Η γοητεία των κλασικών παραμυθιών συχνά επισκιάζει τη σκοτεινή πραγματικότητα των παιδιών που ενέπνευσαν τους συγγραφείς. Για χρόνια, οι αναγνώστες λάτρευαν χαρακτήρες όπως ο Peter Pan, η Alice από το Alice’s Adventures in Wonderland και ο Christopher Robin Milne, αγνοώντας πως πίσω από αυτούς υπήρχαν αληθινές προσωπικότητες με ζωή σημαδεμένη από τη διασημότητα των γονέων τους ή των «κηδεμόνων» τους.
Ο Michael Llewelyn Davies, ο οποίος έδωσε το όνομά του στον ήρωα του JM Barrie, είχε μια τραγική κατάληξη, όπως και τα αδέλφια του, ενώ ο Christopher Robin Milne, γιος του AA Milne, ένιωθε πως ο πατέρας του «σκαρφάλωσε στους ώμους του», κλέβοντας την ταυτότητά του για να χτίσει τον μύθο του Winnie-the-Pooh. Αντίστοιχα, οι φωτογραφίες της Alice Liddell από τον Lewis Carroll προκαλούν σήμερα προβληματισμό για τα όρια μεταξύ τέχνης και εκμετάλλευσης.
Αυτές οι ιστορίες, που πλέον γίνονται αντικείμενο ανάλυσης –όπως στο νέο βιβλίο The Children– αναδεικνύουν το βάρος της «παιδικής διασημότητας». Ενώ ορισμένοι κατάφεραν να διαχειριστούν το παρελθόν τους, για άλλους το «βάρος» του να είσαι ο ήρωας ενός βιβλίου ήταν δυσβάσταχτο. Όπως παρατηρεί η συγγραφέας, το πραγματικό «στοιχειωμένο» δεν είναι το Neverland, αλλά η προσπάθεια των ενηλίκων να «παγιδεύσουν» τη νεότητα μέσα σε λέξεις και εικόνες, αγνοώντας την ανάγκη των παιδιών να ενηλικιωθούν και να ξεφύγουν από τα δεσμά του «αιώνιου» ρόλου τους.
