Η επανάσταση της τεχνητής νοημοσύνης εξελίσσεται σε ένα δίκοπο μαχαίρι για τις κυβερνήσεις και τις χρηματοπιστωτικές αγορές. Αν και η τεχνητή νοημοσύνη υπόσχεται υψηλότερη οικονομική ανάπτυξη για όσες χώρες συνδέονται με την τεχνολογική αλυσίδα εφοδιασμού, οι υπόλοιπες οικονομίες κινδυνεύουν να μείνουν δραματικά πίσω. Μάλιστα, η αισιοδοξία που πηγάζει από την πρόσφατη έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (IMF) για την Παγκόσμια Οικονομία της 8ης Ιουλίου, ενδέχεται να αποδειχθεί υπερβολική.

Η υστερία γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη δεν δημιουργεί μόνο φούσκες στις τιμές των μετοχών, αλλά και πραγματικές φούσκες επενδύσεων. Σύμφωνα με το IMF, η παγκόσμια ανάπτυξη αναμένεται να φτάσει το 3% το 2026 και το 3,4% το 2027. Αν και αυτά τα νούμερα δεν υποδηλώνουν άμεση κατάρρευση, η ανισότητα παραμένει χαώδης. Οι κορυφαίοι εξαγωγείς υλικού τεχνητής νοημοσύνης – Ταϊβάν, Νότια Κορέα, Ταϊλάνδη και Μαλαισία – κατέγραψαν αύξηση ανάπτυξης 4,4 ποσοστιαίων μονάδων, την ώρα που οι υπόλοιπες χώρες του κόσμου σημείωσαν αρνητικό πρόσημο -0,3%.

Η Νότια Κορέα προκάλεσε έκπληξη με ρυθμό ανάπτυξης 7,5%, ξεπερνώντας κατά τέσσερις φορές τις αρχικές προβλέψεις, χάρη στην έξαρση των εξαγωγών ημιαγωγών. Αντίστοιχα, η Κίνα αναπτύχθηκε με 8,1% λόγω επενδύσεων σε υποδομές και υψηλή τεχνολογία, ενώ η Ιαπωνία κινήθηκε στο 1,8%. Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει: τι θα απογίνουν οι χώρες που δεν συμμετέχουν σε αυτή την τεχνολογική αλυσίδα και στερούνται των δισεκατομμυρίων που απαιτούνται για επενδύσεις; Το IMF προειδοποιεί πως η υπερβολή της αγοράς και οι γεωπολιτικές εντάσεις, όπως ο πόλεμος στο Ιράν, μπορεί να σπείρουν τους σπόρους μιας νέας μακροοικονομικής αστάθειας, επισκιάζοντας κρίσιμα ζητήματα όπως η κλιματική αλλαγή και οι αυξανόμενες ανισότητες.