Η πρόσφατη ανακοίνωση του Donald Trump για την απόσυρση 5.000 Αμερικανών στρατιωτών από τη Γερμανία προκάλεσε άμεσες πολιτικές αντιδράσεις, ερμηνευόμενη από πολλούς ως ένα ακόμα επεισόδιο στην κόντρα του Αμερικανού Προέδρου με τους Ευρωπαίους συμμάχους, μετά τις αιχμές του Friedrich Merz για τη στάση της Ουάσιγκτον στον πόλεμο με το Ιράν. Ωστόσο, για το Πεκίνο, η ουσία είναι καθαρά διαρθρωτική. Η κίνηση αυτή συμπίπτει με τις προσπάθειες του Υπουργού Εξωτερικών Wang Yi να προωθήσει το 2026 το αφήγημα των «εταίρων, όχι αντιπάλων» προς την Ευρώπη.
Παρά την τριβή στις σχέσεις ΗΠΑ και Ευρώπης, η κατάσταση παραμένει σύνθετη. Η Αμερικανική Εθνική Στρατηγική Άμυνας του 2026 υποβαθμίζει τον ρόλο της Ευρώπης σε πιο περιορισμένη συμβατική υποστήριξη. Οι απειλές του Trump για αποχώρηση από την Ισπανία και την Ιταλία, σε συνδυασμό με τον χαρακτηρισμό του Nato ως «χάρτινης τίγρης», έχουν αναγκάσει τις ευρωπαϊκές χώρες να ενισχύσουν τον αμυντικό τους προϋπολογισμό, με τις προβλέψεις να δείχνουν διπλασιασμό των δαπανών στα 750 δισεκατομμύρια δολάρια έως το 2030. Ο Donald Tusk προειδοποιεί εύστοχα ότι η μεγαλύτερη απειλή για το Nato είναι η εσωτερική αποσύνθεση.
Το κρίσιμο πρόβλημα είναι η εξάντληση των αμερικανικών αποθεμάτων. Ανάλυση του CSIS σχετικά με την εκστρατεία κατά του Ιράν δείχνει ότι οι ΗΠΑ κατανάλωσαν τεράστια ποσά από τους αναχαιτιστές Patriot και τα συστήματα THAAD, με τον χρόνο αναπλήρωσης να φτάνει τα τέσσερα έτη. Την ίδια στιγμή, ο αμερικανικός στρατός βρίσκεται σε φάση αναδιοργάνωσης, εστιάζοντας λιγότερο σε επιχειρήσεις αντιεξέγερσης και περισσότερο σε έναν ενδεχόμενο ανταγωνισμό με την Κίνα και τη Ρωσία.
Παρόλα αυτά, το Πεκίνο οφείλει να είναι προσεκτικό. Η Ευρώπη, παρά τις πιέσεις, παραμένει σταθερή απέναντι στην Κίνα, ειδικά σε θέματα ηλεκτρικών οχημάτων και εμπορικών συμφωνιών. Η τριβή με την Ουάσιγκτον δεν οδηγεί αυτόματα σε προσέγγιση με το Πεκίνο, αλλά στην επιδίωξη της ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας. Επιπλέον, το Indo-Pacific παραμένει κεντρικό, με τον γερουσιαστή Richard Blumenthal να προειδοποιεί ότι οι μεταφορές πυρομαχικών από τη διοίκηση των ΗΠΑ για τον Ινδο-Ειρηνικό προς τη Μέση Ανατολή έχουν πλήξει την ετοιμότητα στην Ασία. Τόσο η Σεούλ όσο και το Τόκιο παρακολουθούν με αγωνία, καθώς οι συμμαχίες επαναπροσδιορίζονται χωρίς όμως να αλλάζουν στρατόπεδο.
