Οι εμπορικές εντάσεις με την Κίνα βρίσκονται στο κόκκινο και οι αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης εντείνουν τις επαφές με το Πεκίνο, αναζητώντας μια διέξοδο. Στο παρασκήνιο όμως, η Ευρώπη προετοιμάζεται ήδη για έναν εμπορικό πόλεμο. Στις Βρυξέλλες επικρατεί μια ατσάλινη αποφασιστικότητα να μην επιτραπεί η αποβιομηχάνιση της ηπείρου από το αποκαλούμενο «China Shock 2.0».
Με αρκετούς κλάδους να χάνουν ήδη θέσεις εργασίας, τα σχέδια της ΕΕ για ανθεκτικότητα περιλαμβάνουν πλέον και αποτρεπτικά μέτρα, καθώς η Ευρώπη αναζητά τρόπους να απαντήσει αν η Κίνα χρησιμοποιήσει το εμπόριο ως εργαλείο εξαναγκασμού. Όπως σημειώνει ο Chad Bown από το Peterson Institute for International Economics και συν-συγγραφέας του βιβλίου «How to Win a Trade War», η Ευρώπη βρίσκεται ήδη μέσα σε αυτόν τον πόλεμο, παρόλο που η κοινή γνώμη δεν το έχει κατανοήσει πλήρως.
Τα σχέδια για αποκλεισμό κινεζικών εταιρειών από τις δημόσιες συμβάσεις και η πίεση για μεταφορά τεχνολογίας στην αλυσίδα εφοδιασμού ηλεκτρικών οχημάτων προχωρούν με γοργούς ρυθμούς. Παράλληλα, διεξάγονται έρευνες για πρακτικές ντάμπινγκ, ενώ εξετάζονται «διασφαλιστικά» μέτρα που θα επέτρεπαν την επιβολή έκτακτων δασμών. Ωστόσο, το μεγάλο στοίχημα παραμένει το τι σημαίνει πραγματικά «νίκη». Για την Nadine Godehardt από το German Institute for International and Security Affairs, η νίκη δεν είναι η ήττα της Κίνας, αλλά η επιβίωση μιας δεκαετίας ανταγωνισμού διατηρώντας τη βιομηχανική βάση και το δημοκρατικό μοντέλο της Ευρώπης.
Σύμφωνα με τον ειδικό σε θέματα γεωοικονομίας Tobias Gehrke από το European Council on Foreign Relations, η καλύτερη πιθανότητα της Ευρώπης είναι η στρατηγική του «διεσπαρμένου σμήνους». Αντί για μια μεγάλη σύγκρουση, προτείνεται η λήψη πολλών μικρών, διάσπαρτων μέτρων που είναι πολύ πιο δύσκολο για το Πεκίνο να εξουδετερώσει. Το πρόβλημα, βέβαια, είναι η έλλειψη ενότητας μεταξύ των 27 κρατών-μελών, καθώς το Πεκίνο συχνά εκμεταλλεύεται τις διαιρέσεις για να εφαρμόσει τη δική του πολιτική «διαίρει και βασίλευε». Όπως επισημαίνει ο John Clarke, πρώην διαπραγματευτής της ΕΕ, η έλλειψη συναίνεσης καθιστά δύσκολη μια άμεση αντιπαράθεση, με πολλούς να θεωρούν ότι το κέρδος θα είναι απλώς η διατήρηση των κεκτημένων μέσα σε μια εξαιρετικά ανταγωνιστική εποχή.
