Μια πρωτότυπη και ιδιαίτερα ευφυής ιδέα βρίσκεται στο επίκεντρο της νέας ρομαντικής κομεντί Inexperience του Douglas Maxwell. Το έργο εξετάζει το αναπάντεχο σενάριο μιας σχέσης γεμάτης ερωτισμό, η οποία όμως διατηρείται ζωντανή υπό την προϋπόθεση ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως σωματική επαφή ανάμεσα στους πρωταγωνιστές.
Η ιστορία ξεκινά το 1995 σε ένα πάρτι για τα 21α γενέθλια, όπου δύο φοιτητές, ένας νομικής και μία media studies, αποφασίζουν να «παγώσουν» τον χρόνο. Συμφωνούν να διατηρήσουν την ένταση της αναμονής, θέτοντας έναν απαράβατο όρο: αν έρθουν σε σωματική επαφή, η σχέση τους θα τερματιστεί οριστικά.
Το κοινό παρακολουθεί την εξέλιξη των ηρώων μέσα από δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους, με τους ρόλους να ερμηνεύονται από διαφορετικά ζευγάρια ηθοποιών. Ο Robin Chilton, τον οποίο υποδύονται οι Alexander Tait και Sandy Grierson, μεταμορφώνεται από έναν αμήχανο φοιτητή σε έναν αυστηρό δικαστικό επιμελητή, ο οποίος έχει επιλέξει τον ασκητισμό και την αποχή ως τρόπο ζωής. Αντίθετα, η Iris Rossi, που ενσαρκώνουν οι Sophie Fortune και Adura Onashile, διατηρεί την αυθόρμητη και χαοτική φύση της, εξελισσόμενη σε μια ιδιαίτερη συγγραφέα τέχνης, η οποία μπλέκει σε περιπέτειες με περιβαλλοντικές οργανώσεις.
Η σκηνοθεσία της Sally Reid, σε συνδυασμό με την κίνηση υπό την καθοδήγηση της Vicki Manderson, μετατρέπει το έργο σε ένα θεατρικό παιχνίδι «γάτας και ποντικιού». Οι ηθοποιοί κινούνται με χειρουργική ακρίβεια γύρω από το κομψό σκηνικό της Jessica Worrall, πλησιάζοντας ο ένας τον άλλον σε απόσταση αναπνοής, χωρίς όμως να αγγίζονται ποτέ.
Μέσα από αυτό το εύρημα, ο Douglas Maxwell θέτει ουσιαστικά ερωτήματα: Είναι η αναβολή της ικανοποίησης ανώτερη από την άμεση εκτόνωση; Μήπως η άρνηση στον πειρασμό αποτελεί μια πιο ασφαλή επιλογή από το να παραδοθεί κανείς στο ένστικτό του; Όπως τονίζει και η Iris στο έργο, χωρίς εμπειρίες δεν μπορεί να υπάρξει σοφία. Πρόκειται για μια παράσταση αστεία, συγκινητική και βαθιά ανθρώπινη, που ανεβαίνει στο Pitlochry Festival theatre έως τις 4 Ιουλίου.
