Καθώς οι σχέσεις της Κίνας με τις αφρικανικές χώρες ενισχύονται συνεχώς, η επιρροή του Πεκίνου επεκτείνεται σε όλο και περισσότερους τομείς, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης. Παρόλο που η κινεζική γλώσσα γίνεται όλο και πιο δημοφιλής, η προσπάθεια για τη διδασκαλία της στην Αφρική προσκρούει σε ένα μεγάλο εμπόδιο: την έλλειψη εξειδικευμένων καθηγητών.

Μέχρι πρόσφατα, η εκμάθηση της γλώσσας γινόταν κυρίως μέσω των Ινστιτούτων Κομφούκιος, που υποστηρίζονται από το Πεκίνο, ή από ιδιωτικά σχολεία κινέζων υπηκόων. Πλέον, όμως, η κατάσταση αλλάζει. Η Τυνησία πρωτοστάτησε πριν από είκοσι χρόνια, το Καμερούν ακολούθησε το 2012, ενώ χώρες όπως η Νότια Αφρική, η Ουγκάντα, η Τανζανία, η Ζιμπάμπουε και η Νιγηρία έχουν ήδη εντάξει τα κινεζικά στα αναλυτικά προγράμματά τους. Αντίστοιχα βήματα γίνονται στην Αίγυπτο και την Κένυα.

Ο Li Siyuan, λέκτορας στο Northwest University της Κίνας, επισημαίνει ότι η διδασκαλία παραμένει κατακερματισμένη και περιορισμένη, ενώ ο Benson Kamau από το Ινστιτούτο Κομφούκιος στο Kenyatta University του Ναϊρόμπι, τονίζει πως, παρά την εκρηκτική αύξηση του ενδιαφέροντος των μαθητών, οι πιστοποιημένοι εκπαιδευτικοί δεν επαρκούν. Στην Κένυα μάλιστα, η Επιτροπή Υπηρεσιών Εκπαίδευσης παραδέχεται πως κανένας δημόσιος εκπαιδευτικός δεν διαθέτει τα απαραίτητα προσόντα για τη διδασκαλία της κινεζικής.

Το πρόβλημα είναι σύνθετο: πολλοί φοιτητές μαθαίνουν τη γλώσσα, αλλά στερούνται της παιδαγωγικής κατάρτισης που απαιτείται για να τη διδάξουν ως ξένη γλώσσα. Για να γεφυρώσει αυτό το χάσμα, η Κίνα εφαρμόζει νέα μοντέλα συνεργασίας, όπως το κοινό πρόγραμμα πτυχίου του Kenyatta University με το Tianjin Normal University, και πρόσφατα υπέγραψε πενταετή συμφωνία εκπαιδευτικής συνεργασίας με την Αιθιοπία. Ο Chen Hai, πρέσβης της Κίνας στην Αντίς Αμπέμπα, υπογράμμισε πως οι πρωτοβουλίες αυτές στοχεύουν στην οικοδόμηση μιας γέφυρας ανάμεσα στους δύο λαούς.