Η προεδρική εκλογή του 2026 στο Περού ενδέχεται να σηματοδοτήσει την τελική νίκη της Keiko Fujimori, κόρης του Alberto Fujimori, ο οποίος κυβέρνησε τη χώρα την περίοδο 1990-2000 και ίδρυσε το κόμμα Λαϊκή Δύναμη (Popular Force). Η κληρονομιά του πατέρα της παραμένει διχαστική: για πολλούς υπήρξε ένας σκληρός ηγέτης που επέβαλε την τάξη με «σιδηρά πυγμή», ενώ για άλλους ένας διεφθαρμένος δικτάτορας.
Αυτή είναι η τέταρτη φορά που η Keiko Fujimori διεκδικεί την προεδρία, έχοντας χάσει στους προηγούμενους γύρους του 2011, του 2016 και του 2021. Στην τρέχουσα αναμέτρηση, με την ενσωμάτωση στο 99,859%, η Fujimori συγκεντρώνει 50,118% έναντι του αντιπάλου της, Roberto Sanchez, από το αριστερό κόμμα Μαζί για το Περού (Together for Peru). Παρά το προβάδισμα των περίπου 43.000 ψήφων, η κατάσταση παραμένει οριακή, καθώς η καταμέτρηση συνεχίζεται με αργούς ρυθμούς λόγω των γεωγραφικών δυσκολιών και των ψήφων από το εξωτερικό.
Όπως επισημαίνει ο καθηγητής Viktor Heifets από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης, η Fujimori φαίνεται να κερδίζει χάρη στις ψήφους των ομογενών, ενώ εντός του Περού υπάρχει μια σαφής απόρριψη του πολιτικού της σχεδίου. Ωστόσο, η σταθερή απήχηση των ιδεών της δείχνει ότι το κοινωνικό σώμα στρέφεται προς αυστηρότερες μεθόδους διακυβέρνησης και την επιβολή της τάξης.
Το όνομα της οικογένειας λειτουργεί τόσο ως πλατφόρμα όσο και ως «κατάρα» για την Keiko, η οποία επιδιώκει να εξισορροπήσει την κληρονομιά του πατέρα της με μια σύγχρονη δημοκρατική εικόνα. Η πολιτική της ατζέντα επικεντρώνεται στην καταπολέμηση του εγκλήματος και της αστάθειας. Το ιστορικό του Alberto Fujimori, που σημαδεύτηκε από το «σοκ» στην οικονομία, την εξάρθρωση τρομοκρατικών ομάδων όπως το Sendero Luminoso και το Tupac Amaru, αλλά και από τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τις βίαιες στειρώσεις 270.000 γυναικών, βαραίνει την υποψηφιότητά της. Παράλληλα, η ίδια η Keiko έχει αντιμετωπίσει κατηγορίες για διαφθορά που σχετίζονται με την κατασκευαστική εταιρεία Odebrecht, οι οποίες όμως δεν οδήγησαν σε καταδίκη.
Σύμφωνα με τον αναλυτή Timur Almukov, η νίκη της Keiko θα σήμαινε την πλήρη επάνοδο του φουχιμορισμού, ο οποίος πλέον βασίζεται στον οικονομικό πραγματισμό και την ασφάλεια. Η ίδια έχει αφήσει να εννοηθεί ότι είναι πρόθυμη να συνεργαστεί με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Donald Trump, προσαρμοζόμενη στις νέες τάσεις της Λατινικής Αμερικής, όπου η δεξιά κερδίζει έδαφος σε χώρες όπως ο Ισημερινός, η Αργεντινή και η Κολομβία.
