διαδικασία που δεν μπορεί να επιβληθεί υπό την πίεση των δρόμων. Καθώς η περιοχή οδεύει προς τις εκλογές για τη Νομοθετική Συνέλευση των 45 εδρών, το κλίμα παραμένει εκρηκτικό, με τον διαχωρισμό των εκλογών σε τρεις διαφορετικές ημερομηνίες (από τις 27 Ιουλίου έως τις 10 Αυγούστου) να μην επαρκεί για να κατευνάσει τις εντάσεις.

Οι αναλυτές επισημαίνουν πως το ζήτημα υπερβαίνει τα οικονομικά αιτήματα, όπως οι επιδοτήσεις στο αλεύρι και το ηλεκτρικό ρεύμα, και αγγίζει τον πυρήνα της αυτονομίας και της πολιτικής ισχύος στο Μουζαφαραμπάντ. Για πολλούς, η διατήρηση των εδρών αποτελεί εργαλείο επιρροής του Ισλαμαμπάντ, ενώ η ηγεσία του κινήματος δηλώνει πως η πραγματική εξουσία δεν ασκείται από τις πολιτικές αρχές, αλλά από το στρατιωτικό κατεστημένο στο Ραβαλπίντι.