Ένα ασυνήθιστο κύμα συλλήψεων υψηλόβαθμων αξιωματούχων σαρώνει το Ιράκ, φέρνοντας στο φως σκάνδαλα διαφθοράς που κόστισαν στο κράτος δεκάδες εκατομμύρια δολάρια. Το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο της χώρας ανακοίνωσε την Τρίτη ότι, στο πλαίσιο της έρευνας κατά του Adnan al-Jumaili, υφυπουργού Πετρελαίου αρμόδιου για θέματα διύλισης, κατασχέθηκαν 86 εκατομμύρια δολάρια σε μετρητά, καθώς και 70 ακίνητα, 21 οχήματα και περίπου τρία κιλά χρυσών κοσμημάτων.
Ο Adnan al-Jumaili, ο οποίος κατείχε και τη θέση του επικεφαλής της εταιρείας Iraqi North Refineries Company, συνελήφθη στις 30 Μαΐου στην πόλη al-Ishaqi, βόρεια της Βαγδάτης. Η επιχείρηση αυτή αποτελεί μέρος της ευρύτερης στρατηγικής που εγκαινίασε ο πρωθυπουργός Ali al-Zaidi, ο οποίος από την ανάληψη των καθηκόντων του στις 16 Μαΐου έχει θέσει την καταπολέμηση της διαφθοράς ως κορυφαία προτεραιότητα. Στο πλαίσιο των ερευνών συνελήφθη επίσης ο Raed al-Jubouri, πρώην κυβερνήτης της επαρχίας Salah al-Din, ενώ ο πρωθυπουργός προχώρησε και στην ακύρωση ενός έργου ανάπτυξης του διεθνούς αεροδρομίου της Βαγδάτης, ύψους 764 εκατομμυρίων δολαρίων, λόγω ενδείξεων ατασθαλιών.
Παρά τις εντυπωσιακές αυτές κινήσεις και τη σύσταση του Ανώτατου Κυρίαρχου Συμβουλίου Ακεραιότητας και Εποπτείας, πολλοί αναλυτές παραμένουν επιφυλακτικοί. Επισημαίνουν ότι το πρόβλημα του συστημικού εκμαυλισμού στο Ιράκ είναι βαθύ και προστατεύεται από πολιτικά δίκτυα, ενώ το νομικό πλαίσιο παραμένει παρωχημένο. Ο Mousa Faraj, πρώην επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Ακεραιότητας, τονίζει ότι η κυβέρνηση πρέπει να επικεντρωθεί σε παλαιότερα, κρίσιμα αρχεία, όπως οι δημοπρασίες συναλλάγματος της Κεντρικής Τράπεζας, όπου οι απώλειες έφτασαν τα δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια.
Η πρόκληση για την ανάκτηση κεφαλαίων που έχουν εξαχθεί παράνομα από το 2003 –εκτιμώμενα στα 240 δισεκατομμύρια δολάρια– παραμένει τεράστια, καθώς το νομικό σύστημα του 1969 δεν επαρκεί για να αντιμετωπίσει τη φύση των σύγχρονων οικονομικών εγκλημάτων. Όπως σημειώνει ο Ghalib Aldaamy, καθηγητής μέσων ενημέρωσης και πρώην στέλεχος της Επιτροπής Ακεραιότητας, η διαφθορά στο Ιράκ είναι «πολιτικά προστατευμένη» και άμεσα συνδεδεμένη με τη δομή του ίδιου του πολιτικού συστήματος.
