Η κατάσταση στον Λίβανο αρχίζει να αλλάζει, καθώς χιλιάδες πολίτες επιχειρούν να επιστρέψουν στις εστίες τους μετά την πρόσφατη συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, η οποία φέρνει πιο κοντά τον τερματισμό των ισραηλινών επιθέσεων. Ωστόσο, η επιστροφή δεν είναι για όλους εφικτή. Στα παράλια της Βηρυτού, οι σκηνές που κάποτε φιλοξενούσαν εκατοντάδες εκτοπισμένους έχουν λιγοστέψει, αλλά για όσους παραμένουν, η πραγματικότητα παραμένει σκληρή.

Η «επιστροφή των εκτοπισμένων» αποτελεί το κεντρικό ζήτημα της επικαιρότητας, καθώς πολλοί κάτοικοι από το νότιο τμήμα της χώρας, όπως από το Nabi Chit και την κοιλάδα Bekaa, βρίσκουν τα σπίτια τους ολοκληρωτικά κατεστραμμένα. Από τις 2 Μαρτίου, όταν ξεκίνησε η νέα κλιμάκωση της βίας μετά την εκτόξευση ρουκετών από τη Χεζμπολάχ και τη δολοφονία του Ayatollah Ali Khamenei, τουλάχιστον 4.247 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, ενώ πάνω από 1,2 εκατομμύρια εκτοπίστηκαν.

Ο Ali Saleh, 55 ετών, από το Jwaya, δηλώνει εγκλωβισμένος στο Στάδιο Αθλητισμού της Βηρυτού, καθώς δεν έχει πού να πάει. Αντίστοιχα, ο Rami Mustafa, πρώην φρουρός ασφαλείας, παλεύει να εξοικονομήσει χρήματα για να μπορέσει να νοικιάσει ένα σπίτι, έχοντας χάσει το εισόδημά του λόγω του πολέμου. Παρά τις συμφωνίες, η κατάσταση παραμένει εύθραυστη. Την περασμένη εβδομάδα αναφέρθηκαν νέα πλήγματα από ισραηλινά drones στο Nabatieh, ενώ πολλά χωριά πίσω από την αποκαλούμενη «Κίτρινη Γραμμή» παραμένουν υπό κατοχή.

Ο υπουργός Οικονομικών του Λιβάνου, Yassine Jaber, εκτιμά ότι οι υλικές ζημιές από τον Μάρτιο ξεπερνούν τα 3-4 δισεκατομμύρια δολάρια, ποσό που προστίθεται στις τεράστιες καταστροφές της περιόδου 2023-2024. Για τους ανθρώπους που επιμένουν να ζουν σε σκηνές, η έλλειψη βασικών υποδομών και η διακοπή της ανθρωπιστικής βοήθειας καθιστούν την αναμονή για ανοικοδόμηση μια δοκιμασία επιβίωσης.