Ο παναφρικανισμός δεν υπήρξε ποτέ μια αφηρημένη ιδέα, αλλά μια ζωντανή, συχνά απειλητική για το κατεστημένο δύναμη, όπως αποδεικνύει το πλούσιο κινηματογραφικό αφιέρωμα που φιλοξενείται στο Barbican Centre του Λονδίνου. Με αφορμή την έκθεση Project a Black Planet, το πρόγραμμα που ξεκίνησε στις 8 Ιουλίου και θα διαρκέσει έως τις 6 Σεπτεμβρίου, αναδεικνύει πώς η τέχνη του κινηματογράφου κατέγραψε την αποικιοκρατική κληρονομιά και τους αγώνες για απελευθέρωση σε όλη την Αφρική.

Όλα ξεκίνησαν από το 1969, όταν το Αλγέρι μετατράπηκε στο κοσμοπολίτικο κέντρο της ηπείρου κατά τη διάρκεια του πρώτου Παναφρικανικού Πολιτιστικού Φεστιβάλ. Τα πλάνα από εκείνη την περίοδο, σε συνδυασμό με έργα όπως το Mueda, Memória e Massacre του Roy Guerra και τις ταινίες της Sarah Maldoror, συνθέτουν έναν διάλογο για τη μετα-αποικιακή κατάσταση. Η ιστορία της Maldoror, της οποίας τα έργα για την Αγκόλα και τη Γουινέα-Μπισάου παρέμειναν για δεκαετίες στην αφάνεια λόγω του ρατσισμού και του σεξισμού της βιομηχανίας, αποτελεί κεντρικό άξονα της έκθεσης.

Όπως επισημαίνει ο Kodwo Eshun, συνιδρυτής του Otolith Group, ο παναφρικανισμός δεν ήταν απλώς ένα όνειρο, αλλά μια πραγματική απειλή για δυνάμεις όπως το Βέλγιο, οι ΗΠΑ και η Βρετανία. Μέσα από ταινίες, συζητήσεις και αναφορές σε πόλεις όπως το Ντακάρ, το Λάγος και η Αβάνα, το αφιέρωμα καλεί το κοινό να επαναπροσδιορίσει την ιστορία της Αφρικής, μακριά από στερεότυπα, θυμίζοντάς μας ότι την ίδια στιγμή που ο κόσμος κοιτούσε το Apollo 11 στη σελήνη το 1969, η Αφρική χάραζε το δικό της όραμα για τον πλανήτη.