Ο Wang Ming και η σύζυγός του ζουν στο Πεκίνο εδώ και πάνω από 20 χρόνια, εργαζόμενοι σε τράπεζα και ασφαλιστική εταιρεία αντίστοιχα. Παρά την πολυετή παρουσία τους, παραμένουν εγκλωβισμένοι στο σύστημα hukou, το έγγραφο εγγραφής νοικοκυριού που αποτελεί το «κλειδί» για την πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες, όπως η υγεία και η εκπαίδευση. Από τον Σεπτέμβριο, ο 12χρονος γιος τους θα αναγκαστεί να φοιτήσει σε σχολείο 120 χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι τους, καθώς το αυστηρό σύστημα δεν επιτρέπει στα παιδιά μεταναστών εργαζομένων να δώσουν εξετάσεις εισαγωγής στο πανεπιστήμιο στην πόλη όπου μεγάλωσαν.

Η περίπτωση του Wang δεν είναι μοναδική, καθώς αφορά εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στην κινεζική πρωτεύουσα. Ενώ η κεντρική κυβέρνηση επιχειρεί να χαλαρώσει τους περιορισμούς, η τοπική αυτοδιοίκηση εμφανίζεται διστακτική, επικαλούμενη οικονομικά βάρη και την ανάγκη ελέγχου του πληθυσμού. Παρόλο που το Κρατικό Συμβούλιο πρότεινε τον Μάιο την αποσύνδεση των βασικών υπηρεσιών από το hukou, οι τοπικές αρχές στο Πεκίνο συνεχίζουν να περιορίζουν τον πληθυσμό, προωθώντας την ανάπτυξη στις γειτονικές περιοχές Hebei και Tianjin.

Για τους γονείς, η κατάσταση παραμένει μια επώδυνη επιλογή ανάμεσα στην οικογενειακή συνοχή και το μέλλον των παιδιών τους. Ο Wang, αρνούμενος να αποχωριστεί πλήρως τον γιο του, επέλεξε μια λύση ιδιωτικού οικοτροφείου σε άλλη επαρχία. Όπως επισημαίνουν ειδικοί, όπως ο καθηγητής οικονομικών Nie Huihua από το Πανεπιστήμιο Renmin στο Πεκίνο, η λύση απαιτεί μια δίκαιη κατανομή των πόρων και μια μεταρρύθμιση που θα επιτρέπει στις τοπικές αρχές να καλύπτουν τα έξοδα των μόνιμων κατοίκων μέσω σταθερών φορολογικών εσόδων. Μέχρι τότε, οικογένειες όπως αυτή του Wang παραμένουν σε αναμονή, φοβούμενες να ρισκάρουν το μέλλον των παιδιών τους για χάρη μιας αβέβαιης μεταρρύθμισης.