Η συζήτηση γύρω από τις ταινίες του Christopher Nolan τείνει συχνά να μετατρέπεται σε μια επική μάχη, με μια «στρατιά» αυτοδιορισμένων φρουρών να υπερασπίζεται τη διάνοια του σκηνοθέτη με πάθος. Ωστόσο, καθώς η νέα ταινία The Odyssey προβάλλεται στις αίθουσες, το ερώτημα που πλανάται είναι αν το γυναικείο κοινό θα νιώσει ότι οι εμπειρίες του εκπροσωπούνται με βάθος ή αν, για άλλη μια φορά, θα βρεθεί αντιμέτωπο με μια αφήγηση που εστιάζει αποκλειστικά στον ανδρικό ηρωισμό.

Όπως επισημαίνει η Stephanie Zacharek στο Time, οι κριτικές από άνδρες επικεντρώνονται στο μεγαλείο της παραγωγής, αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα την απόδοση των γυναικείων χαρακτήρων. Στην ταινία, η Athena, την οποία υποδύεται η Zendaya, περιορίζεται σε έναν ρόλο σκιάς του Οδυσσέα, ενώ η Calypso της Charlize Theron χάνει την αρχική της δύναμη από το έπος του Ομήρου, μετατρέπεται σε μια φιγούρα που θυμίζει ιδιοκτήτρια beach bar. Αντίστοιχα, η Circe της Samantha Morton, παρότι ξεκινά δυναμικά, καταλήγει να λειτουργεί ως ένα απλό εργαλείο για την ανάδειξη του χαρακτήρα του Matt Damon.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η απλοποίηση των ρόλων, αλλά η διάθεση του σκηνοθέτη να μετατρέψει τον ομηρικό ήρωα από έναν «πολυμήχανο» ταξιδευτή σε έναν σύγχρονο, «ευγενή φεμινιστή» πολεμιστή. Αυτές οι αλλαγές, αν και στοχεύουν να καταστήσουν τον χαρακτήρα του Matt Damon πιο συμπαθή, αποδυναμώνουν δραματικά τις γυναίκες που τον πλαισιώνουν, καθιστώντας τις είτε βαρετές είτε παράλογες. Ενώ η ταινία σημειώνει μεγάλη εμπορική επιτυχία, παραμένει το ερώτημα: πόσες γυναίκες θεατές θα νιώσουν ότι το έργο τους αφορά, και πόσες θα φοβηθούν να εκφράσουν την αποξένωσή τους από αυτό;