Σε μια κρίσιμη συγκυρία για την ευρύτερη περιοχή, η Συρία επιλέγει τη διπλωματική οδό έναντι της στρατιωτικής εμπλοκής. Κατά την επίσκεψή του στη Βηρυτό στις 2 Ιουλίου 2026, ο Σύρος υπουργός Εξωτερικών, Asaad al-Shaibani, συναντήθηκε με τον πρόεδρο του κοινοβουλίου του Λιβάνου, Nabih Berri, σε μια κίνηση που υποδηλώνει τη σαφή πρόθεση της Δαμασκού να επαναπροσδιορίσει τις σχέσεις της με τη γειτονική χώρα.

Η κίνηση αυτή έρχεται ως απάντηση στις επανειλημμένες δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου Donald Trump, ο οποίος έχει καλέσει ανοιχτά τη Συρία να αναλάβει τον αφοπλισμό της Hezbollah. Ωστόσο, η ηγεσία της Συρίας, υπό τον πρόεδρο Ahmed al-Sharaa, δείχνει να απορρίπτει τέτοια σενάρια, θεωρώντας ότι μια επέμβαση θα οδηγούσε σε περαιτέρω αποσταθεροποίηση και σε μια ευρύτερη περιφερειακή σύρραξη με έντονα θρησκευτικά χαρακτηριστικά.

Η συνάντηση με τον Nabih Berri, στενό σύμμαχο της Hezbollah, θεωρείται από τους αναλυτές ως μια στρατηγική αναπροσαρμογή. Όπως επισημαίνει ο Nawar Hawach του International Crisis Group, η Δαμασκός επιδιώκει να διατηρήσει ανοιχτά κανάλια επικοινωνίας με κάθε πολιτική δύναμη του Λιβάνου, αποφεύγοντας ταυτόχρονα να μετατραπεί σε όργανο εξυπηρέτησης αμερικανικών ή ισραηλινών σχεδιασμών.

Οι σχέσεις Συρίας και Λιβάνου εισέρχονται σε μια λεπτή μεταβατική φάση. Μετά την πτώση του καθεστώτος al-Assad τον Δεκέμβριο του 2024, η νέα συριακή ηγεσία επιχειρεί να οικοδομήσει μια σχέση βασισμένη στην αμοιβαία ασφάλεια και τον αραβικό διάλογο, απορρίπτοντας το παλαιότερο μοντέλο της κηδεμονίας. Στο επίκεντρο των συνομιλιών του Asaad al-Shaibani, ο οποίος συναντήθηκε επίσης με τον Λιβανέζο πρόεδρο Joseph Aoun και τον πρωθυπουργό Nawaf Salam, βρέθηκε η ανάγκη για τον τερματισμό της ισραηλινής επιθετικότητας και την αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων από τον νότιο Λίβανο και τη νότια Συρία.