Η Κίνα φαίνεται να χάνει μια τεράστια ευκαιρία, «πετώντας» στα σκουπίδια σημαντικές ποσότητες πράσινης ενέργειας, την ώρα που ο πλανήτης πλήττεται από ενεργειακή κρίση λόγω της κατάστασης στο Στενό του Ορμούζ. Αν και η χώρα επεκτείνει με ταχύτατους ρυθμούς την αιολική και ηλιακή της ισχύ, το ενεργειακό της σύστημα παραμένει δέσμιο ενός παρωχημένου μοντέλου διαχείρισης.
Σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση της δεξαμενής σκέψης Centre for Research on Energy and Clean Air (CREA), η Κίνα συνεχίζει να θεωρεί τον άνθρακα ως τη βασική «σταθερή» πηγή ενέργειας. Αυτή η επιλογή εμποδίζει την πλήρη αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών, οι οποίες θα μπορούσαν να καλύψουν το σύνολο των αναγκών της Γαλλίας σε ηλεκτρισμό για την ίδια περίοδο. Παρά την αύξηση της ζήτησης κατά 5,2% το πρώτο τρίμηνο, το Πεκίνο επέλεξε να στραφεί στα ορυκτά καύσιμα. Ως αποτέλεσμα, η παραγωγή ενέργειας από άνθρακα και φυσικό αέριο αυξήθηκε κατά 4%, ενώ οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα σημείωσαν άνοδο 2% σε σύγκριση με πέρυσι.
Το κρίσιμο πρόβλημα εντοπίζεται στη δυσκαμψία των δικτύων και των συμβολαίων. Οι σταθμοί άνθρακα λειτουργούν με μακροχρόνια συμβόλαια σταθερών τιμών, γεγονός που δεν αφήνει περιθώρια προσαρμογής ώστε να «χωρέσει» στο δίκτυο η επιπλέον ενέργεια από τον ήλιο και τον άνεμο. Ενώ η εγκατεστημένη ισχύς ανανεώσιμων πηγών αυξήθηκε θεαματικά –καλύπτοντας το 60,4% της συνολικής ισχύος έως τα τέλη Μαρτίου– η πραγματική παραγωγή δεν ακολούθησε την ίδια πορεία, με την αιολική ενέργεια να μην παρουσιάζει σχεδόν καμία ανάπτυξη.
Η κατάσταση αυτή καθιστά την Κίνα πιο ευάλωτη στις διεθνείς αναταράξεις, όπως ο αποκλεισμός του Στενού του Ορμούζ, που αποτελεί κομβικό σημείο για το 20% της παγκόσμιας μεταφοράς πετρελαίου. Αν το Πεκίνο αξιοποιούσε πλήρως τις δυνατότητες που ήδη διαθέτει, θα μπορούσε να έχει καλύψει άνετα τις επιπλέον ανάγκες των 120 τεραβατωρών που προέκυψαν το πρώτο τρίμηνο. Αντ’ αυτού, η ενεργειακή μετάβαση της χώρας φρενάρει, αυξάνοντας τους επενδυτικούς κινδύνους και καθυστερώντας την επίτευξη των περιβαλλοντικών στόχων της για το 2030 και το 2060.
