Η μαύρη κωμωδία Relics παρουσιάζει μια οικογένεια σε πένθος, όπου τα μέλη της επιστρέφουν σε παιδικές συμπεριφορές υπό το βάρος των ακραίων συνθηκών. Αφορμή για τη σύγκρουση των τεσσάρων ενήλικων αδελφών δεν είναι ο πρόσφατος θάνατος της μητέρας τους, αλλά η αποκάλυψη ενός πολύτιμου οικογενειακού κειμηλίου που κληρονόμησαν από τον παππού τους. Πρόκειται για έναν πίνακα, πιθανότατα έργο του ιμπρεσιονιστή Camille Pissarro, ο οποίος εικάζεται ότι είχε κλαπεί από εβραϊκή οικογένεια που εξοντώθηκε στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο παππούς, αν και παρασημοφορημένος ήρωας πολέμου στο γερμανικό μέτωπο, φέρεται να είναι ο δράστης της κλοπής.
Η ανακάλυψη αυτή πυροδοτεί μια ηθική κρίση: ο άπληστος Jonny, τον οποίο υποδύεται ο JJ Field, σχεδιάζει την πώληση του πίνακα στη μαύρη αγορά, ενώ η πρωτότοκη Liv, την οποία ενσαρκώνει η Sally Phillips, επιμένει ότι η οικογένεια δεν πρέπει να επωφεληθεί από ναζιστικούς θησαυρούς. Τα μικρότερα αδέλφια, η δασκάλα δημοτικού Michelle (Charly Clive) και ο ευάλωτος Rob (Sam Swainsbury), αναλαμβάνουν τους δικούς τους ρόλους σε αυτή την οικογενειακή διαμάχη.
Υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Michael Longhurst, το έργο που παρουσιάζεται στο Lyric Hammersmith στο Λονδίνο έως τις 18 Ιουλίου, ξεκινά με μια πιο συγκρατημένη ατμόσφαιρα, επικεντρωμένο σε ηθικά επιχειρήματα. Ωστόσο, η ένταση κλιμακώνεται και η κωμωδία αποκτά μια πιο εκκεντρική διάσταση, με σκηνικά αντικείμενα όπως μια πέτρα θεραπείας που μετατρέπεται σε όπλο, ακόμη και ένα δέντρο που μεταφέρεται μέσα στο σπίτι. Αν και το τέλος του έργου αφήνει μια αίσθηση τεχνητής συμφιλίωσης, το Relics καταφέρνει να προσφέρει μια εξαιρετικά διασκεδαστική ματιά στις μνησικακίες και την ασχήμια που μπορεί να αναδείξει το πένθος.
