Η αμερικανική εξωτερική πολιτική απέναντι στην Κίνα φαίνεται να κινείται σε δύο διαφορετικές ταχύτητες, δημιουργώντας ένα κλίμα αβεβαιότητας σε παγκόσμιο επίπεδο. Ενώ ο Donald Trump επιδιώκει μια σταθερή και εποικοδομητική σχέση με τον Xi Jinping, εστιάζοντας σε βραχυπρόθεσμα κέρδη και διμερείς συμφωνίες, το αμερικανικό διπλωματικό κατεστημένο επιμένει σε μια στρατηγική μακροπρόθεσμης ανάσχεσης της κινεζικής ισχύος.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της διπλής προσέγγισης ήταν η συνάντηση του Quadrilateral Security Dialogue (Quad) στο New Delhi στις 26 Μαΐου. Εκεί, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Marco Rubio, μαζί με τους ομολόγους του από την Ινδία, την Ιαπωνία και την Αυστραλία, προώθησαν το Quad Critical Minerals Initiative Framework, επενδύοντας 20 δισεκατομμύρια δολάρια για τη μείωση της εξάρτησης από το Πεκίνο στα κρίσιμα ορυκτά. Παράλληλα, ενισχύθηκαν οι συνεργασίες στη ναυτική επιτήρηση και στις ενεργειακές υποδομές, όπως το πρότζεκτ στο Fiji.
Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Άμυνας, Pete Hegseth, κατά την ομιλία του στο Shangri-La Dialogue στη Σιγκαπούρη την περασμένη εβδομάδα, υιοθέτησε έναν σαφώς πιο ήπιο τόνο, αποφεύγοντας τον χαρακτηρισμό της Κίνας ως «απειλή». Σύμφωνα με αναλυτές, όπως ο Daniel Markey από το Stimson Centre, αυτή η δυσαρμονία ανάμεσα στον Donald Trump και τους αξιωματούχους ασφαλείας δεν είναι απλώς θεματική, αλλά δημιουργεί συνθήκες όπου σύμμαχοι και αντίπαλοι δυσκολεύονται να ερμηνεύσουν τις αμερικανικές προθέσεις. Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η πορεία των ΗΠΑ κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια «απρόβλεπτη διολίσθηση» χωρίς καθαρό στρατηγικό προσανατολισμό.
