Μια πρωτοποριακή μέθοδος για την εξόρυξη καισίου από αλατούχες λίμνες αναπτύχθηκε από Κινέζους ερευνητές, ανοίγοντας τον δρόμο για τη μείωση της εξάρτησης της Κίνας από εισαγωγές μεταλλευμάτων από τον Καναδά και την Αυστραλία. Το καίσιο αποτελεί στρατηγικό πόρο, απαραίτητο για τεχνολογίες αιχμής, όπως τα ατομικά ρολόγια δορυφόρων, οι αισθητήρες θερμικής απεικόνισης πυραύλων και τα εξειδικευμένα γυαλιά.

Μέχρι σήμερα, οι δύο μεγαλύτεροι καταναλωτές παγκοσμίως, η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες, βασίζονται σε ορυχεία στο εξωτερικό, όπως το Tanco στον Καναδά, το Bikita στη Ζιμπάμπουε, το Karibib στη Ναμίμπια και το Sinclair στην Αυστραλία. Αν και η Κίνα διαθέτει σημαντικά αποθέματα καισίου, αυτά βρίσκονται κυρίως σε αλατούχες λίμνες, όπου η επεξεργασία τους είναι ιδιαίτερα δύσκολη λόγω της χαμηλής συγκέντρωσης και των παρεμβολών από άλλα στοιχεία, όπως το νάτριο και το μαγνήσιο.

Η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον Zhou Yongquan από το Qinghai Institute of Salt Lakes της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών, δημοσίευσε στο Chemical Engineering Journal μια νέα λύση: έναν μηχανισμό που λειτουργεί σαν «κόσκινο» και μαγνήτης για τα ιόντα καισίου. Η καινοτομία έγκειται σε μια εξελιγμένη θερμική επεξεργασία στους 150 βαθμούς Κελσίου, η οποία διατηρεί τη δομή του υλικού ανέπαφη, επιτυγχάνοντας ποσοστό ανάκτησης 99% σε εργαστηριακές συνθήκες.

Παρά την επιτυχία, η βιομηχανική κλίμακα παραμένει το επόμενο μεγάλο στοίχημα. Ήδη από τον Ιούνιο του 2024, η Tibet Mining ξεκίνησε ένα έργο στη λίμνη Zabuye στο Θιβέτ για την παραγωγή 200 τόνων μίγματος αλάτων ρουβιδίου-καισίου ετησίως. Ο στόχος είναι η πλήρης αξιοποίηση των αλατούχων λιμνών, όχι μόνο για λίθιο και κάλιο, αλλά και για σπάνια στοιχεία όπως το καίσιο και το ουράνιο, καθιστώντας την εφοδιαστική αλυσίδα της Κίνας πολύ πιο αυτόνομη.