Με 9.999 αυλούς, ύψος 21 μέτρα και ιστορία 155 ετών, το εκκλησιαστικό όργανο Willis στο Royal Albert Hall αποτελεί ένα τεχνολογικό και καλλιτεχνικό θαύμα. Παρά το γεγονός ότι πολλοί το θεωρούν ένα δυσπρόσιτο όργανο που περιορίζεται σε κλειστούς εκκλησιαστικούς χώρους, μια νέα γενιά μουσικών, όπως ο Olivier Latry και η Anna Lapwood, εργάζεται για να αλλάξει αυτή την εικόνα, αναδεικνύοντας τις απεριόριστες ηχητικές δυνατότητές του.
Το εκκλησιαστικό όργανο, ένα όργανο με ιστορία χιλιάδων ετών που ξεκινά από τα αρχαία υδραυλικά όργανα της Ελλάδας, μπορεί να παράγει ήχους που κυμαίνονται από το κελάηδισμα των πουλιών έως υπόκωφους κραδασμούς που γίνονται αισθητοί στο σώμα περισσότερο παρά στο αυτί. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το έργο του John Cage, Organ²/ASLSP, στο Halberstadt της Γερμανίας, το οποίο έχει σχεδιαστεί να διαρκέσει 639 χρόνια, με την επόμενη αλλαγή νότας να προγραμματίζεται για τις 5 Αυγούστου. Αντίστοιχα, το έργο X Years of Reverb του Jonny Greenwood θα παρουσιαστεί από τους James McVinnie και Eliza McCarthy στον καθεδρικό ναό του Manchester τον Ιανουάριο, τιμώντας τα 605 χρόνια της ιστορίας του χώρου.
Σήμερα, πρωτοπόροι όπως η Kali Malone, η Ellen Arkbro, η Anna von Hausswolff και η Claire M Singer εξερευνούν νέα μουσικά τοπία, χρησιμοποιώντας το όργανο ως εργαλείο πειραματισμού. Παράλληλα, στον κόσμο της γερμανικής επικαιρότητας, το ζήτημα της ελευθερίας της έκφρασης ήρθε στο προσκήνιο μετά την ακύρωση της εμφάνισης του Igor Levit και του ράπερ Danger Dan στην εκπομπή Die Anstalt του ZDF. Το τραγούδι τους Keine Angst, που καλεί σε αντιφασιστική δράση, λογοκρίθηκε από τον σταθμό, προκαλώντας έντονες συζητήσεις για τη σχέση μουσικής και πολιτικής, με τον Levit να επιμένει ότι η τέχνη δεν μπορεί να διαχωριστεί από το κοινωνικό της πλαίσιο.
