Οι διαδοχικές επισκέψεις του προέδρου της Μιανμάρ, Min Aung Hlaing, σε Ινδία και Κίνα έχουν προκαλέσει αρκετές συζητήσεις, με πολλούς να αναρωτιούνται αν η χώρα επιχειρεί να αποφύγει την υπερβολική εξάρτηση από κάποιον από τους δύο γείτονές της. Παρά τις αναλυτικές εκτιμήσεις για μια νέα στρατηγική, οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι η «κυρίαρχη επιρροή» του Πεκίνο παραμένει ακλόνητη.
Στο πρώτο του ταξίδι στο εξωτερικό μετά την ανάληψη της προεδρίας τον Απρίλιο, ο Min Aung Hlaing επισκέφθηκε την Ινδία, όπου συμφώνησε με τον πρωθυπουργό Narendra Modi για ενίσχυση της συνεργασίας στο εμπόριο, την ενέργεια και την άμυνα. Στο επίκεντρο βρέθηκαν δύο κρίσιμα έργα υποδομής: ο αυτοκινητόδρομος Ινδίας-Μιανμάρ-Ταϊλάνδης και το πρόγραμμα μεταφορών Kaladan, που στοχεύουν στη σύνδεση ινδικών πολιτειών με τον Κόλπο της Βεγγάλης. Ωστόσο, η υλοποίησή τους καθυστερεί εδώ και χρόνια λόγω των συγκρούσεων στο εσωτερικό της Μιανμάρ.
Οι αναλυτές, όπως ο Zhang Tian από το Πανεπιστήμιο Sun Yat-sen, τονίζουν ότι το ταξίδι στην Ινδία είχε κυρίως συμβολικό χαρακτήρα, προσφέροντας στον Min Aung Hlaing μια απαραίτητη «διπλωματική σανίδα σωτηρίας» για τη νομιμοποίηση της προεδρίας του, μετά το πραξικόπημα του 2021. Από την πλευρά της, η Κίνα, η οποία παραμένει ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Μιανμάρ με όγκο συναλλαγών 19,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων το περασμένο έτος, δεν φαίνεται να ανησυχεί. Ο καθηγητής Lin Minwang από το Πανεπιστήμιο Fudan εξηγεί ότι το Πεκίνο, έχοντας ήδη στενές σχέσεις με τη χούντα, μάλλον καλωσορίζει τη διπλωματική κινητικότητα προς την Ινδία, καθώς αποφορτίζει τη δική του θέση.
Ενώ η Μιανμάρ επιδιώκει να εξισορροπήσει τις σχέσεις της –ποντάροντας στις υποδομές με την Κίνα και στα κρίσιμα ορυκτά με την Ινδία– η πραγματικότητα των αριθμών είναι αδιάψευστη. Το εμπόριο Μιανμάρ-Ινδίας ανήλθε μόλις στο 1,95 δισεκατομμύριο δολάρια την προηγούμενη οικονομική χρονιά, καθιστώντας τη σύγκριση με την κινεζική επιρροή άνιση. Στον τομέα των σπάνιων γαιών, παρά τις ινδικές φιλοδοξίες, οι κινεζικές εταιρείες εξακολουθούν να κυριαρχούν στην πολιτεία Kachin, εδραιώνοντας τη θέση της Κίνας ως του απόλυτου παράγοντα σταθερότητας στην περιοχή.
