Η άφιξη του Donald Trump στο Πεκίνο αυτή την εβδομάδα για μια κρίσιμη σύνοδο κορυφής πραγματοποιείται σε ένα σκηνικό έντονης αβεβαιότητας. Ενώ η Ουάσιγκτον παρουσιάζει την επίσκεψη ως μια προσπάθεια εξισορρόπησης των σχέσεων, η αλήθεια είναι πως η τακτική της «μέγιστης πίεσης» κρύβει μια εσωτερική ευαλωτότητα. Με τις ενδιάμεσες εκλογές του 2026 να πλησιάζουν, η κυβέρνηση δέχεται ασφυκτικές πιέσεις από τον αγροτικό τομέα και τις μεγάλες επιχειρήσεις που δυσανασχετούν με τις διαταραγμένες εφοδιαστικές αλυσίδες, ενώ ο επίμονος πληθωρισμός έχει γονατίσει το αμερικανικό ηθικό.
Τα νούμερα είναι ενδεικτικά: η Ουάσιγκτον απαιτεί από την Κίνα μεγάλες αγορές πουλερικών, βοδινού και άλλων καλλιεργειών, μαζί με τη δέσμευση για αγορά 25 εκατομμυρίων μετρικών τόνων σόγιας ετησίως για τα επόμενα τρία χρόνια. Παράλληλα, πιέζει για μαζικές εισαγωγές αεροσκαφών Boeing, συμπεριλαμβανομένων 500 μοντέλων 737 Max και δεκάδων αεροσκαφών ευρείας ατράκτου. Την ίδια στιγμή, οι κυρώσεις κατά κινεζικών οντοτήτων από το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ συνεχίζονται, με τον Scott Bessent να κατηγορεί το Πεκίνο για χρηματοδότηση της τρομοκρατίας λόγω του εμπορίου με το Ιράν.
Ωστόσο, το Πεκίνο έχει περάσει προ πολλού από τη θεωρία στην πράξη. Επικαλούμενο τους κανόνες του κατά της αδικαιολόγητης εξωεδαφικής εφαρμογής ξένης νομοθεσίας, έχει ακυρώσει ουσιαστικά τις δευτερογενείς αμερικανικές κυρώσεις στο έδαφός του. Η αυτοπεποίθηση της Κίνας πηγάζει από μια βαθιά αλλαγή στην ψυχολογία της. Με αφορμή τη συμπλήρωση 27 ετών από τον βομβαρδισμό της κινεζικής πρεσβείας στο Βελιγράδι, το Πεκίνο βλέπει πλέον τη σχέση με τις ΗΠΑ όχι ως εξαρτημένη, αλλά ως ισότιμη.
Η εξάρτηση της Κίνας από το αμερικανικό εμπόριο έχει φτάσει σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, με τις εξαγωγές προς τις ΗΠΑ να αποτελούν μόλις το 10% των συνολικών κινεζικών εξαγωγών. Για το θέμα της Ταϊβάν, το μήνυμα είναι σαφές: η Ουάσιγκτον πρέπει να εγκαταλείψει τα διπλά πρότυπα και τον πολεμοχαρή τόνο. Χωρίς σεβασμό στις «κόκκινες γραμμές» του Πεκίνου, η επίσκεψη του Donald Trump κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια κούφια θεατρική παράσταση, χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα για τη διεθνή διπλωματία.
