Πότε υπάρχει μια ταινία τόσο αψεγάδιαστη όσο το “Young Frankenstein” του Mel Brooks, μπορεί κανείς να αναρωτηθεί ποια ανάγκη υπάρχει για μια ζωντανή θεατρική εκδοχή. Όπως απέδειξε η πρεμιέρα αυτής της παραγωγής, η πιθανότητα για χάος, χάρη στην εφήμερη φύση του ζωντανού θεάτρου, αποτελεί από μόνη της επαρκή λόγο.
Αυτή η εφήμερη φύση δημιούργησε μια αλυσίδα γεγονότων: ένα μέλος του θιάσου (ο Simeon Truby στον ρόλο του Επιθεωρητή Kemp) βρέθηκε ανάμεσα στο κοινό για να παρακολουθήσει την παράσταση, ο διευθυντής σκηνής ανακοίνωσε παύση στη δράση – αφήνοντας τον Επιθεωρητή Kemp να αυτοσχεδιάζει με όλη του την ψυχή – και στη συνέχεια ένα άλλο μέλος της ομάδας σκηνής εμφανίστηκε για να πει στο κοινό: «απλά περιμένετε εδώ και… διασκεδάστε». Κάποιος τελικά θυμήθηκε πως ένα μέλος του θιάσου είχε μείνει “αδέσποτο” και ο Truby σώθηκε. Έπειτα, ενημερωθήκαμε ότι η Inga (Julie Yammanee) είχε τραυματιστεί και ότι η Jessica Wright, από το σύνολο, θα έπαιρνε τη θέση της Inga. Μέσα σε λίγα λεπτά, παρουσίασε μια εκπληκτικά επιδέξια ρουτίνα χορού tap. Τι άλλο μέσο προσφέρει τέτοιες στιγμές;
Ποιος άλλος εκτός από τον Mel Brooks μπορεί να προσφέρει μια ιστορία που είναι ταυτόχρονα παρωδία και φόρος τιμής στο πρωτότυπο; Το βιβλίο του, σε συνεργασία με τον Thomas Meehan, αφηγείται την ιστορία του εγγονού του διάσημου Δόκτωρος Shelley, ο οποίος ταξιδεύει στην Τρανσυλβανία για να διεκδικήσει το κάστρο που αποτελεί την κληρονομιά του. Ανακαλύπτει το πείραμα του παππού του και προσπαθεί να αναζωπυρώσει τη σπίθα της ζωής σε ένα νέο τέρας.
Η ιστορία κατεβαίνει σε χάος και γίνεται λιγότερο σχετική καθώς η δράση εξελίσσεται. Τα πάντα επικεντρώνονται στα θεαματικά σκηνικά.
Το σκηνοθετικό υπόβαθρο του Nick Winston ως χορογράφου είναι εμφανές και υπάρχει μια ευστροφία σε αυτή την παραγωγή που διαψεύδει τις απαρχές της ως fringe theatre. Ενώ δείχνει εντυπωσιακή, αισθάνεται κανείς ότι λείπει ένα βάθος, η κωμωδία δεν έχει αξιοποιηθεί όσο θα μπορούσε – η σκηνή με έναν περιστρεφόμενο τοίχο, εμβληματική όταν την ερμήνευσε ο Gene Wilder, γίνεται άτονη στα χέρια του Daniel Brocklebank ως Δρ Frederick Frankenstein. Ως Igor, ο Curtis Patrick επιχειρεί το αδύνατο έργο του να διαδεχθεί τον Marty Feldman στον κινηματογραφικό ρόλο και η υπερβολική του έκφραση τον προδιαθέτει για αποτυχία, αλλά καθώς αγκαλιάζει τον ρόλο, γίνεται όλο και πιο παρακολουθήσιμος. Μέχρι ο Τέρας, που υποδύεται ο Pete Gallagher, να αποκαλύψει την ευρυμάθειά του, το εύτακτο χάος έχει γίνει ακαταμάχητο, υστερικό και πραγματικά ζωντανό.
Liverpool Playhouse
μέχρι 3 Ιανουαρίου
