Η βιομηχανία της μακροζωίας αποτελεί το ιδανικό πεδίο εκμετάλλευσης για κάθε λογής τσαρλατάνο, καθώς η ανθρώπινη αγωνία απέναντι στο αναπόφευκτο γήρας μετατρέπεται εύκολα σε κερδοφόρα επιχείρηση. Στο νέο του βιβλίο με τίτλο Morbid, ο ερευνητής Saul Justin Newman από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, επιτίθεται με σφοδρότητα σε όλο το οικοδόμημα της σύγχρονης «επιστήμης» της μακροζωίας, υποστηρίζοντας ότι στηρίζεται σε παραπλανητικούς ισχυρισμούς και ελλιπή δεδομένα.

Ο Newman, μέσα από μια εξονυχιστική έρευνα, αναδεικνύει την αλήθεια πίσω από τις «μπλε ζώνες», περιοχές όπως η Ικαρία στην Ελλάδα και η Οκινάουα στην Ιαπωνία, όπου υποτίθεται ότι ευδοκιμούν οι αιωνόβιοι. Τα ευρήματά του είναι αποκαλυπτικά: πολλές από τις επίσημες καταγραφές βασίζονται σε λανθασμένα στοιχεία ή απάτες για την είσπραξη συντάξεων. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του 2012 στην Ελλάδα, όπου ο κρατικός έλεγχος αποκάλυψε ότι πάνω από 9.000 άτομα που εμφανίζονταν ως αιωνόβιοι στα χαρτιά, ήταν στην πραγματικότητα νεκρά. Αντίστοιχα σκάνδαλα αποκαλύφθηκαν και στην Ιαπωνία, όπως η περίπτωση του Sogen Kato, που ενώ εμφανιζόταν ως 111 ετών, βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του εδώ και τουλάχιστον 30 χρόνια.

Ο συγγραφέας δεν διστάζει να κατακεραυνώσει τον Αμερικανό επιχειρηματία Dan Buettner, ο οποίος έχτισε μια ολόκληρη αυτοκρατορία γύρω από τις «μπλε ζώνες», αλλά και τους σύγχρονους «biohackers», όπως ο Bryan Johnson, που υπόσχονται ανοσία στο θάνατο έναντι αδρής αμοιβής. Σύμφωνα με τον Newman, αντί για ακριβά σκευάσματα και αμφίβολες θεραπείες, η πραγματική λύση παραμένει απλή, δοκιμασμένη και δωρεάν: διακοπή του καπνίσματος, σωστή διατροφή με έμφαση στα φυτικά προϊόντα και καθημερινή σωματική άσκηση. Το Morbid δεν είναι απλώς μια αποδόμηση της ψευδοεπιστήμης, αλλά μια υπενθύμιση ότι η επιστημονική μέθοδος πρέπει να υπερισχύει του marketing.