Στους διαδρόμους του Nasser Hospital, στο Khan Younis της νότιας Γάζας, η Iman Abu Jame παρακολουθεί με αγωνία τον εξάχρονο γιο της, Yasser. Το σώμα του παιδιού, εξαντλημένο από την πείνα, είναι καλυμμένο από επίμονες εξανθήματα και πληγές που θυμίζουν εγκαύματα, τις οποίες οι γιατροί αδυνατούν να διαγνώσουν με ακρίβεια. Για την 32χρονη μητέρα, η κατάσταση του γιου της είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις συνέπειες του συνεχιζόμενου πολέμου.

Η οικογένεια διαβιεί σε μια περιορισμένη σκηνή στο al-Mawasi, δυτικά του Khan Younis, σε ένα περιβάλλον που η ίδια χαρακτηρίζει καταστροφικό. Η ασφυκτική ζέστη, οι στοίβες σκουπιδιών και η πρόσβαση αποκλειστικά σε μολυσμένο νερό έχουν μετατρέψει τους υπερπλήρεις καταυλισμούς σε εστίες μικροβίων. Παρά την εκεχειρία του Οκτωβρίου, οι αυστηροί περιορισμοί του Ισραήλ στην είσοδο ανθρωπιστικής βοήθειας δυσχεραίνουν την παροχή ακόμη και των πιο βασικών αγαθών.

«Δεν έχω ξαναδεί τέτοιες λοιμώξεις στη ζωή μου», δηλώνει η Iman, επισημαίνοντας ότι το πρόβλημα είναι καθολικό στους καταυλισμούς. Τα ιατρικά κλιμάκια της οργάνωσης Medical Aid for Palestinians (MAP) επιβεβαιώνουν την ανησυχητική εικόνα: περισσότερα από 17.000 κρούσματα παρασιτικών λοιμώξεων καταγράφηκαν μόνο εντός του 2026. Σε ελέγχους που πραγματοποιήθηκαν τον Απρίλιο, το 62% των διαγνωσμένων ασθενών με δερματικά νοσήματα ήταν παιδιά.

Στο Solidarity Polyclinic του Deir el-Balah, η ψώρα αποτελεί το ένα τρίτο των περιστατικών, ενώ οι γιατροί παρατηρούν ότι πολλές περιπτώσεις εξελίσσονται σε επώδυνα αποστήματα. Ο Dr Alaa Ouda, που εργάζεται στο Khan Younis, αναφέρει πως δέχεται καθημερινά 70 έως 80 ασθενείς με λοιμώξεις από τσιμπήματα εντόμων και μυκητιάσεις. «Τα φάρμακα έχουν πλέον εξαφανιστεί», υπογραμμίζει, καθώς η έλλειψη βασικών σκευασμάτων όπως η περμεθρίνη καθιστά αδύνατη την αντιμετώπιση της κρίσης. Καθώς οι υποδομές υγείας υπολειτουργούν, πολλές οικογένειες έχουν πάψει πλέον να αναζητούν βοήθεια, βυθισμένες στην απόγνωση.