Ο Itamar Ben-Gvir, υπουργός Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ, έχει μετατραπεί σε ένα πρόσωπο που προκαλεί παγκόσμια κατακραυγή. Από τις απειλές για τορπιλισμό της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός με το Ιράν, μέχρι την τηλεοπτικά καλυμμένη παρενόχληση ακτιβιστών της Global Sumud Flotilla, οι πράξεις του αναγκάζουν τη διεθνή κοινότητα να αντικρίσει μια πτυχή του «σύγχρονου Ισραήλ» που πολλοί προτιμούσαν να αγνοούν.
Ενώ για καιρό ήταν βολικό να παρουσιάζεται ως ένα περιθωριακό στοιχείο εντός της κυβέρνησης του Benjamin Netanyahu, οι πρόσφατες αντιδράσεις από το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, την Ιταλία, τον Καναδά, ακόμα και τις ΗΠΑ, κατέδειξαν τη ζημιά που προκαλεί στην εικόνα της χώρας. Ο υπουργός Εξωτερικών Gideon Sa’ar κατηγόρησε ανοιχτά τον συνάδελφό του ότι βλάπτει σκόπιμα το κράτος του Ισραήλ, δηλώνοντας ότι ο Itamar Ben-Gvir «δεν αποτελεί το πρόσωπο του Ισραήλ». Ωστόσο, η πραγματικότητα μοιάζει διαφορετική.
Η βουλευτής Aida Touma-Sliman του αριστερού κόμματος Hadash επισημαίνει ότι ο Itamar Ben-Gvir δεν δρα μόνος του. «Όλα όσα κάνει, τα κάνει με τη βοήθεια άλλων πολιτικών και δημόσιων λειτουργών που συμμερίζονται τις πεποιθήσεις του», τονίζει, υπογραμμίζοντας ότι η ατζέντα του έχει βρει γόνιμο έδαφος στον κρατικό μηχανισμό.
Η πολιτική διαδρομή του Itamar Ben-Gvir ξεκίνησε ήδη από τη δεκαετία του 1990, με την εμπλοκή του σε ακραίες εθνικιστικές ομάδες όπως το απαγορευμένο πλέον κόμμα Kach. Με 53 διώξεις στο ενεργητικό του και καταδίκες για υποκίνηση ρατσισμού και υποστήριξη τρομοκρατικής οργάνωσης, ο Itamar Ben-Gvir κατόρθωσε να αναλάβει τον έλεγχο της αστυνομίας και των φυλακών από το 2022. Υπό την καθοδήγησή του, έχουν αυξηθεί οι άδειες οπλοφορίας για Ισραηλινούς εποίκους στη Δυτική Όχθη, ενώ οι συνθήκες για τους Παλαιστίνιους κρατούμενους έχουν επιδεινωθεί δραματικά.
Για τους αναλυτές, ο Itamar Ben-Gvir αντιπροσωπεύει μια λαϊκιστική πολιτική εβραϊκής υπεροχής, η οποία όμως δεν απέχει σημαντικά από τις θέσεις πολλών μελών του κυβερνώντος κόμματος Likud. Όπως εξηγεί η ισραηλινή δημοσκόπος Dahlia Scheindlin, οι υποστηρικτές του πιστεύουν ακράδαντα ότι οι απειλές μπορούν να αντιμετωπιστούν αποκλειστικά μέσω της βίας και της ταπείνωσης. Στο τέλος της ημέρας, ο Itamar Ben-Gvir ίσως να μην είναι η εξαίρεση, αλλά ο καθρέφτης μιας κυρίαρχης τάσης της ισραηλινής κοινωνίας.
