Η νέα έκθεση στην National Portrait Gallery, με τίτλο Marilyn Monroe: A Portrait, καταφέρνει κάτι απρόσμενο: να καθηλώσει τον θεατή, παρά τις αρχικές επιφυλάξεις για τις επετειακές εκθέσεις διασημοτήτων. Με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση της Marilyn Monroe, η έκθεση δεν αναζητά την «πραγματική» γυναίκα πίσω από τη μάσκα, αλλά αναδεικνύει τον απόλυτο έλεγχο που ασκούσε η ίδια στην εικόνα της.

Από το 1940, όταν η Norma Jeane Baker φωτογραφιζόταν σε αυτοματοποιημένα μηχανήματα, μέχρι τη μετέπειτα μεταμόρφωσή της στην απόλυτη σταρ, η Monroe εμφανίζεται ως μια προσωπικότητα που καθόρισε τον αιώνα της. Κορυφαίοι φωτογράφοι όπως οι Richard Avedon, Milton Greene, Cecil Beaton και Eve Arnold προσπάθησαν να επιβάλουν τη δική τους καλλιτεχνική ματιά, όμως η Monroe παρέμενε πάντα ο «σκηνοθέτης» του εαυτού της.

Η έκθεση αποτελεί επίσης μια διαδρομή στην ιστορία της φωτογραφίας. Οι πειραματισμοί του Philippe Halsman, η χρήση των φακών από τον Weegee και οι εμμονικές δημιουργίες του André de Dienes —που αποτύπωσε τον φόβο του θανάτου στο πρόσωπο της 36χρονης σταρ— προσφέρουν μια βαθιά συναισθηματική διάσταση. Παράλληλα, έργα καλλιτεχνών όπως οι Pauline Boty, Andy Warhol και Nan Goldin υπογραμμίζουν τον ρόλο της ως συμβόλου των Ηνωμένων Πολιτειών στα μέσα του 20ού αιώνα.

Αν και το κοινό συναντά γνωστές στιγμές, όπως η περιπέτεια με τη γυμνή φωτογραφία που δημοσιεύτηκε στο Playboy από τον Hugh Hefner, η έκθεση δεν παραλείπει την τραγική κατάληξη. Οι τελευταίες λήψεις του George Barris στην παραλία της Santa Monica αποκαλύπτουν μια πιο εύθραυστη, κουρασμένη Marilyn, πριν η είδηση του θανάτου της τον Αύγουστο του 1962 στο Los Angeles συγκλονίσει τον κόσμο. Η έκθεση, που διαρκεί έως τις 6 Σεπτεμβρίου, ισορροπεί τελικά ανάμεσα στη λάμψη της αιώνιας σταρ και την ανθρώπινη τραγωδία.