Μια πρωτόγνωρη πραγματικότητα διαμορφώνεται στις ΗΠΑ, καθώς 25,2 εκατομμύρια νέοι ενήλικες κάτω των 35 ετών —περίπου το 33% του πληθυσμού— έχουν επιστρέψει στο πατρικό τους. Η στροφή αυτή δεν οφείλεται σε έλλειψη φιλοδοξίας ή τεμπελιά, αλλά στην ανάγκη επιβίωσης μέσα σε ένα οικονομικό περιβάλλον με απαγορευτικό κόστος διαβίωσης. Αντίθετα με τα στερεότυπα, περίπου το 70% των ατόμων ηλικίας 25 έως 34 ετών που ζουν με τους γονείς τους εργάζονται ενεργά, συνεισφέροντας στα οικογενειακά έξοδα.
Η κύρια αιτία αυτής της τάσης είναι η εκτόξευση των τιμών των ακινήτων. Σύμφωνα με το Harvard University Joint Center for Housing Study (JCHS), οι τιμές των κατοικιών έχουν αυξηθεί κατά 54% από το 2020. Ενώ το 1975 η μέση τιμή κατοικίας ήταν κάτω από 40.000 δολάρια, σήμερα το αντίστοιχο ποσό ανέρχεται στα 434.300 δολάρια. Επιπλέον, τα επιτόκια των στεγαστικών δανείων ξεπερνούν το 6%, με αποτέλεσμα η μηνιαία δόση για ένα μέσο σπίτι να έχει εκτιναχθεί από 1.700 δολάρια το 2020 σε 3.100 δολάρια στο τέταρτο τρίμηνο του 2025.
Οι προβλέψεις για το μέλλον είναι δυσοίωνες. Ο Lawrence Yun, επικεφαλής οικονομολόγος της National Association of Realtors (NAR), προειδοποίησε σε συνέδριο στην Washington, DC, ότι η μέση τιμή κατοικίας στις ΗΠΑ ενδέχεται να φτάσει το 1 εκατομμύριο δολάρια έως το 2050.
Σε αυτό το εκρηκτικό μείγμα προστίθενται το δυσβάσταχτο φοιτητικό χρέος, που αγγίζει συνολικά τα 1,83 τρισεκατομμύρια δολάρια, και η ραγδαία επέλαση της τεχνητής νοημοσύνης. Οι εταιρείες αντικαθιστούν όλο και περισσότερο τους νέους εργαζόμενους με αυτοματοποιημένα συστήματα, προκαλώντας πτώση 13% στην απασχόληση για επαγγελματίες ηλικίας 22–25 ετών σε τομείς όπως η ανάπτυξη λογισμικού. Παράλληλα, το χάσμα γενεών διευρύνεται, με τους πολίτες άνω των 55 ετών να κατέχουν το 73% του συνολικού πλούτου στη χώρα, έναντι μόλις 27% που ελέγχουν οι νεότερες γενιές.
