Οι λάτρεις της κλασικής μουσικής γνωρίζουν καλά την επιβλητική μορφή της sarabande, ενός ισπανικού χορού που υιοθετήθηκε ως τρυφερό μουσικό στυλ από συνθέτες της εποχής του μπαρόκ, όπως ο Bach και ο Handel. Ωστόσο, για τον Αμερικανό συνθέτη Keir GoGwilt, η sarabande κρύβει μέσα της μια πολύ πιο ριζοσπαστική πλευρά. Στο συλλογικό του project, με τίτλο The Zarabanda Variations, ο GoGwilt επιστρατεύει ένα σύνολο 10 μουσικών, συνδυάζοντας την ελεύθερη τζαζ με μπαρόκ έγχορδα και απαγγελία ποίησης, για να εξερευνήσει τις αποικιακές ρίζες του χορού στη Λατινική Αμερική, πολύ πριν αυτός γίνει δημοφιλής στην Ισπανία του 17ου και 18ου αιώνα.

Με την πρώτη ακρόαση, η σύνδεση με την κλασική sarabande μοιάζει απρόσιτη. Ήχοι από ατονικά έγχορδα, κρουστά, λαρυγγικές φωνητικές προσεγγίσεις και διαπερατά σφυρίγματα δημιουργούν μια ατμόσφαιρα έντασης, που μοιάζει να αντικατοπτρίζει την παθιασμένη και ορμητική ενέργεια του αυθεντικού χορού. Αντί για μια απλή μπαρόκ μίξη, οι συνθέσεις του GoGwilt αξιοποιούν τις άγνωστες ιστορικές αναφορές του χορού για να δημιουργήσουν κάτι εντελώς πρωτότυπο.

Το ιδιαίτερο μέτρο στο κομμάτι Matachín παραπέμπει στον ομώνυμο ισπανικό καρναβαλικό χορό, ενώ το Otra Llorona αναδεικνύει τις μεξικανικές επιρροές μέσα από τις φωνητικές μελωδίες της Mariana Flores Bucio. Ξεχωριστή στιγμή αποτελεί το Tonada Americana, το οποίο συνδυάζει τον ρυθμό της tonada του 17ου αιώνα με ατονικά περάσματα βιολιού. Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ένα απαιτητικό άκουσμα, με τα απαγγελτικά ιντερλούδια του ποιητή Edgar Garcia να προσθέτουν επίπεδα πολυπλοκότητας, η δεξιοτεχνία και το εύρος της δουλειάς είναι εντυπωσιακά.

Παράλληλα, αυτόν τον μήνα κυκλοφορούν σημαντικές δουλειές, όπως το ντεμπούτο του βραζιλιανο-γερμανικού ντουέτου Curió Curió, η επανακυκλοφορία του Tiga Trombone του Alfonso Soliano από τη Μαλαισία και το νέο άλμπουμ της Somi με τίτλο What Does It Take to Bloom?.