Η πρόσφατη συμφωνία μεταξύ Λιβάνου και Ισραήλ, η οποία υπεγράφη στις 26 Ιουνίου 2026 στο State Department στην Washington από τους πρεσβευτές Yechiel Leiter και Nada Hamadeh, προκαλεί έντονες αντιδράσεις και προβληματισμό. Μετά από μήνες συγκρούσεων και διπλωματικών πιέσεων, ο Λίβανος εισήλθε σε μια «δήλωση προθέσεων» που πολλοί αναλυτές χαρακτηρίζουν ως επικίνδυνη, μη ρεαλιστική και συνταγματικά αμφισβητήσιμη.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα με το κείμενο, όπως επισημαίνει ο Sami Halabi, διευθυντής πολιτικής στο Badil | The Alternative Policy Institute, είναι ότι δεν αποτελεί εγγύηση ειρήνης, αλλά ένα πλαίσιο που ενδέχεται να πυροδοτήσει τον επόμενο πόλεμο, ρίχνοντας εξαρχής την ευθύνη για την αποτυχία του στον Λίβανο. Η συμφωνία μοιάζει να ακολουθεί τη λογική των παλαιότερων συμφωνιών του Όσλο, αφήνοντας κρίσιμα ζητήματα ανοιχτά, γεγονός που επιτρέπει στο Ισραήλ να διατηρεί την ελευθερία δράσης του, κατηγορώντας παράλληλα την άλλη πλευρά για μη συμμόρφωση.
Η κατάσταση περιπλέκεται από το γεγονός ότι το λιβανικό κράτος καλείται να επιβάλλει όρους που δεν μπορεί να διασφαλίσει. Η Χεζμπολάχ δεν μπορεί να αφοπλιστεί με την υπογραφή ενός εγγράφου, ενώ ο λιβανικός στρατός παραμένει υποχρηματοδοτούμενος και εξαρτημένος από ξένες δυνάμεις. Παράλληλα, οι ρήτρες που περιορίζουν τη δυνατότητα του Λιβάνου να προσφεύγει σε διεθνή δικαστήρια, όπως το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, αφοπλίζουν το κράτος από τα μοναδικά νόμιμα μέσα πίεσης που διαθέτει.
Το ζήτημα αποκτά και εσωτερικές διαστάσεις, καθώς η κυβέρνηση του Λιβάνου φαίνεται να παρακάμπτει τις συνταγματικές διαδικασίες που απαιτούν έγκριση από το υπουργικό συμβούλιο για ζητήματα εθνικής ασφαλείας. Η πολιτική αναταραχή που ακολουθεί ίσως οδηγήσει σε παραλυσία, αλλά όπως σημειώνει ο αναλυτής, η καθυστέρηση μπορεί να είναι και το μικρότερο κακό μπροστά στους κινδύνους που εγκυμονεί η άμεση εφαρμογή του κειμένου.
Καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο πρόεδρος Donald Trump αναζητούν διπλωματικές νίκες, η συμφωνία αυτή λειτουργεί περισσότερο ως ένα «εργαλείο» νομιμοποίησης μελλοντικών εχθροπραξιών. Αν ο Λίβανος δεν μπορέσει να ελέγξει τη Χεζμπολάχ ή να συμμορφωθεί με τις ισραηλινές απαιτήσεις ασφαλείας, το Ισραήλ θα έχει ήδη έτοιμο το νομικό και πολιτικό αφήγημα για να δικαιολογήσει μια νέα πολεμική αναμέτρηση.